Σάββατο, 04 Φεβρουαρίου 2017 17:09

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την βιταμίνη Κ

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η βιταμίνη Κ είναι πολύτιμη

 

 

 

 



Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη βιταμίνη. Είναι μία από τις τέσσερις λιποδιαλυτές βιταμίνες, μαζί με τη βιταμίνη Α, τη βιταμίνη D, και την βιταμίνη Ε.

Ονομάστηκε βιταμίνη Κ από τη γερμανική λέξη koagulation, επειδή ο ρόλος της βιταμίνης Κ στην πήξη του αίματος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία. Η βιταμίνη Κ βρίσκεται στα σκούρα πράσινα λαχανικά. Η βιταμίνη Κ2 απαντάται, επίσης, στα ζωικά προϊόντα, δεδομένου ότι είναι προϊόν βακτηριακής ζύμωσης.

Η Συνιστώμενη Ημερήσια Πρόσληψη (ΕΑΚ) της βιταμίνης Κ είναι αρκετή για να υποστηρίζει την υγιή πήξη του αίματος. Τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης Κ, ωστόσο, παρέχουν οφέλη για την καρδιαγγειακή και την υγεία των οστών. Δυστυχώς, είναι δύσκολο να ληφθούν υψηλά επίπεδα βιταμίνης Κ μόνο από την τροφή.

Τα επίπεδα βιταμίνης Κ σχετίζονται με την περιφέρεια των οστών και τη διάμετρο.

Η βιταμίνη Κ μπορεί, επίσης, να προστατεύσει την καρδιαγγειακή υγεία. Μειώνει την ασβεστοποίηση και την σκλήρυνση των αρτηριών, και μειώνει τον κίνδυνο θνησιμότητας που σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Η βιταμίνη Κ διαδραματίζει μεγάλο ρόλο στη θεραπεία του καρκίνου και έχει αντιγηραντικές ιδιότητες.

Μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στη ρύθμιση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και στη μείωση της ερυθρότητας του δέρματος.

Όταν μια πρωτεΐνη εκφράζει το γλουταμινικό οξύ, στοχεύεται από τη βιταμίνη Κ, η οποία αναγκάζει να συλλέξει περισσότερα ιόντα ασβεστίου. Τα ιόντα ασβεστίου απομακρύνονται από το αίμα και αυτό εμποδίζει τη συσσώρευσή του στις αρτηρίες.

Η βιταμίνη Κ συχνά χορηγείται παράλληλα με τη βιταμίνη D, δεδομένου ότι η βιταμίνη D υποστηρίζει, επίσης, την υγεία των οστών. Στην πραγματικότητα, λαμβάνοντας και τις δύο μαζί λειτουργούν συνεργικά. Η υπερβολική βιταμίνη D μπορεί να οδηγήσει σε αρτηριακή αποτιτάνωση, αλλά η βιταμίνη Κ μειώνει αυτήν την συσσώρευση ασβεστίου.

Η βιταμίνη Κ είναι λιποδιαλυτή (και όσο μεγαλύτερη αλυσίδα μενακινόνης υπάρχει, τόσο πιο λιποδιαλυτή γίνεται) και πρέπει να προσλαμβάνεται είτε με ένα γεύμα που περιέχει λίπος ή με μία κάψουλα που περιέχει λιπαρά οξέα.

Η βιταμίνη Κ μπορεί να συνδυαστεί με:

Τη βιταμίνη D (για τα οστά και την καρδιαγγειακή υγεία)
Επαρκή επίπεδα διαιτητικού ασβεστίου και μαγνησίου (για την υποστήριξη της υγείας των οστών)
Τη βιταμίνη C (αντικαρκινικές ιδιότητες)
Σησαμίνη (αυξάνει τη φυλλοκινόνη και την κατακράτηση ΜΚ-4 στο σώμα)

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά σημαντικά με τη βαρφαρίνη, και καταστείλει τα αποτελέσματα της βαρφαρίνης. 


Συνιστώμενη δοσολογία βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ έχει διάφορες μορφές: phylloquinones (βιταμίνη Κ1), μενακινόνες (βιταμίνη Κ2). Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τη φυλλοκινόνη (βιταμίνη Κ1) είναι 50mcg, η οποία είναι αρκετά για να ικανοποιήσει τη Συνιστώμενη Ημερήσια Πρόσληψη. Η μέγιστη δόση για τη βιταμίνη Κ1 είναι 1,000mcg.

Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τις μενακινόνες (ΜΚ-4) είναι 1,500mcg. Δόσεις μέχρι 45 mg (45,000mcg) μπορούν να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια για υπερφόρτωση.

Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τις περισσότερο μακριάς σλυσίδας μενακινόνες (ΜΚ-7, ΜΚ-8, και ΜΚ-9) είναι μεταξύ 90-360mcg. 

Για τοπική εφαρμογή της βιταμίνης Κ θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 5% φυλλοκινόνη.

Η βιταμίνη Κ θα πρέπει να χορηγηθεί μαζί με λιπαρά οξέα, ακόμη και αν η βιταμίνη προέρχεται από μια πηγή φυτικής προέλευσης.

Ο όρος «βιταμίνη Κ» αναφέρεται σε δομές κινόνης και μπορεί να υποδιαιρεθεί στη βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη), στη βιταμίνη Κ2 (μενακινόνες ΜΚ-x), ή βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη). Η φυλλοκινόνη, η μεναδιόνη, και όλες οι δομές μενακινόνης είναι γνωστά ως βιταμερή της βιταμίνης Κ και έχουν τις επιδράσεις της βιταμίνης Κ.

Η βιταμίνη Κ έχει κλινική χρήση στην πρόληψη αιμορραγίας, ενώ οι ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ (δικουμαρόλη ή βαρφαρίνη) την πρόληψη της υπερβολικής πήξης του αίματος και μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία.

Η βιταμίνη Κ χρησιμοποιείται στην πήξη του αίματος. Χωρίζεται σε φυτική (φυλλοκινόνη) ή βακτηριακή (μενακινόνη).

Η κύρια διαιτητική μορφή της βιταμίνης Κ είναι η K1 (γνωστή ως φυλλοκινόνη ή φυτοναδιόνη). Οι κύριες διατροφικές πηγές της φυλλοκινόνης είναι τα σκούρα πράσινα λαχανικά με έλαια.

Οι μενακινόνες είτε συντίθενται σε ζώα (μενακινόνες βραχείας αλύσου) ή συντίθενται με βακτήρια (κινόνες μακρύτερης αλυσίδας). Δεν είναι βέβαιο πόσο διαιτητικά η ΜΚ-4 συμβάλλει στη συνολική ποσότητα της βιταμίνης Κ, και οι χαμηλές δοσολογίες βιταμίνης Κ (420mcg) ΜΚ-4 δεν επηρεάζουν τις κυκλοφορούσες συγκεντρώσεις των ΜΚ-4 σημαντικά. Η διαιτητική ΜΚ-4 εξακολουθεί να συσχετίζεται αντίστροφα με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Η ΜΚ-4 βρίσκεται, κυρίως, στα ζωικά προϊόντα, και η ΜΚ-7 βρίσκεται σε ζυμωμένα τρόφιμα.


Τα τρόφιμα που περιέχουν τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη ή άλλα που αναφέρεται) είναι:

-Όσπρια και ξηροί καρποί

Φασόλια (57 +/- 14 μg / 100g) 

Αρακάς (49 +/- 3 μg / 100g) 

Κουκιά (19μg / 100g) 

Ρεβίθια (21μg / 100g) [8]

Φιστίκια (13μg / 100g) 

Καρύδια (2,8 μg / 100g)

Προϊόντα σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση (796-939μg / 100g (Βιταμίνη Κ ως ΜΚ-7) 

-Φρούτα

Αβοκάντο (1.0 μg / 100 g) 

Μπανάνες (0,1 μg / 100g) 

Μήλα (6,0 μg / 100g) 

Γκρέιπφρουτ (λιγότερο από 0,1 μg / 100 g) 

Μάνγκο (0,5 μg / 100g) 

Πεπόνι (κίτρινο σε 0.1 μg / 100g έως 0,3 μg / 100 g) 

Ανανάw (0,2 μg / 100g) 

Σταφύλια (8.0-9.0μg / 100g) και στις σταφίδες (4 μg / 100g) 

Cranberries (2.0μg / 100g) 

Μύρτιλλα (4.0μg / 100g) 

Δαμάσκηνα (8.0μg / 100g) 

Ροδάκινα (4.0μg / 100g) 

Αχλάδια (6,0 μg / 100g) 

Ντομάτες (6,0 μg / 100 g) 

Φράουλες (3.0μg / 100g) 

Νεκταρίνια (3.0μg / 100g) 

-Λαχανικά και άλλα βότανα

Πράσινο τσάι  φύλλα (1.876 +/- 118μg / 100g για το πράσινο και 1.036 +/- 91μg / 100g για το μαύρο)

Mαϊντανός (548μg / 100g) 

Φύκια (1293 +/- 231μg / 100g)

Αγγούρια (64 +/- 18 μ.γρ. / 100g)

Λάχανο (127 +/- 20 μg / 100g ωμό και βρασμένο 180 +/- 20 μg / 100g) 

Καλέ (618μg / 100g) 

Μπρόκολο (ωμό είναι 307 +/- 101μg / 100g και βρασμένο 280 +/- 100 μg / 100g) 

Κουνουπίδι (31μg / 100g)

