Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Οι μεταλλάξεις στο μη κωδικοποιητικό DNA υπεύθυνες για πολλές ασθένειες

Οι μεταλλάξεις στο μη κωδικοποιητικό DNA υπεύθυνες για πολλές ασθένειες

Η επανάσταση στην γενετική 

 

 

 

Tο 98 τοις εκατό - από το DNA μας δεν κωδικοποιεί πρωτεΐνες. Μεγάλο μέρος αυτού του τμήματος του γονιδιώματος δεν είναι λειτουργικό. Ωστόσο, κρυμμένα μέσα σε αυτό το DNA είναι πολλά κρίσιμα ρυθμιστικά στοιχεία που ελέγχουν τη δραστηριότητα χιλιάδων γονιδίων. Επιπλέον, αυτά τα στοιχεία παίζουν σημαντικό ρόλο στην υγεία μας κι έχουν τη δυνατότητά τους να ενεργοποιούν ασθένειες, όπως ο καρκίνος, οι καρδιακές παθήσεις, και o αυτισμός.

Η επιγενετική κληρονομικότητα συμβαίνει σε κυτταρικό επίπεδο.

Τα διαφορετικά είδη κυττάρων στο σώμα μας, όπως τα κύτταρα του δέρματος και τα κύτταρα του εγκεφάλου έχουν διαφορετικές μορφές και λειτουργίες, παρά το γεγονός ότι έχουν ακριβώς το ίδιο DNA.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα αποτελείται από τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια γονίδια που κατοικούν σε κομμάτια του DNA που δεν κωδικοποιούν πρωτεϊνες και διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο το πώς τα κύτταρα, τα όργανα και οι άλλοι ιστοί συμπεριφέρονται.

Τα τμήματα αυτά του DNA που δεν είναι πραγματικά γονίδια περιέχουν πληροφορίες για τις πρωτεΐνες, όμως τουλάχιστον το 80 τοις εκατό αυτού του DNA είναι ενεργό.

Ο γενετικός κώδικας χρησιμοποιεί ένα αλφάβητο με 64 κωδικόνια. Μερικά κωδικόνια έχουν διπλή λειτουργία. Βοηθούν στο σχηματισμό των πρωτεΐνών και ελέγχουν τα γονίδια.

Ο γενετικός κώδικας έχει το δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ, το κληρονομικό υλικό που υπάρχει σε σχεδόν κάθε κύτταρο του σώματος.

Οι αλλαγές που επηρεάζουν το γενετικό κώδικα επηρεάζουν όχι μόνο την παραγωγή πρωτεΐνών, αλλά και τα προγράμματα ελέγχου των γονιδίων ή ακόμα και τους δύο μηχανισμούς ταυτόχρονα.

Η διαδικασία αυτή φαίνεται να ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από συγκεκριμένες συχνότητες που επηρεάζουν γονίδια.

Τα χρωμοσώματα λειτουργούν σαν υπολογιστές που χρησιμοποιούν την ενδογενή ακτινοβολία του DNA. Αυτό σημαίνει ότι η συχνότητα του DNA μπορεί να επηρεαστεί, όπως  και το ίδιο το γενετικό υλικό.  Αυτό τελικά και επιστημονικά εξηγεί, γιατί ο οραματισμός και η ύπνωση έχουν ισχυρές επιδράσεις στον άνθρωπο και τα σώματά τους. Είναι απολύτως φυσιολογικό το DNA μας να αντιδρά στις συχνότητες. Ενώ, οι δυτικοί ερευνητές αποκόπτουν γονίδια από τις έλικες του DNA και τα τοποθετούν αλλού, οι Ρώσοι με ενθουσιασμό εργάζονται με συσκευές που μπορούν να επηρεάσουν τον κυτταρικό μεταβολισμό μέσω κατάλληλα διαμορφωμένων ραδιοφωνικών συχνοτήτων και συχνοτήτων φωτός, για την επισκευή των γενετικών ανωμαλιών. Με τη μέθοδο αυτή τα χρωμοσώματα, για παράδειγμα που καταστρέφονται από τις ακτίνες Χ, μπορούν να επισκευαστούν. Πολλές πληροφορίες ενός συγκεκριμένου DNA μπορούν να διαβιβασθούν σε ένα άλλο, και να γίνει επαναπρογραμματισμός των κυττάρων σε ένα άλλο γονιδίωμα. Με αυτό τον τρόπο το σύνολο των πληροφοριών διαβιβάζονται χωρίς καμία από τις παρενέργειες ή δυσαρμονίες που προκύπτουν κατά την αποκοπή και την εκ νέου εισαγωγή μεμονωμένων γονιδίων στο DNA.

Αυτό αντιπροσωπεύει μια απίστευτη, παγκόσμια επανάσταση!

Με την απλή εφαρμογή της δόνησης αντί της διαδικασίας αποκοπής φαίνεται η τεράστια δύναμη της των κυμάτων στη γενετική που έχει μεγάλη επιρροή στη διαμόρφωση των οργανισμών από τις βιοχημικές διεργασίες των αλκαλικών ακολουθιών.

Με την επιγενετική μπορούν να τροποποιηθούν τα κληρονομικά χαρακτηριστικά και οι άνθρωποι να κερδίσουν μια μακρύτερη και υγιέστερη ζωή.

Οι ασθένειες και η υγεία που κληρονομείτε από την οικογένειά σας δεν είναι, ο μοναδικός καθοριστικός παράγοντας για την διατήρηση της υγείας σας. Ο τρόπος ζωής έχει σημαντικές επιπτώσεις και αυξάνει τον κίνδυνο για χρόνιες ασθένειες, όπως οι καρδιοπάθειες.

Ο διαβήτης, η παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο είναι ασθένειες που δείχνουν ότι οι περιβαλλοντικές επιδράσεις νωρίς στη ζωή μπορεί να γράφονται ατο "γονιδίωμά μας"  και τα αποτελέσματα στην υγεία φαίνονται αργότερα στη ζωή.

Η επιγενετική είναι το φαινόμενο όπου γενετικά πανομοιότυπα κύτταρα εκφράζουν τα γονίδιά τους με διαφορετικό τρόπο, με αποτέλεσμα διαφορετικά φυσικά χαρακτηριστικά.

Τα πάντα στη φύση εμφανίζονται με ένα οργανωμένο τρόπο, άρα η ανάπτυξη του καρκίνου δεν είναι τόσο ανοργάνωτη ασθένεια όσο φαίνεται. Υπάρχει ένας γενικός μηχανισμός που εκκινεί την εξέλιξη του καρκίνου με προδιάθεση από τα προγονικά κύτταρα, τα οποία πιθανόν υφίστανται επιγενετικές μεταβολές. Οι βιολόγοι διαπίστωσαν ότι μια μη-γενετική παραλλαγή που αποκτιέται κατά τη διάρκεια της ζωής ενός οργανισμού μπορεί μερικές φορές να περάσει στους απογόνους με επιγενετική κληρονομικότητα.

Η πλειοψηφία των επιγενετικών αλλαγών συμβαίνουν σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές στη ζωή ενός ατόμου, στην μήτρα της μητέρας, στην ανάπτυξη, στη γέννηση, στην εφηβεία, και ξανά σε μεγάλη ηλικία.

Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα επιγενετικά πρότυπα - π.χ. διατροφή, επιγενετικές διαταραχές στο περιβάλλον, όπως τα χημικά προϊόντα, κ.λπ. μπορούν, επίσης, να έχουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Η νέα τεχνολογία έχει κάνει τον προσδιορισμό της λειτουργίας και των στόχων των ρυθμιστικών αλληλουχιών πολύ ευκολότερο. Οι επιστήμονες μπορούν πλέον να επεξεργάζονται τα κύτταρα προκειμένου να λαμβάνουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το DNA τους, και, χάρη στην αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης, με τα c-DNAs (συμπληρωματικά), μπορούν να πολλαπλασιάζουν χιλιάδες ακολουθίες σε ένα πείραμα και να εξετάζουν το μοριακό και γενετικό προφίλ.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθεί η λειτουργία στο μη κωδικοποιητικό μέρος του γονιδιώματος. Με ένα γονίδιο, είναι πιο εύκολο να εκτιμηθεί η επίδραση επειδή υπάρχει μια αλλαγή στην αντίστοιχη πρωτεΐνη. Αλλά με τις ρυθμιστικές αλληλουχίες, δεν γνωρίζουμε που μπορεί να οδηγήσει μια αλλαγή στο DNA.

Οι καινοτόμες τεχνικές διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στην έκφραση των γονιδίων.

Κάθε κύτταρο στο ανθρώπινο σώμα περιέχει το ίδιο DNA. Υπάρχουν πολλοί ενισχυτές και μυστικοί διακόπτες που μετατρέπουν σε συγκεκριμένα γονίδια τον συγκεκριμένο τύπο και καθορίζουν εάν ένα κύτταρο θα γίνει ένα κύτταρο δέρματος ή ένα κύτταρο του εγκεφάλου ή ένα καρδιακό κύτταρο και ποια γονίδια ενεργοποιούνται και απενεργοποιούνται. 

Κάποιες ακολουθίες έχουν ρυθμιστικές λειτουργίες και με την PCR παρακολουθούνται οι επιπτώσεις των αλλαγών σε ένα σύνολο 60 ζευγών γονιδίων που συχνά συνεκφράζονται. Παρακολουθώντας τα συνεκφρασμένα γονίδια, αποκαλύπτεται η πολύπλοκη σχέση μεταξύ των πολυάριθμων λειτουργικών αλληλουχιών και πολλαπλών γονιδίων. Τώρα με τις καινοτόμες τεχνικές μπορεί να αποκαλυφθεί ποιες ακολουθίες είναι λειτουργικές σε ένα κύτταρο, αλλά και ποια γονίδια ρυθμίζουν.