Λαχανάκια Βρυξελλών (147μg / 100g) 

Σπανάκι (ωμό 498 +/- 155μg / 100g και βρασμένο 525 +/- 72μg / 100g) 

Κάρδαμο (315μg / 100g) 

Μαρούλι (166 +/- 8μg / 100g)

Γογγύλια (0,2 μg / 100g)

Μελιτζάνες (6,0 μg / 100g) 

Καρότα (6,0 μg / 100g) 

-Έλαια και καρυκεύματα

Μαγιονέζα (197 +/- 17μg / 100g  (και ΜΚ-4 υπάρχει στον κρόκο) 

Ελαιόλαδο (63 +/- 11 μg / 100g)

Σογιέλαιο (234 +/- 48μg / 100g) 

Μικτά φυτικά έλαια (164 +/- 97μg / 100g) 

Κραμβέλαιο (92 +/- 25 μg / 100g) 

Μαργαρίνη (67 +/- 68μg / 100g φυλλοκινόνη

Σκόνη κάρυ (κουρκουμάς) (6 +/- 3 μg / 100g MK-7 και 1 +/- 2 μg / 100g ΜΚ-4 και φυλλοκινόνη σε 93 +/- 23 μγρ / 100g) 

-Ζωϊκά Προϊόντα

Κρόκος αυγού κότας (64 +/- 31μg / 100g) 

Βόειο κρέας (15 +/- 7 μg / 100g) 

Χοιρινό (6 +/- 2 μg / 100g) 

Κοτόπουλο (27 +/- 15 μg / 100g)

Η βιταμίνη Κ δεν φαίνεται να παθαίνει βλάβη σημαντικά με την ακτινοβολία γ, και η εξασθένιση των κυτταρικών τοιχωμάτων στο μπρόκολο από τα μικροκύματα διπλασιάζει την βιοδιαθεσιμότητά της στο μπρόκολο. Ο Bacillus subtilis είναι σε θέση να μειώνει τις ΜΚ-7 συγκεντρώσεις στο natto.

Η φυλλοκινόνη βρίσκεται σε σκούρα πράσινα ή αλλιώς φυλλώδη λαχανικά με ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα σε ορισμένες δίαιτες (πράσινο τσάι και φύκια). Η ΜΚ-4 βρίσκεται σε ζωικά προϊόντα, ενώ η ΜΚ-7 βρίσκεται σε ζυμωμένα τρόφιμα.

Η μαγειρική δεν φαίνεται να βλάπτει την φυλλοκινόνη (τα μικροκύματα ενισχύουν την απορρόφηση), ενώ ο βρασμός του natto φαίνεται να καταστρέφει τα βακτήρια και να μειώνει την ΜΚ-7 από το φαγητό.


Ιδιότητες της βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ είναι κινόνη παρόμοια με το συνένζυμο Q10, και έχουν τον  δακτύλιο 2-μεθυλο-1,4-naphtoquinone.

Όλες οι  κινόνες είναι γνωστό ότι είναι λιποδιαλυτές (λιπόφιλες), και καθώς το μήκος της αλυσίδας αυξάνει από το ΜΚ-7 στο ΜΚ-10, η λιποφιλικότητα αυξάνει.

Οι Phylloquinones (Κ1) και οι μενακινόνες (Κ2) αποτελούν τις βασικές δομικές κατηγορίες των βιταμερών της βιταμίνης Κ, ενώ η μεναδιόνη (Κ3) και η μενακινόνη με τρεις επιπλέον ισοπρενοειδείς ομάδες (MK-4) ή έξι επιπρόσθετες ομάδες (ΜΚ-7) είναι επίσης δομές της βιταμίνης Κ.


Μηχανισμός δράσης της βιταμίνης Κ

Η σύνθεση του γ-καρβοξυγλουταμικού, από γλουταμινικό θεωρείται ο κεντρικός μηχανισμός δράσης για την βιταμίνη Κ στο ανθρώπινο σώμα, και αυτό ονομάζεται κύκλος της βιταμίνης Κ. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι η βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη) ανάγεται σε υδροκινόνη (ΚΗ2) μέσω είτε του ενζύμου αναγωγάσης της κινόνης (NADPH εξαρτώμενη μετατροπή) ή μέσω της οξειδοαναγωγάσης της βιταμίνης Κ (ο στόχος της βαρφαρίνης), με επακόλουθη οξείδωση της υδροκινόνης σε βιταμίνη Κ1 2,3-εποξείδιο που είναι ο συμπαράγοντας στην ενζυματική μετατροπή του γλουταμικού σε γ-καρβοξυγλουταμικό (παράλληλα με διοξείδιο του άνθρακα και οξυγόνο). Το εποξείδιο στη συνέχεια μετατρέπεται πάλι σε φυλλοκινόνη μέσω οξειδορεδουκτάσης της βιταμίνης Κ για επανεισόδο στον κύκλο της βιταμίνης Κ. 

Το γ-καρβοξυγλουταμικό είναι σημαντικό δεδομένου ότι, σε σχέση με το γλουταμινικό, μπορεί να συνδεθεί με τα ιόντα ασβεστίου, που μεταβάλλουν τη βιολογική δράση της πρωτεΐνης που έχει γίνει καρβοξυλιωμένη. Το ήπαρ φαίνεται να είναι η κύρια τοποθεσία για καρβοξυλίωση, ενώ μπορεί να γίνει και στους πνεύμονες, στο σπλήνα, στους όρχεις, στα οστά και στα νεφρά. 

Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για να συντεθεί γ-καρβοξυγλουταμικό από γλουταμινικό μέσω του κύκλου της βιταμίνης Κ (ένας κύκλο όπου η φυλλοκινόνη μετατρέπεται σε υδροκινόνη και στη συνέχεια σε εποξείδιο και πάλι φυλλοκινόνη). Η παραγωγή γ-καρβοξυγλουταμικού από γλουταμικό σε ορισμένα ειδικά ένζυμα είναι σε θέση να μεταβάλλει τη λειτουργία τους, και τα ένζυμα αυτά είναι γνωστά ως «εξαρτώμενα από τη βιταμίνη Κ».

Οι πρωτεΐνες που είναι εξαρτώμενες από τη βιταμίνη Κ έχουν σχέση με την πήξη του αίματος και το μεταβολισμό των οστών. 

Τα ένζυμα που εξαρτώνται από την βιταμίνη Κ:

Οστεοκαλσίνη: μια πρωτεΐνη με τρία υπολείμματα καρβοξυγλουταμικού οξέος, που είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ανάπτυξης των οστών και ασβεστοποίησης των μαλακών ιστών, θετικός ρυθμιστής της ωρίμανσης των οστών και της αγγειογένεσης. Μπορεί, επίσης, να μειώσει τη γλυκόζη του αίματος και να βελτιώσει τον πολλαπλασιασμό των παγκρεατικών β-κυττάρων (1,000mcg φυλλοκινόνη ή  320-500mcg ΜΚ-7).

Προθρομβίνη: (παράγοντας II ή FII), που επαρκώς διεγείρεται με 200mcg φυλλοκινόνη.

Παράγοντας VII: σε συνεννόηση με τον παράγοντα IX και Χ προωθεί την πήξη του αίματος.

Παράγοντας IX.

Παράγοντας Χ.

Φετουίνη-Α: μια πρωτεΐνη 48kDa που εμπλέκεται στην αναστολή της ασβεστοποίησης των μαλακών ιστών.

Matrix πρωτεΐνη GLA: εμπλέκεται στο μεταβολισμό των οστών και είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ασβεστοποίησης των μαλακών ιστών.

Πρωτεΐνη S: που εμπλέκεται στο μεταβολισμό των οστών, την πήξη του αίματος,  και στη νευρολογία.

Πρωτεΐνη C: που συμμετέχει στην πήξη του αίματος με την πρωτεΐνη S ως συμπαράγοντας.

Πρωτεΐνη M.

Πρωτεΐνη Z.

Gas6: μια πρωτεΐνη 75kDa με 11-12 καρβοξυγλουταμικό οξύ που εμπλέκεται στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου και στη νευρολογία (χημειόταξη, μιτογένεση, κυτταρική ανάπτυξη, και μυελίνωση). 

Periostin: εκφράζεται, κυρίως, στο κολλαγόνο και τους ιστούς των οστών και έχει ρόλο στην επούλωση των πληγών, στις αλλεργίες, στις φλεγμονές και στον οστίτη ιστό. 

Διάφορα ένζυμα απαιτούν τη βιταμίνη Κ, και οι δραστηριότητές τους μειώνονται όταν η βιταμίνη Κ είναι ανεπαρκής. Οι δραστηριότητές τους μπορεί να αυξηθούν με την αύξηση της διαιτητικής βιταμίνης Κ.

Υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί που δεν σχετίζονται με τον κύκλο της βιταμίνης Κ, όπως τα ανασταλτικά αποτελέσματα επί οστεοκλαστών που κάνουν οι μενακινόνες, η επαγωγή απόπτωσης οστεοκλαστών, η αναστολή της επαγωγής της βιταμίνης D  και οι ανασταλτικές επιδράσεις επί της σύνθεσης των προσταγλανδινών (PGE2). 

Η βιταμίνη Κ έχει, επίσης, ένα ρόλο στο μεταβολισμό σφιγγολιπίδιων, στο αντιοξειδωτικό στρες και μπορεί να συνδεθεί με τον υποδοχέα SXR / PXR (των οστών)  και με μια μεγάλη πρωτεΐνη (40,000kDa) σε οστεοβλάστες που είναι ομόλογη με την GADPH.


Συνιστώμενη πρόσληψη για την βιταμίνη Κ

65-80mcg (143-176nmol) ημερησίως.

Η οστεοκαλσίνη (μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στο μεταβολισμό των οστών) ενεργοποιείται με διαιτητική πρόσληψη 1,000mcg φυλλοκινόνη καθημερινά.

Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ

Σοβαρή ανεπάρκεια προκαλεί αιμορραγικές διαταραχές στην παιδική ηλικία που είναι θεραπεύσιμη με  βιταμίνη Κ. 

Οι πληθυσμοί με υψηλότερο κίνδυνο ανεπάρκειας είναι πρόσωπα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση (ελλείψεις MK4 και ΜΚ7). Η κοιλιοκάκη και η νόσος του Crohn (λόγω δυσαπορρόφησης λιπιδίων) και η ελκώδης κολίτιδα, αλλά και οι ηλικιωμένοι  με νόσο του Alzheimer απαιτούν μεγαλύτερες προσλήψεις βιταμίνης Κ.

Η μειωμένη βιταμίνη Κ σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα της οστεοαρθρίτιδας  στο γόνατο, με οστεοπόρωση, με σπονδυλικά και κατάγματα ισχίου, με αγγειακή ασβεστοποίηση, με αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια και με ασβεστοποίηση μαλακών ιστών.

Όταν η βιταμίνη Κ είναι χαμηλότερη από τη βέλτιστη, το ποσοστό καρβοξυλίωσης πρωτεϊνών είναι επίσης μειωμένο. 


Συμπληρώματα διατροφής της βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη) και η βιταμίνη Κ2 (ΜΚ-4 ή ΜΚ-7) χρησιμοποιούνται πιο πολύ.

Η ΜΚ-4 επάγει τη διαφοροποίηση των λευχαιμικών κυττάρων και αυτό δεν παρατηρείται με την φυλλοκινόνη. Ακόμη, η ΜΚ-4 έχει ένα μοναδικό ρόλο στην επαγωγή της ανάπτυξης των οστών που δεν παρατηρείται με την φυλλοκινόνη ή την ΜΚ-7. 

Η βιταμίνη Κ2 σε συγκεντρώσεις 10 μM/L επιφέρει κυτταρικό θάνατο σε κύτταρα λευχαιμίας σε 48 ώρες.

Η βιταμίνη Κ3 ή μεναδιόνη δρα ως προβιταμίνη και μετατρέπεται σε βιταμίνη από το σώμα και είναι ισχυρός αντικαρκινικός παράγοντας. Είναι συνθετική.


Απορρόφηση της βιταμίνης Κ

Η εντερική απορρόφηση της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη, μενακινόνες) γίνεται μέσω των εντεροκυττάρων, όπου η συσκευασία των λιπαρών οξέων στα μικκύλια εισέρχεται στα εντερικά κύτταρα και επανασυσκευάζονται σε χυλομικρά για τη μεταφορά μέσω του λεμφικού συστήματος. Αυτή η μέθοδος απορρόφησης είναι παρόμοια με τα διαιτητικά λιπαρά οξέα και τις άλλες βασικές λιποδιαλυτές βιταμίνες (Α, D, και Ε), και αυτό απαιτεί διαιτητικά λιπίδια. 

Η βιταμίνη Κ απορροφάται μέσω του σχηματισμού μικκυλίων. Αυτό σημαίνει ότι η απορρόφηση του διατροφικού λίπους μαζί με την βιταμίνη Κ είναι αρκετά σημαντική. Η φυλλοκινόνη έχει βιοδιαθεσιμότητα 5-10% όταν καταναλώνεται από φυτικές τροφές  μαζί με λιπαρά οξέα.

Η ΜΚ-4 έχει  πληρέστερη εντερική απορρόφηση. Μενακινόνες με μεγαλύτερες αλυσίδες, όπως η ΜΚ-9 να έχει μικρότερη απορρόφηση από την ΜΚ-4 και την φυλλοκινόνη, αλλά μακρά ημιζωή.

Η ΜΚ-4 φαίνεται ότι απορροφάται καλά, αλλά η ΜΚ-7 απορροφάται καλύτερα. Σε σχέση με την φυλλοκινόνη, αυτές φαίνεται να απορροφούνται καλύτερα. Η βιταμίνη Κ αρχικά διανέμεται στο σώμα μέσω των χυλομικρών. Απορροφάται άμεσα από τα έντερα και η βιταμίνη Κ στη συνέχεια πιστεύεται ότι παραλαμβάνεται από το ήπαρ και επανασυσκευάζεται σε λιποπρωτεΐνες για συνεχή μεταφορά.

Η φυλλοκινόνη φαίνεται να μεταφέρεται στο αίμα ως επί το πλείστον στο κλάσμα λιποπρωτεΐνης τριακυλογλυκερόλη. Η ΜΚ-9 φαίνεται να μεταφέρεται περισσότερο από την LDL. Η βιταμίνη Κ  απορροφάται μέσω χυλομικρών, και διανέμεται μέσω λιποπρωτεΐνών.  Η βιταμίνη Κ φαίνεται να συσσωρεύεται σε διάφορους ιστούς. Η φυλλοκινόνη έχει ιδιαίτερη πρόσληψη προς το ήπαρ. Η ΜΚ-4,  αλλά όχι η φυλλοκινόνη, μπορεί να αποτρέψει την επαγόμενη από τη βαρφαρίνη αποτιτάνωση των αρτηριών.

Τα βασικά επίπεδα νηστείας της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη) σε κατά τα άλλα φυσιολογικούς ενήλικες φαίνεται να είναι 1.3 +/- 0.64ng / mL. 

Η φυλλοκινόνη σε διαιτητικά επίπεδα πρόσληψης (70-400mcg) φαίνεται να κορυφώνεται στον ορό (Tmax) σε έναν χρόνο περίπου 6-10 ώρες μετά την από του στόματος λήψη. Η ΜΚ-9 (2μmol ή 1,298mcg) είναι ανιχνεύσιμη στο πλάσμα 48 ώρες μετά την κατάποση δια του στόματος, ενώ φθάνει στο αποκορύφωμά της μετά από 4 ώρες και παραμένει στο 25% αυτής της τιμής κορυφής για 24 ώρες.

Οι οστεοβλάστες φαίνεται να είναι σε θέση να προσλαμβάνουν φυλλοκινόνη από τις λιποπρωτεΐνες.

Η φυλλοκινόνη παραλαμβάνεται σε κύτταρα οστού είτε από λιποπρωτεΐνες (μέσω των υποδοχέων LDL) ή απευθείας από χυλομικρά (μέσω μακροφάγων). Η πρόσληψη μέσω των υποδοχέων LDL φαίνεται να συνδέεται με απολιποπρωτεΐνες. Η φυλλοκινόνη παραλαμβάνεται ακόμη σε ειδικά σε ημιτονοειδή ενδοθηλιακά κύτταρα και σε βλαστικά κύτταρα στα οστά. 

Η βιταμίνη Κ  λαμβάνεται εν μέρει από τον υποδοχέα LDL και οι μορφές της βιταμίνης Κ που εντοπίζονται στο τμήμα LDL λιποπρωτεϊνών πιστεύεται ότι έχουν καλύτερη κυτταρική πρόσληψη. Αυτό σημαίνει ότι οι μενικινόνες είναι καλύτερες από ό, τι η φυλλοκινόνη.

Η βιταμίνη Κ (μενακινόνες) είναι υποπροϊόντα της βακτηριακής ζύμωσης και μπορούν να παραχθούν από την ανθρώπινη εντερική μικροχλωρίδα. Ειδικά μικροβιακά είδη που μπορούν να παράγουν μενακινόνες είναι τα Bacteroides (ΜΚ-10 και ΜΚ-11), τα εντεροβακτήρια (ΜΚ-8), η Veillonella (ΜΚ-7), και ο Eubacteiium lentum (MK-6). 

Ωστόσο, η απορρόφηση της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη και μενακινόνες) από το έντερο φαίνεται να είναι κάπως φτωχή, ενδεχομένως αφού η απορρόφηση της βιταμίνης Κ σε όλο το εντερικό τοίχωμα απαιτεί χολικά οξέα για τη διαλυτοποίηση λίπους (για να κάνει μικκύλια) και υπάρχουν πολύ λιγότερο από αυτά στο μεγάλο έντερο.

Η μικροχλωρίδα του εντέρου μπορεί να ζυμώσει φυλλοκινόνη σε μενακινόνες διαφόρων μηκών αλυσίδας, αλλά λόγω της κακής απορρόφησης από το κόλον στην κυκλοφορία αυτό δεν θεωρείται ότι συμβάλλει πάρα πολύ στην σωματική κατάσταση της βιταμίνης K. Η φυλλοκινόνη είναι σε θέση να μετατραπεί σε ΜΚ-4 στο σώμα, και αυτό φαίνεται να είναι ανεξάρτητο από την κολονική μικροχλωρίδα.

Απέκκριση της βιταμίνης Κ

Η φυλλοκινόνη και οι μενακινόνες μεταβολίζονται και στη συνέχεια γλυκουρονιδιώνονται και αποβάλλονται τόσο στην χολή όσο και στα ούρα.  

Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να μεταβολίζεται μέσω του ενζύμου CYP4F2.

Η βιταμίνη Κ μπορεί να απορροφηθεί μέσω του δέρματος όταν εφαρμόζεται τοπικώς σε κρέμες, αν και απορροφάται καλύτερα είτε ως κάψουλες ή με νανοκατανομή με μονολεϊνη.


Βιτανίνη Κ και μακροζωϊα

Μιτοχόνδρια

Έχει παρατηρηθεί ότι, σε σχέση με τη φυλλοκινόνη, η ΜΚ-9  διαμοιράζεται στα μιτοχόνδρια περισσότερο, ενώ η φυλλοκινόνη βρίσκεται στο κυτταρόπλασμα. Οι μενακινόνες είναι φορείς ηλεκτρονίων και όταν η ακτινοβολία βλάπτει την μιτοχονδριακή αποδοτικότητα μπορεί να διασωθεί με τη βιταμίνη Κ.

Η βιταμίνη Κ (ιδιαίτερα οι μενακινόνες) φαίνεται να διατηρούν την μιτοχονδριακή παραγωγή ATP όταν τα μιτοχόνδρια επηρεάζονται από ερεθίσματα που μειώνουν την παραγωγή ΑΤΡ.


Βιταμίνη Κ και νευρολογία

Το ένζυμο καρβοξυλάση στον κύκλο της βιταμίνης Κ φαίνεται να εκφράζεται σε νευρικό ιστό κατά τη διάρκεια της νεογνικής ανάπτυξης και πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στην γνωστική λειτουργία. Ειδικότερα, έχει παρατηρηθεί  ότι η πρωτεΐνη Gas6 εμπλέκεται ιδιαίτερα στη νευρολογία. Η ΜΚ-4 φαίνεται να συσσωρεύεται στον εγκέφαλο  και περιλαμβάνει πάνω από 98% της βιταμίνης Κ  και είναι παρούσα σε όλες τις εγκεφαλικές περιοχές, με υψηλότερα επίπεδα στο μεσεγκέφαλο και την γέφυρα, ενώ είναι χαμηλότερη στην παρεγκεφαλίδα, στον οσφρητικό βολβό, στον θάλαμο, στον ιππόκαμπο και στο ραβδωτό σώμα. Ο διαιτητικός περιορισμός για 9 ημέρες δεν επηρεάζει σημαντικά τις συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο. Τόσο η φυλλοκινόνη όσο και η ΜΚ-4 λαμβάνονται εύκολα από τους νευρώνες (ολιγοδενδροκύτταρα). 

Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να έχει κάποιους ρόλους στον εγκέφαλο όπως αποδεικνύεται από την έκφραση του κύκλου της βιταμίνης Κ σε νεογνά και η βαρφαρίνη (ανταγωνιστής της βιταμίνης Κ) είναι σε θέση να προκαλέσει διανοητική καθυστέρηση, όταν δίνεται σε νεογνά. Διαιτητικά, η βιταμίνη Κ (συνήθως φυλλοκινόνη) αυξάνει τις συγκεντρώσεις του εγκεφάλου της βιταμίνης Κ, και τα πιο σχετικά βιταμερή είναι τα ΜΚ-4.

Η βιταμίνη Κ συμμετέχει στη σύνθεση σφιγγολιπιδίων. Τα σφιγγολιπίδια είναι σύνθετα λιπίδια που βοηθούν τις κυτταρικές μεμβράνες. Η διαιτητική βιταμίνη Κ στον εγκέφαλο (ΜΚ-4) είναι σε θέση να αυξήσει τη δραστηριότητα του ενζύμου μέσα σε 1-2 εβδομάδες (26-31 %) και να αυξήσει τις συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο των σουλφατιδίων (15-18%).

Η βιταμίνη Κ υποστηρίζει τη σύνθεση σφιγγολιπιδίων, και την παραγωγή των σουλφατιδίων.

Στο ΚΝΣ, η βιταμίνη Κ έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον οξειδωτικό θάνατο σε κύτταρα. Η βιταμίνη Κ είναι σε θέση να αποτρέψει την εξάντληση γλουταθειόνης. Η ΜΚ-4 είναι περισσότερο ισχυρή από ό, τι η φυλλοκινόνη και η μεναδιόνη.

Η Gas6 είναι γνωστό ότι μειώνεται με τη γήρανση και πιστεύεται ότι έχει ένα ρόλο στη γνωστική εξασθένηση κατά τη γήρανση.

Η πρωτεΐνη S φαίνεται, επίσης, ότι εκφράζεται στον εγκέφαλο, και σε μικρότερο βαθμό από ό, τι η gas6. Έχει ανιχνευθεί στο χοριοειδές πλέγμα, στον ιππόκαμπο και σε διάφορα αστροκύτταρα. Η πρωτεΐνη S φαίνεται να είναι ένας συνδέτης για τους ίδιους υποδοχείς με το gas6 και η σύνθεση του mRNA  ρυθμίζεται αυξητικά σε απόκριση σε τραυματισμό νεύρων, και παρόμοια το Gas6 φαίνεται, επίσης, να προστατεύει τους νευρώνες από την απόπτωση. 

Η Gas6 και η πρωτείνη S, δύο δομικά συγγενείς πρωτεΐνες που δρουν τόσο μέσω της ίδιας κατηγορίας υποδοχέων  φαίνεται να προστατεύουν τους νευρώνες και άλλα κύτταρα του εγκεφάλου από την απόπτωση.

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό να μπλοκάρει την ενεργοποίηση του ενζύμου 12-LOX  και εμφανίζεται να έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. 


Γνωστική λειτουργία και βιταμίνη Κ

Σε ηλικιωμένα άτομα με Αλτσχάιμερ ο διαιτητικός περιορισμός της βιταμίνης Κ σε χαμηλά επίπεδα σχετίζεται με γνωστική εξασθένηση κατά τη γήρανση.

Υπάρχειι μια αντίστροφη συσχέτιση με την κατάσταση της βιταμίνης Κ και τη γνωστική υγεία σε ηλικιωμένα άτομα. Σε συνδυασμό με τις νευροπροστατευτικές ιδιότητες της βιταμίνης Κ, αυτό υποδηλώνει ότι η βιταμίνη Κ θα μπορούσε να εξασθενήσει τις γνωστικές ασθένειες  γήρανσης.


Πολλαπλή σκλήρυνση και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να έχει μερικές αλληλεπιδράσεις με τη μυελίνη, όπως τη στήριξη της παραγωγή ενός από τα συστατικά του (σουλφατίδιο), αλλά και η εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ πρωτεΐνη Gas6 φαίνεται να εμπλέκεται με τη μυελίνωση (όσοι στερούνται Gas6 έχουν λιγότερο μυελίνη και είναι πιο ευαίσθητοι σε πολλαπλούς αρτηριοσκληρωτικούς στρεσογόνους παράγοντες  και οι ενέσεις  gas6 διεγείρουν την επαναμυελίνωση.

Κάπως παρόμοια με τη βιταμίνη D, η βιταμίνη Κ εμπλέκεται, επίσης, στην υποστήριξη του ελύτρου της μυελίνης των νευρώνων.


Μνήμη και Μάθηση και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ πιστεύεται ότι έχει ένα ρόλο στη μνήμη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γήρανσης, λόγω των προστατευτικών δράσεων των δύο πρωτεϊνών των εξαρτώμενων από τη βιταμίνη Κ (Gas6 και πρωτεΐνη S). Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο των MK- 4 σχετίζονται με περισσότερο σουλφατίδια μυελίνης στον ιππόκαμπο και στον φλοιό. Αυτό πιστεύεται ότι σχετίζεται με τις προαναφερθείσες πρωτεΐνες, δεδομένου ότι η διαδικασία γήρανσης συνδέεται με μια απώλεια της gas6  και η αύξηση της διαιτητικής φυλλοκινόνης προκαλεί αυξήσεις στη γνωστική απόδοση σε ηλικιωμένους.

Σε ηλικιωμένα άτομα (ηλικίας 70-85) η φυλλοκινόνη ορού φαίνεται να συσχετίζεται θετικά με την καλύτερη απόδοση της μνήμης.


Καρδιαγγειακή Υγεία και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι συσσωρεύεται στον καρδιακό ιστό και μία επαρκή δίαιτα με 23,3 +/- 4.7pmol / g  επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη των κυττάρων (δευτεροπαθώς με καρβοξυλίωση Gas6, η οποία στη συνέχεια δρα μέσω ERK). 

Η βιταμίνη Κ υπάρχει στον καρδιακό ιστό, και η εξαρτώμενη από βιταμίνη Κ πρωτεΐνη Gas6, επίσης, ρυθμίζει θετικά την κυτταρική διαίρεση και ανάπτυξη σε αυτόν τον ιστό.

Η βιταμίνη Κ έχει παρατηρηθεί ότι αναστέλλει τους διαύλους καλίου στην καρδιά (2,6 +/- 0.3 μmol / L) και αναστέλλει την εισροή του νατρίου (0 μmοl / L [241]) και οι επιπτώσεις αυτές θεωρούνται ως αντιαρρυθμικές, και έχουν συμβεί σε εγχύσεις 1.5μmol / L. 

Αν και ενέσεις βιταμίνης Κ φαίνεται να έχουν αντιαρρυθμικές ιδιότητες, αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει με τη στοματική λήψη λόγω της υψηλής συγκέντρωσης της βιταμίνης Κ που απαιτείται.


Πήξη και τη θρόμβωση και βιταμίνη Κ

Το πιο σημαντικό και δημοφιλές ρόλο για τη βιταμίνη Κ είναι η προαγωγή της πήξης του αίματος και η ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ προκαλεί αιμορραγικά σημεία. Bιταμίνη Κ 60-120mcg ημερησίως εκλπηρώνουν τον ρόλο της βιταμίνης Κ στην πήξη του αίματος. 

Η βιταμίνη Κ προωθεί την πήξη δευτερογενώς προς τον κύκλο της βιταμίνης Κ, καθώς υπάρχουν διάφορες πρωτεΐνες που μπορούν να υποστούν γ-καρβοξυλίωση από τη βιταμίνη Κ (για ενεργοποιηθούν) οι οποίες εμπλέκονται στην πήξη και στην αναστολή του κύκλου της βιταμίνης Κ που της προσδίδει αντιπηκτική δράση (ως εκ τούτου και η αποτελεσματικότητα της βαρφαρίνης). 

Η πιο γνωστή πρωτεΐνη-στόχος είναι η προθρομβίνη (επίσης γνωστή ως Παράγοντας ΙΙ), η οποία ήταν η πρώτη πρωτεΐνη που υπόκειται σε γ-καρβοξυλίωση από τη βιταμίνη Κ. Ακολούθως και οι παράγοντες VII, IX, και Χ καθώς και πρωτεΐνες C, S και Ζ είναι εξαρτώμενοι από βιταμίνη Κ και είναι επτά διαφορετικές πρωτεΐνες που εξαρτώνται από βιταμίνη Κ και ρυθμίζουν την πήξη (εξαίρεση αποτελεί η πρωτεΐνη S, η οποία είναι παρόμοια με την Gas6 σε δράση και μεσολαβούν στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό).


Ασβεστοποίηση και βιταμίνη Κ

Η αποτιτάνωση των αρτηριών είναι μια διαδικασία που είναι γνωστό ότι συμβάλλει στην αθηροσκλήρωση και ιδιαίτερα στην αρτηριακή ακαμψία, και οι αρτηρίες που είναι σε μεγάλο βαθμό ασβεστοποιημένες μπορεί να έχουν μέρη που είναι ιστομορφολογικά δυσδιάκριτα από τον οστικό ιστό. Τα επίπεδα του ασβεστίου στις στεφανιαίες αρτηρίες αποτελούν ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα θνησιμότητας από κάθε αιτία  και θνησιμότητας των καρδιαγγειακών παθήσεων. Η βιταμίνη Κ συσχετίζεται αρνητικά με την εναπόθεση του ασβεστίου με την πάροδο του χρόνου σε υπερτασικά άτομα. Η συχνότητα αποτιτάνωση της στεφανιαίας αρτηρίας αυξάνεται κατά περίπου 6% ετησίως και τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (80 και άνω) έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τα νεότερα άτομα (60 και κάτω). Η αρτηριακή αποτιτάνωση είναι η υπερβολική εναπόθεση ασβεστίου στις αρτηρίες, και εκτός από τη συμβολή στην αρτηριακή δυσκαμψία είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για όλες τις αιτίες θνησιμότητας.

Η Matrix Gla πρωτεΐνη (MGP) είναι μία εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ πρωτεΐνη και από τα 9 τμήματα γλουταμικού τα  πέντε χρειάζεται να καρβοξυλιωθούν για να αυξηθεί η δραστικότητα του MGP. Οι περισσότερες πρωτεΐνες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ μπορεί να καρβοξυλιώνονται ή να αποξαρβοξυλιώνονται (MGP και ucMGP), αλλά μπορεί, επίσης, να φωσφορυλιώνονται ή να μη φωσφορυλιώνονται (pMGP και ρ-ucMGP, DpMGP και DP-ucMGP). Η MGP είναι γνωστή ως αρνητικός ρυθμιστής της ασβεστοποίησης, αφού απομονώνει τα ιόντα ασβεστίου όταν καρβοξυλιώνεται  και η κατάργηση MGP προκαλεί αυτόματη αποτιτάνωση των αρτηριών. Η βιταμίνη Κ είναι επιθυμητή σε αυτή την περίπτωση, δεδομένου ότι η αποκαρβοξυλιωμένη MGP (από μια σχετική ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ) συσσωρεύεται στο πλάι της ασβεστοποίησης και παραμένει αδρανής (η οστεοκαλσίνη και η σιαλοπρωτεΐνη, επίσης συσσωρεύονται και η MGP στη θέση αυτή είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη διαθεσιμότητα της βιταμίνης Κ).  Τα υψηλότερα επίπεδα ορού της αποκαρβοξυλιωμένης MGP (ucMGP) είναι, επίσης, ένας βιολογικός δείκτης της καρδιαγγειακής νόσου. Επιπλέον, η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει αρτηριακή αποτιτάνωση μέσω της μείωσης των επιπέδων της βιταμίνης Κ που είναι θεραπεύσιμη με συμπληρώματα βιταμίνης Κ.

Η MGP δεν είναι ο μόνος αρνητικός ρυθμιστής της ασβεστοποίησης, αλλά και η οστεοκαλσίνη που είναι η πιο ισχυρά από τη βιταμίνη Κ εξαρτώμενη πρωτεΐνη είναι υπεύθυνη για την απομάκρυνση του ασβεστίου από τα τοιχώματα των αρτηριών. Άλλες πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην ασβεστοποίηση είναι η οστεονεκτίνη, η οστεοποντίνη, και η σιαλοπρωτεΐνη που δεν είναι εξαρτώμενες από τη βιταμίνη Κ (ενώ η MGP και η οστεοκαλσίνη είναι).

H MGP είναι η κύρια πρωτεΐνη  που ρυθμίζει αρνητικά την αρτηριακή αποτιτάνωση, και ενεργεί για την απομάκρυνση του ασβεστίου από το αρτηριακό τοίχωμα, μαζί με την οστεοκαλσίνη.

Και η φυλλοκινόνη και η ΜΚ-4 είναι και οι δύο  εξίσου αποτελεσματικές στη μείωση της ασβεστοποίησης που προκαλείται από τον ανταγωνιστή της βιταμίνης Κ, την βαρφαρίνη. 500mcg φυλλοκινόνη ή 180-360mcg ΜΚ-7 βοηθούν μόνο σε μείωση στην ucMGP (DP-ucMGP) με καμία επίδραση στην φωσφορυλιωμένη. Υπάρχει αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ διατροφικής ΜΚ-4 και καρδιαγγειακής νόσου / αρτηριακή ασβεστοποίησης. Η φυλλοκινόνη, η βιταμίνη D και το ασβέστιο είναι σε θέση να μειώνουν την αρτηριακή ακαμψία σε 3 χρόνια.

Οι ΜΚ-4 και ΜΚ-7 πιστεύεται ότι είναι καλύτερες, ενώ η φυλλοκινόνη δεν είναι αναποτελεσματική, τόσο για τη μείωση της αρτηριακή αποτιτάνωση.


Μεταβολισμός της γλυκόζης και βιταμίνη Κ

Η ανεπάρκεια βιταμίνης Κ προκαλεί υψηλότερες αιχμές σε ινσουλίνη για 120 λεπτά μετά από μια στοματική δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (σε σχέση με την καλύτερη κατάσταση βιταμίνη Κ), και ότι η συμπληρωματική ΜΚ-4 σε 90mg για μία εβδομάδα είναι σε θέση να ομαλοποιήσει την αυξημένη γλυκόζη και να μην παρουσιάζουν σημαντικές μεταβολές στις μεταγευματικές αιχμές ινσουλίνης. 

Η οστεοκαλσίνη είναι μία εξαρτώμενη από βιταμίνη Κ πρωτεΐνη με μέγιστο βαθμό καρβοξυλίωσης (ενεργοποιημένης) με μία διαιτητική πρόσληψη 1,000mcg φυλλοκινόνης,  και εκτός από το ρόλο της στην ωρίμανση των οστών φαίνεται, επίσης, ότι εμπλέκεται στην μείωση της αρτηριακής αποτιτάνωσης (σε μικρότερο βαθμό από ό, τι η άλλη πρωτεΐνη γνωστή ως MGP) και στη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη.

Η οστεοκαλσίνη (ανεξάρτητα από το καθεστώς καρβοξυλίωσης) και η καρβοξυλιωμένη οστεοκαλσίνη φαίνεται να σχετίζονται με την ευαισθησία στην ινσουλίνη σε υπέρβαρα άτομα και ηλικιωμένα άτομα και των δύο φύλων. Η Uncarboxylated οστεοκαλσίνη δεν σχετίζεται με την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Η αυξημένη ευαισθησία μπορεί να είναι εκλεκτική για τους σκελετικούς μυς και όχι τον ηπατικό ιστό. Η διαιτητική φυλλοκινόνη περαιτέρω σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο για διαβήτη (17% μείωση του κινδύνου ανά κάθε επιπλέον 100mcg)  και υπεργλυκαιμίας.

Τα υψηλότερα επίπεδα της οστεοκαλσίνης και της  καρβοξυλίωσης της οστεοκαλσίνης σχετίζονται θετικά με την καλύτερη ευαισθησία στην ινσουλίνη. Η βιταμίνη Κ (μέσω οστεοκαλσίνης) μπορεί να αυξήσει το περιεχόμενο της αδιπονεκτίνης και την έκκριση. Η οστεοκαλσίνη εμπλέκεται και στα πολλαπλασιαζόμενα παγκρεατικά β-κύτταρα (τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη)  με μια αξιόλογη δραστικότητα (διπλασιασμός). Άρα, η αυξημένη  ευαισθησία στην ινσουλίνη μπορεί να ρυθμίζεται είτε μέσω ενίσχυσης της δραστηριότητας της αδιπονεκτίνης στο σώμα, ή από την προώθηση του πολλαπλασιασμού των παγκρεατικών βήτα-κυττάρων. Η υψηλή δόση ΜΚ-4  αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη που σχετίζεται με την οστεοκαλσίνη, αλλά όχι μέσω αδιπονεκτίνης.


Παχυσαρκία και βιταμίνη Κ

H oστεοκαλσίνη που εκκρίνεται από τα οστά και ενεργοποιείται από τη βιταμίνη Κ είναι ένας ενδοκρινής ρυθμιστής της λιπώδους μάζας, Η αδιπονεκτίνη είναι μια ορμόνη ευαισθητοποίησης της ινσουλίνης με αντιπαχυσαρκικές ιδιότητες, και τα ποντίκια με υψηλότερη δραστηριότητα οστεοκαλσίνης είτε από γενετικές μεταβολές ή από εξωγενή οστεοκαλσίνης προστατεύονται από παχυσαρκία. Η ανεπάρκεια οστεοκαλσίνης συσσωρεύει σπλαχνικό λίπος στο σώμα.

Τα συνολικά επίπεδα οστεοκαλσίνης στον ορό σχετίζονται θετικά με την αδιπονεκτίνη και αρνητικά  με την λιπώδη μάζα,  και τα υψηλότερα ποσοστά καρβοξυλίωσης της οστεοκαλσίνης συνδέονται, επίσης, με μειωμένη μάζας σώματος (η ΜΚ-4 προστατεύει από την αύξηση του σωματικού λίπους).

Η οστεοκαλσίνη (μία από τις κύριες πρωτεΐνες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ) φαίνεται να έχει αντιπαχυσαρκικές ιδιότητες μέσω διέγερσης της έκκρισης αδιπονεκτίνης στα λιποκύτταρα. Η οστεοκαλσίνη φαίνεται να σχηματίζει ένα σύνδεσμο μεταξύ του μεταβολισμού των οστών και του μεταβολισμού του λίπους.


Οστά και βιταμίνη Κ

Σε σχέση με τους οστεοβλάστες (προάγουν το σχηματισμό οστού), η βιταμίνη Κ φαίνεται να διεγείρει τα στρωματικά κύτταρα και στην συνέχεια το σχηματισμό οστεοβλαστών και η φυλλοκινόνη και η μενακινόνης. Αυτό σχετίζεται με την πρόσδεση στον υποδοχέα SXR / PXR, και μετά με ετεροδιμερισμό με τον υποδοχέα της βιταμίνης Α (RXR) επάγει τον παράγοντα μεταγραφής Msx2 οστεοβλαστών ανεξάρτητα του κύκλου της βιταμίνης Κ.

Η ΜΚ-4 έχει, επίσης,  συσσωρεύει την καρβοξυλιωμένη οστεοκαλσίνη στην εξωκυττάρια μήτρα των κυττάρων των οστών και βοηθά στην συσσώρευση μετάλλων και ενώ δεν έχει καμία εγγενή επίδραση στη συνολική περιεκτικότητα της οστεοκαλσίνης είναι σε θέση να προκαλεί αύξηση στο mRNA με τη βιταμίνη D. Η ΜΚ-4 προωθεί, επίσης τη βιταμίνη D που προκαλεί κυτταρική εναπόθεση ασβεστίου στα οστά, αλλά οι μηχανισμοί αυτοί εξαρτώνται από την οστεοκαλσίνη (και παρεμποδίζεται από τη βαρφαρίνη).

Σε ό, τι αφορά τους οστεοβλάστες, τόσο η φυλλοκινόνη όσο και οι μενακινόνες φαίνεται να προωθούν τη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών (ανεξάρτητα από τον κύκλο της βιταμίνης Κ) και αυξάνουν τα ποσοστά ανοργανοποίησης των οστών, αν και αυτό εξαρτάται εν μέρει από την οστεοκαλσίνη και τον κύκλο της βιταμίνης Κ.

Σε σχέση με τους οστεοκλάστες, η ΜΚ-4 αναστέλλει το σχηματισμό πολυπύρηνων κυττάρων όμοιων με τους οστεοκλάστες (όπου ανταγωνίζεται τη βιταμίνης D) με εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση τρόπο, ενώ η φυλλοκινόνη δεν έχει καμία επίδραση στην οστεοκλαστική λειτουργία. Η πλευρική αλυσίδα φαίνεται να είναι σημαντική, και η ΜΚ-4 μπορεί να είναι η μόνη μενακινόνη που μπορεί να το κάνει. Η επώαση ενός οστεοκλάστη με geranylgeraniol ασκεί τα ίδια αποτελέσματα όπως η ΜΚ-4. Η αναστολή λαμβάνει χώρα στα 10 μΜ ΜΚ-4 για τις αλληλεπιδράσεις με τους οστεοκλάστες.

Σε σχέση με τους οστεοκλάστες, η βιταμίνη Κ είναι σε θέση να ανταγωνίζεται τις δράσεις της βιταμίνης D (σε τελική ανάλυση, αυτό θα προωθήσει την ανάπτυξη των οστών, αφού οι οστεοκλάστες είναι αρνητικοί ρυθμιστές της οστικής μάζας).

Η οστεοκαλσίνη ή  GLA πρωτεΐνη οστού είναι μια μικρή πρωτεΐνη που καρβοξυλιώνεται από ένζυμα εξαρτώμενα από τη βιταμίνη Κ και παράγεται σε οστεοβλάστες υπό τη ρύθμιση της βιταμίνης D. Όταν 3 τμήματα γλουταμικού καρβοξυλιωθούν, μπορεί να συνδεθεί με τον υδροξυαπατίτη στον οστικό ιστό. Αυτή η πρωτεΐνη είναι μόνο μία από τις πρωτεΐνες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ σε οστό. Μόνο όταν καρβοξυλιώνεται μπορεί να συνδεθεί με τα ιόντα ασβεστίου. 

Η οστεοκαλσίνη φαίνεται να είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ανάπτυξης των οστών, όπως in vitro μπορεί να μειώσει την οστική απόθεση, μπορεί να προκαλέσει υπερόστωση (υπερβολική ανάπτυξη των οστών και μικρές αυξήσεις στην μηχανική αντοχή των οστών)

Έχει, επίσης, ένα ρόλο στην ωρίμανση των οστών, κατά τη διάρκεια σκελετικής ανάπτυξης και ωρίμανσης του ιστού  και μείωση της δραστηριότητας της οστεοκαλσίνης στο ώριμο οστό που σχετίζεται με μειωμένη αναδιαμόρφωση. Η ανεπάρκεια οστεοκαλσίνης σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες συνδέεται με λιγότερη ανάπλαση οστού. 

Η οστεοκαλσίνη είναι μια πρωτεΐνη που υπόκειται σε καρβοξυλίωση από ένζυμα εξαρτώμενα από τη βιταμίνη Κ, και η δραστικότητά της καταστέλλεται σε ελλείψεις της βιταμίνης Κ. Ενώ, η δραστηριότητα αυτής της πρωτεΐνης είναι κατασταλτικός της υπερβολικής ανάπτυξης των οστών σε νέους, φαίνεται να υποστηρίζει την ανάπλαση του οστού κατά τη διάρκεια της γήρανσης.

Το ποσοστό της συνολικής οστεοκαλσίνης που παραμένει uncarboxylated (% ucOC) είναι ένας βιοδείκτης της κατάστασης της βιταμίνης K (η περισσότερη καρβοξυλίωση υποδεικνύει μια καλύτερη κατάσταση, η λιγότερη καρβοξυλίωση υποδεικνύει μια χειρότερη κατάσταση) και η οστεοκαλσίνη συνεχώς παθαίνει καρβοξυλίωση με ημερήσια πρόσληψη περίπου 1,000mcg φυλλοκινόνη. Η ΜΚ-7 είναι καλύτερο  καρβοξυλιωτικό της οστεοκαλσίνης. Το ποσοστό της uncarboxylated οστεοκαλσίνης είναι ενδεικτικό του μεταβολισμού της βιταμίνης Κ σε ιστό των οστών, και μπορεί να διεγερθεί μέγιστα (ενδεικτική της μέγιστης ωφέλεια για το οστό) σε μία πρόσληψη 1,000mcg φυλλοκινόνης.

Η βιταμίνη Κ εμπλέκεται στην οστική πυκνότητα και η στέρηση της διαιτητικής βιταμίνης Κ είναι σε θέση να επιταχύνει την απώλεια οστικής μάζας κατά τη διάρκεια της γήρανσης που είναι θεραπεύσιμη με συμπληρώματα βιταμίνης Κ.

Δόσεις της βιταμίνης Κ (45 mg του ΜΚ-4 ημερησίως), δείχνουν όφελος σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες πάνω από ένα χρόνο, σε γυναίκες με διαγνωσμένη οστεοπόρωση,  σε γυναίκες με πρωτοπαθή χολική κίρρωση κ.ά. Ακόμη η ΜΚ-7 στα 180 μg καθημερινά για τρία χρόνια έχει οδηγήσει σε αύξηση της οστικής πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του αυχένα του μηριαίου οστού (αλλά όχι του ισχίου), αλλά και σε όλο βελτιώσεις στη δύναμη των οστών. 

Η μειωμένη κατάσταση της βιταμίνης K φαίνεται να συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα, όπως εκτιμάται από την φυλλοκινόνη ορού, τη διαιτητική πρόσληψη,  και το ποσοστό της uncarboxylated οστεοκαλσίνης. Σε μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες με οστεοπενία, 5,000mcg φυλλοκινόνης καθημερινά (με ασβέστιο και βιταμίνη D) μειώνει τον κίνδυνο κατάγματος. 45 mg ΜΚ-4 ημερησίως για 2 χρόνια σε γυναίκες με οστεοπόρωση προστατεύει, επίσης.

Η υποκλινική έλλειψη βιταμίνης Κ φαίνεται να σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για οστεοαρθρίτιδα γόνατος.

Μηχανιστικά, έχει παρατηρηθεί ότι τα χονδροκύτταρα που απομονώνονται από τα άτομα με οστεοαρθρίτιδα εκκρίνουν λιγότερο καρβοξυλιωμένη MGP, η οποία παράγεται εντός των χονδροκυττάρων. 

Η χαμηλή βιταμίνη Κ συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας.


Φλεγμονή και Ανοσολογία και βιταμίνη Κ

Η ιντερλευκίνη 6 (IL-6), φαίνεται να συσχετίζεται αρνητικά με τη διαιτητική πρόσληψη φυλλοκινόνη γεγονός που υποδηλώνει ότι η βελτίωση της κατάστασης της βιταμίνης K μειώνει την IL-6). Επίσης, υπάρχει αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων της βιταμίνης Κ και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP). Είναι πιθανό ότι τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης Κ είναι σε θέση να καταστείλουν ενεργά την έκκριση IL-6 από φλεγμονώδεις στρεσογόνους παράγοντες. Η μεναδιόνη (βιταμίνη Κ3), αναστέλλει την επαγωγή ΝΡ-κΒ μετατόπιση από τον TNF-α. Η μεναδιόνη έχει κάποιες αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.


Ορμόνες και βιταμίνη Κ

Η δεσμευτική σφαιρίνη ορμονών φύλου-SHBG είναι μία  πρωτεΐνη που δεσμεύεται με τις ορμόνες φύλου (τεστοστερόνη και οιστρογόνα) και περιορίζει τη βιοδραστικότητα τους.

Η εξαρτώμενη από την βιταμίνη Κ πρωτεΐνη γνωστή ως Gas6 είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με την οικογένεια υποδοχέων TAM και έχει μερικές δομικές ομοιότητες με την SHBG. Η σφαιρίνη που δεσμεύει τις φυλετικές ορμόνες είναι γλυκοπρωτεΐνη που συντίθεται στο ήπαρ και χρησιμεύει για την μεταφορά ανδρογόνων και οιστρογόνων στην κυκλοφορία. H SHBG έχει την υψηλότερη συγγένεια για την DHT και τη χαμηλότερη για την οιστραδιόλη. Στους άνδρες η τεστοστερόνη κυκλοφορεί δεσμευμένη σε ποσοστό 44-65% στην SHBG και 33-50% στην αλβουμίνη, ενώ στις γυναίκες η τεστοστερόνη είναι δεσμευμένη σε ποσοστό 66-78% της SHBG και 20-30% στην αλβουμίνη. H βιοδραστική τεστοστερόνη, ισούται περίπου με το 31% της ολικής, περιλαμβάνει, δηλαδή, την ελεύθερη και τη δεσμευμένη στην αλβουμίνη. Μεταβολές στη συγκέντρωση της SHBG οδηγoύν σε αντίστοιχες μεταβολές στις συγκεντρώσεις ανδρογόνων και οιστρογόνων. H αύξηση της τεστοστερόνης οδηγεί σε ελάττωση της SHBG, ενώ αύξηση των οιστρογόνων αυξάνει τα επίπεδα της SHBG.

Η ΜΚ-4  75mg / kg  πάνω από 5 εβδομάδες είναι σε θέση να αυξήσει τα κυκλοφορούντα επίπεδα της τεστοστερόνης. Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τις μεταβολές στις ωχρινοτρόπου ορμόνης. Ο μηχανισμός φαίνεται να είναι από μια ρύθμιση προς τα άνω του CYP11A. Η ΜΚ-4 έχει βρεθεί ότι αυξάνει την τεστοστερόνη. Η τεστοστερόνη δρα επί του υποδοχέα του και είναι σε θέση να επάγει δραστικότητα της Gas6, μια εξαρτώμενη από βιταμίνη Κ πρωτεΐνη, η οποία πιστεύεται ότι μεσολαβεί στις αλληλεπιδράσεις της τεστοστερόνης για τη μείωση της αρτηριακής αποτιτάνωσης. 

Οι ασθενείς που λαμβάνουν γλυκοκορτικοειδή (φάρμακα που δρουν παρόμοια με κορτιζόλη) φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κατάγματα με την πάροδο του χρόνου. Οι απώλειες των οστών  με φαρμακευτική γλυκοκορτικοειδή χρήση φαίνεται να προστατεύονται από τη βιταμίνη Κ.


Όργανα και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι συσσωρεύεται στο ήπαρ, και φαίνεται να είναι το όργανο που συσσωρεύεται η διαιτητική βιταμίνη Κ. Η φυλλοκινόνη μπορεί να αυξήσει τις ηπατικές συγκεντρώσεις της ΜΚ-4. 

Το πάγκρεας είναι γνωστό ότι εκκρίνει  ΜΚ-4 κατά τη διέγερση με χολοκυστοκινίνης-8 ή σεκρετίνη παράλληλα με τη φωσφολιπάση και calveolin-1. Αν και ο ρόλος της ΜΚ-4 στο πάγκρεας δεν είναι πλήρως γνωστός, πιστεύεται ότι είναι ανεξάρτητη από τον κύκλο της βιταμίνης Κ.

Τα συμπληρώματα βιταμίνης Κ (ΜΚ-4) αυξάνει τις συγκεντρώσεις των όρχεων σε ΜΚ-4 κατά 525%  με 75mg / kg για 5 εβδομάδες. 


Καρκίνος και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ (μεναδιόνη)  αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Η μεναδιόνη έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.

Πιστεύεται ότι η ικανότητα κάποιων εξαρτώμενων από τη βιταμίνη Κ πρωτεϊνών που καρβοξυλιώνονται μια φορά δρουν επάνω σε υποδοχείς που αλληλεπιδρούν με την κυτταρική επιβίωση και ρυθμίζουν τις αλληλεπιδράσεις τους με τα καρκινικά κύτταρα και η πρωτεΐνη Gas6  δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, καταστέλλει τη φλεγμονής, παρεμβαίνοντας στις φλεγμονώδεις κυτοκίνες, και βοηθά στην φαγοκυττάρωση των κυττάρων που εκφράζουν την φωσφατιδυλοσερίνη.

Η Gas6 (και και η πρωτεΐνη S, επειδή μοιράζονται τους ίδιους υποδοχείς) μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο αντιπολλαπλασιαστικό και έχουν κάποιες αντικαρκινικές ιδιότητες. Η βιταμίνη Κ οξειδώνεται και μειώνεται μέσα στα καρκινικά κύτταρα και με έναν μηχανισμό τα καταστρέφει.

Η βιταμίνη Κ2 σταματάει τη διαίρεση των καρκινικών κυττάρων και τα σκοτώνει.. Σε συγκεντρώσεις 10μΜ/l η βιταμίνη Κ2 επιφέρει τον κυτταρικό θάνατο σε κύτταρα λευχαιμίας μέσα σε 48 ώρες.

Η βιταμήνη Κ3 ή ή μεναδιόνη είναι συνθετική και δρα ως προβιταμίνη και μετατρέπεται σε βιταμίνη από το σώμα,. Η ενδοφλέβια βιταμίνη Κ είναι θεραπευτική για τον καρκίνο του πνεύμονα, τον καρκίνο του στόματος, τη λευχαιμία κ.ά.

Η βιταμίνη Κ αυξάνει τις αντικαρκινικές ιδιότητες του ασκορβικού οξέος. Η βιταμίνη C συνδυαζόμενη με μια πολύ μικρή ποσότητα βιταμίνης Κ3 σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα πιο αποτελεσματικά.

Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι όγκοι που εμφανίζονται συνήθως μετά από λοίμωξη ηπατίτιδας Β ή C που έχει μια αρκετά κακή μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Η βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη) φαίνεται να έχουν ισχυρές αντι-πολλαπλασιαστικές ιδιότητες, ενώ η ΜΚ-4 έχει, επίσης, αντιπολλαπλασιαστικά αποτελέσματα, αν και κάπως ασθενέστερα και η βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη)  έχει τις πιο αδύναμες αντιπολλαπλασιαστικές ιδιότητες. Η ΜΚ-4 χρησιμοποιείται περισσότερο, γιατί είναι συγκριτικά ασφαλής. Ακόμη και η φυλλοκινόνη σε φαρμακολογική δόση (40 mg) έχει οφέλη σε άτομα με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. 

Φαρμακολογικώς υψηλές δόσεις ΜΚ-4 (45mg) φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο ενός όγκου ήπατος να επανεμφανιστεί (αφού έχει αφαιρεθεί μετά από  χειρουργική επέμβαση) και μπορεί να παρατείνει την επιβίωση.


Βιταμίνη Κ και δέρμα

Η πορφύρα είναι μια κατάσταση που συνήθως παρατηρείται μετά από θεραπεία με λέιζερ και είναι καλοήθεις κοκκινωπές και μωβ κηλίδες στο δέρμα. Η πορφύρα πιστεύεται ότι οφείλεται σε μεταβολές στη δερματική ροή του αίματος, και η βιταμίνη Κ πιστεύεται ότι συμβάλει στην επιτάχυνση της εκκαθάρισης του αίματος από τις περιοχές αυτές, όταν εφαρμόζεται τοπικά. 1% φυλλοκινόνη είναι αποτελεσματική όταν συνδυάζεται με 0,3% ρετινόλη.

Η 5% φυλλοκινόνη έχει βρεθεί να είναι αναποτελεσματική, ενώ το εποξείδιο 2% φυλλοκινόνης είναι αποτελεσματική, γιατί είναι λιγότερο αλλεργιογόνος και ευαίσθητη σε θερμότητα ή βλάβη στο φως.

Σε άτομα με σακούλες κάτω από τα μάτια τους, η τοπική βιταμίνη Κ (1% φυλλοκινόνη) σε συνδυασμό με ρετινόλη και  η βιταμίνη C και η βιταμίνη Ε (0,1%) μειώνουν το σκούρο χρώμα (αιμόσταση, ή  συσσώρευση του αίματος) και μειώνει τις ρυτίδες.

Σε μώλωπες, 5% φυλλοκινόνη πριν από τη θεραπεία με λέιζερ, μειώνει τη σοβαρότητα των μωλώπων.


Εγκυμοσύνη και βιταμίνη Κ

Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ στη μητέρα προκαλεί χονδροδυσπλασία στα βρέφη. Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να έχει ένα ρόλο στην ανάπτυξη στα παιδιά. Η βιταμίνη Κ είναι ανιχνεύσιμη στο μητρικό γάλα και προστίθεται επίσης σε παρασκευάσματα για βρέφη. Η βιταμίνη Κ είναι στην πραγματικότητα σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις στο μητρικό γάλα από ό, τι στα παρασκευάσματα γάλακτος για βρέφη. 


Κυστική Ίνωση και βιταμίνη Κ

Οι ελλείψεις βιταμίνης Κ συμβαίνουν σε εκείνους με κυστική ίνωση σε υψηλότερο ρυθμό από ό, τι στον φυσιολογικό πληθυσμό και οφείλεται σε υψηλότερη συχνότητα δυσαπορρόφησης λίπους, και άλλων λιποδιαλυτών βιταμινών (βιταμίνη Ε, βιταμίνη D, και βιταμίνη Α). 


Ελαστικό ψευδοξάνθωμα και βιταμίνη Κ

Το ελαστικό ψευδοξάνθωμα είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ασβεστοποιημένες ελαστικές ίνες σε δερματικούς, οφθαλμικούς και αγγειακούς ιστούς, το οποίο είναι κάτι που βιταμίνη Κ φυσιολογικά αντιμετωπίζει. 


Βιταμίνη C και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη) έχει συνεργιστική δράση με τη βιταμίνη C.

Βιταμίνη D και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη D και βιταμίνη Κ έχουν ιδιαίτερα συνεργιστική δράση γιατί και οι δύο αλληλεπιδρούν με πρωτεΐνες που εμπλέκονται στα οστά και στην ασβεστοποίηση ιστού. Η βιταμίνη D και βιταμίνη Κ είναι οι βιταμίνες που φαίνεται να εργάζονται από κοινού στη λειτουργία ορισμένων ενζύμων που εξαρτώνται από την βιταμίνη Κ. Επιπλέον, η βιταμίνη Κ φαίνεται να προωθεί τις ευεργετικές επιδράσεις της βιταμίνης D στους οστεοβλάστες, ενώ υψηλότερες δόσεις του ΜΚ-4 είναι σε θέση να καταστέλλει τις αρνητικές επιδράσεις της βιταμίνης D στο σχηματισμό οστεοκλαστών. Η τοξικότητα της βιταμίνης D σχετίζεται με μια ανισορροπία με τη βιταμίνη Κ και η βαρφαρίνη μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της βιταμίνης D.

Βιταμίνη Ε και βιταμίνη Κ

Οι υψηλές δόσης βιταμίνης Ε (1000 IU) ημερησίως για 12 εβδομάδες έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τα κυκλοφορούντα επίπεδα του Pivka-ΙΙ και ανταγωνίζεται τις ιδιότητες πήξης της βιταμίνης Κ.  

Σησαμίνη και βιταμίνη Κ

Η σησαμίνη είναι μία ένωση λιγνάνης από σουσάμι, πιο γνωστή για την αναστολή του μεταβολισμού της βιταμίνης Ε την οποία προκαλεί έμμεσα, για την διατήρηση των σωματικών επιπέδων της βιταμίνης Ε. Η σησαμίνη αναστέλλει τον μεταβολισμό της βιταμίνης Ε, και διατηρεί έμμεσα τις συγκεντρώσεις βιταμίνης Ε στο σώμα. Φαίνεται ότι η σησαμίνη μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα και με τη βιταμίνη Κ.

Αντιπηκτικά και βιταμίνη Κ

Τα αντιπηκτικά είναι φάρμακα ή συμπληρώματα που αποσκοπούν στην πρόληψη ή τη μείωση της πήξης του αίματος, και έχουν την τάση να χρησιμοποιούνται σε άτομα με άμεσο κίνδυνο για καρδιαγγειακό επεισόδιο. Το πιο δημοφιλές αντιπηκτικό είναι σήμερα η βαρφαρίνη, ένας ανταγωνιστής ισχυρός της βιταμίνης Κ (αναστολέας). Άλλος αναστολέας της βιταμίνης Κ που χρησιμοποιείται είναι η ακενοκουμαρόλη. 

Σε άτομα με σταθερή αντιπηκτική θεραπεία, η δόση της φυλλοκινόνης που αυξάνει τη δράση της θρομβίνης (100mcg) είναι μικρότερη από εκείνη που αυξάνει τη δραστηριότητα οστεοκαλσίνης (300mcg), η οποία περιορίζει την χρήση της βιταμίνης Κ για την υποστήριξη της υγείας των οστών,  και τα συμπληρώματα ΜΚ-7 φαίνεται, επίσης, να εμπλέκονται αρνητικά στα αντιπηκτικά σε δόσεις 50mcg. Αυτή η ανταγωνιστική ιδιότητα μπορεί να είναι δυσμενής (αν επηρεάζεται η αντιπηκτική δράση) ή ωφέλιμη (αποτρέποντας την υπερβολική αραίωση του αίματος).

Σε περιπτώσεις όπου η αντιπηκτική θεραπεία είναι ασταθής, χαμηλή δόση βιταμίνης Κ σε άτομα με ανεπαρκή πρόσληψη (100-150mcg φυλλοκινόνη), έχει βρεθεί ότι βελτιώνει τη σταθερότητα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Έχει παρατηρηθεί ότι η λογική πίσω από αυτή τη θεραπεία συνδυασμού είναι ότι οι ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ και η από του στόματος βιταμίνη Κ πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπία. Ενώ, τα συμπληρώματα βιταμίνης Κ είναι ανταγωνιστικά προς τα αντιπηκτικά που λειτουργούν μέσω της αναστολής της χρησιμοποίησης της βιταμίνης Κ, σε λίγες περιπτώσεις όπου ο ασθενής είναι ασταθής και δεν ανταποκρίνεται στα αντιπηκτικά, τότε χαμηλές δόσεις φυλλοκινόνης (με την κατάλληλη αύξηση των αντιπηκτικών) μπορεί να είναι χρήσιμες. 


Παρενέργειες βιταμίνης Κ

Η μεναδιόνη (βιταμίνη Κ3) φαίνεται να προκαλεί καρδιαγγειακό και νεφρικό εκφυλισμό. 

Οι ενέσεις βιταμίνης Κ χρησιμοποιούνται για την ελαχιστοποίηση της αιμορραγίας. Σε κάποιες περιπτώσεις η βιταμίνη Κ μπορεί να προκαλέσει εξάψεις, αλλοιωμένη αίσθηση της γεύσης, εφίδρωση, πόνος στο στήθος, δύσπνοια, κυάνωση, και αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. Οι περιπτώσεις αυτές μπορεί να σχετίζονται με την ηλεκτροφυσιολογική δράση της βιταμίνης Κ σε υψηλές συγκεντρώσεις  και δεν σχετίζονται με τα από του στόματος συμπληρώματα.

Η μεναδιόνη (βιταμίνη Κ3) είναι πιο τοξική, ενώ η μενακινόνη και η φυλλοκινόνη θεωρούνται σχετικά ασφαλείς. Οι υπερβολικές συγκεντρώσεις μεναδιόνης μετατρέπονται  σε ελεύθερες ρίζες, προκαλώντας οξειδωτικό στρες.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για την βιταμίνη Κ

Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

Εξαφανίστε τους μαύρους κύκλους

Υπάρχουν ωφέλιμοι μικροοργανισμοί;

Δίαιτα για όσους παίρνουν Sintrom

Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 435 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 07 Φεβρουαρίου 2017 06:06
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Our website is protected by DMC Firewall!