Με την καταγραφή των λειτουργιών των χιλιάδων ρυθμιστικών αλληλουχιών, ανακαλύπτονται νέοι στόχοι για τη θεραπεία πολύπλοκων γενετικών ασθενειών. Πολλές ανθρώπινες ασθένειες σχετίζονται με αυτές τις ρυθμιστικές αλληλουχίες, όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος και ο αυτισμός. Το 90 τοις εκατό από τις παραλλαγές του DNA σχετίζονται με νόσο που οφείλεται σε μετάλλαξη στο μη κωδικοποιητικό DNA. Έτσι δεν είναι ένα γονίδιο που έχει αλλάξει, αλλά αυτό που το ρυθμίζει και μπορεί να γίνει χρήση ενός στοχευμένου φαρμάκου για τη θεραπεία πολλών σοβαρών ασθενειών.

Οι μεταλλάξεις στο μη κωδικοποιητικό DNA συμβάλλουν σε ασθένειες και με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να αντιμετωπίζονται πολύπλοκες ασθένειες, διορθώνοντας τις ρυθμιστικές μεταλλάξεις.

Mη κωδικοποιητικό τμήμα DNA: Ζώνες χρωμοσωμάτων που δεν περιέχουν καμία γενετική έκφραση, δηλ. δεν είναι γνωστό αν παρέχουν πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένα κληρονομικά χαρακτηριστικά.

Στον τομέα της γονιδιωματικής και των συναφών κλάδων, οι μη κωδικοποιητικές αλληλουχίες DNA είναι συστατικά του DNA ενός οργανισμού που δεν κωδικοποιούν αλληλουχίες πρωτεϊνών. Κάποιo μη κωδικoοποιητικό μόριο DNA μεταγράφεται σε λειτουργικά μη-κωδικοποιητικά μρια RNA (π.χ. RNA μεταφορικό, ριβοσωματικό RNA, και ρυθμιστικά RNAs). Άλλες λειτουργίες του μηκωδικοποιητικού DNA περιλαμβάνουν την μεταγραφική και μεταφραστική ρύθμιση αλληλουχιών πρωτεΐνών, περιοχές σύνδεσης ικριώματος, αντιγραφής του DNA, κεντρομερίδια και τελομερή.

Η ποσότητα του μη κωδικοποιητικού DNA ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ειδών. Σε περίπτωση που μόνο ένα μικρό ποσοστό του γονιδιώματος είναι υπεύθυνο για την κωδικοποίηση πρωτεϊνών, το ποσοστό του γονιδιώματος που εκτελεί ρυθμιστικές λειτουργίες αυξάνεται. Τουλάχιστον το 80% του ανθρώπινου γενωμικού DNA έχει βιοχημική δραστηριότητα, άρα υπάρχουν πολλές λειτουργικές μη κωδικοποιητικές περιοχές οι οποίες συνδυάζουν τη βιοχημική δραστηριότητα με τη βιολογική λειτουργία. Οι εκτιμήσεις για το βιολογικώς λειτουργικό κλάσμα γονιδιώματος μας βασίζεται στην συγκριτική γονιδιωματική.

Διαβάστε, επίσης,

Το πέρασμα στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου

Εξατομικευμένη θεραπεία με ανάλυση του DNA

Πολυφαρμακευτική αντοχή

Διαγνωστικά τεστ του ανθρώπινου γονιδιώματος

Φαρμακογενομική

Η αντλία νατρίου και καλίου στη θεραπεία του καρκίνου

Οι πιο πολύτιμοι δείκτες στην ογκολογία

Μοριακό προφίλ του όγκου

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

Η λήψη νουκλεϊνικών οξέων από δείγματα ιστών

Γονιδιακή εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο

Το ελληνικό DNA

Είναι ο βιοσυντονισμός διαγνωστικός και θεραπευτικός στον καρκίνο;

Φυσικά προϊόντα για τη θεραπεία του καρκίνου

Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

Πώς η φθορά επηρεάζει το σώμα σας

Εξωσώματα

FISH

Cobas® 4800 HPV Τest

Oncotype DX στον καρκίνο παχέος εντέρου

Μεταβολομική

Οι βασικές βιταμίνες για τη σύνθεση του DNA

Μεθυλίωση του DNA

Η χρήση του καρυότυπου στην ογκολογία

Ιατρική του μέλλοντος

Πρωτοβουλία για την χαρτογράφηση του ανθρωπίνου εγκεφάλου

Εσείς θέλετε να ξέρετε τι σας επιφυλάσσει το μέλλον;

www.emedi.gr

 

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΔευτέρα, 06 Μαρτίου 2017 14:28
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Χρήσιμες πληροφορίες για τα μιτοχόνδρια
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία