Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

Η μητέρα φύση θεραπεύει την ακμή στον κατάλληλο χρόνο

Η ακμή, ICD-10 L70.0, είναι μια ανδρογενετικά επαγόμενη φλεγμονώδης διαταραχή των σμηγματογόνων αδένων με αποτέλεσμα φαγέσωρες, βλατίδες, φλεγμονώδες φλύκταινες και ουλές.

Το 100% των εφήβων επηρεάζεται σε κάποιο βαθμό από την ακμή και το 15% ζητά ιατρική βοήθεια.

Η ακμή εμφανίζεται στην εφηβεία και μπορεί να επιμένει μέχρι τα 40 έτη, σε ποσοστό 4%.

Ελαφρά αυτοπεριοριζόμενη ακμή μπορεί να παρουσιαστεί και στο νεογνό.

Οι γυναίκες επηρεάζονται το ίδιο με τους άνδρες, αν και οι άνδρες τείνουν να επηρεάζονται βαρύτερα.

Η κοινή ακμή είναι μια μακροχρόνια ασθένεια του δέρματος που εμφανίζεται όταν τα θυλάκια τρίχας φράσσονται με τα νεκρά κύτταρα του δέρματος και το λάδι από το δέρμα. Η ακμή χαρακτηρίζεται από περιοχές της σπυράκια, στίγματα και λιπαρό δέρμα, και μπορεί να οδηγήσει σε ουλές.  Η προκύπτουσα εμφάνιση μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, μειωμένη αυτοεκτίμηση και, σε ακραίες περιπτώσεις, σε κατάθλιψη ή σκέψεις αυτοκτονίας. 

Γενετική πιστεύεται ότι είναι η αιτία στο 80% των περιπτώσεων. Η ακμή επηρεάζει, κυρίως το δέρμα στο πρόσωπο, το άνω μέρος του θώρακα, και την πλάτη. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, και στα δύο φύλα, η ακμή συχνά προκαλείται από την αύξηση των ανδρογόνων, όπως της τεστοστερόνης. Η υπερβολική ανάπτυξη των βακτηρίων Acnes Propionibacterium, στο δέρμα,  συχνά, εμπλέκεται.

Πολλές θεραπευτικές επιλογές είναι διαθέσιμες για να βελτιωθεί η εμφάνιση της ακμής, όπως οι αλλαγές του τρόπου ζωής, και των φαρμάκων. Τρώγοντας λιγότερους απλούς υδατάνθρακες, όπως ζάχαρη βοηθάει. Τοπικά φάρμακα, όπως το αζελαϊκό οξύ, το υπεροξείδιο του βενζολίου και το σαλικυλικό οξύ χρησιμοποιούνται, συνήθως, ως θεραπείες. Τα αντιβιοτικά και τα ρετινοειδή είναι διαθέσιμα σε τοπικά και από του στόματος σκευάσματα για τη θεραπεία της ακμής. Ωστόσο, αντίσταση στα αντιβιοτικά μπορεί να αναπτυχθεί. Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να είναι χρήσιμα για την πρόληψη της ακμής στις γυναίκες. Η από του στόματος ισοτρετινοΐνη, συνήθως, επιφυλάσσεται για τη σοβαρή ακμή λόγω των μεγαλύτερων  παρενεργειών. 

Η ακμή είναι η 8η πιο κοινή ασθένεια σε όλο τον κόσμο. 


Σημεία και συμπτώματα ακμής

  • Ανοιχτοί φαγέσωρες, άσπρα στίγματα
  • Κλειστοί φαγέσωρες, μαύρα στίγματα
  • Όζοι και βλατίδες
  • Φλύκταινες με ή χωρίς ερυθρότητα και οίδημα, κύστεις
  • Ουλές, σημάδια. Η ουλή δημιουργείται από μια μη φυσιολογική επούλωση μετά τη δερματική φλεγμονή η οποία μπορεί να οδηγεί σε υπερβολική εναπόθεση κολλαγόνου ή απώλεια κολλαγόνου στην περιοχή της βλάβης. Οι ατροφικές ουλές ακμής είναι ο πιο συχνός τύπος ουλών και έχει χαθεί το κολλαγόνο κατά την επούλωση. Οι υπερτροφικές ουλές είναι λιγότερο συχνές, και χαρακτηρίζονται από αυξημένη περιεκτικότητα κολλαγόνου μετά την ανώμαλη απόκριση επούλωσης.
  • Μελάγχρωση. Η μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση αφήνει πίσω φλεγμονώδη κόκκινα σημάδια και εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα με πιο σκούρο χρώμα δέρματος και μπορεί να εξασθενίσει με το χρόνο. 
  • Ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα

Οι βλάβες εμφανίζονται στο μέτωπο, τις παρειές, τη μύτη και μπορούν να επεκταθούν στο μέσο του θώρακα και στην πλάτη.

Η ακμή, συνήθως, ταξινομείται ανάλογα με τη σοβαρότητα ως ήπια, μέτρια ή σοβαρή. Αυτό το είδος της κατηγοριοποίησης μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.

Η ήπια ακμή κλασικά εμφανίζεται με άσπρα και μαύρα στίγματα και περιορίζεται στο πρόσωπο με περιστασιακές φλεγμονώδεις βλάβες.

Η μέτριας σοβαρότητας ακμή εμφανίζεται με ένα υψηλότερο αριθμό φλεγμονωδών βλατίδων και φλυκταινών στο πρόσωπο και στον κορμό.

Τέλος, η σοβαρή ακμή υπάρχει όταν οζίδια βρίσκονται κάτω από το δέρμα, με χαρακτηριστικές αλλοιώσεις του προσώπου, και του κορμού. Σχηματίζονται κύστεις.


Αίτια ακμής

Τα ανδρογόνα διεγείρουν το ρυθμό αντικατάστασης της κερατίνης στους σμηγματογόνους αδένες. Η πλάκα της κερατίνης, που είναι φαγέσωρας προκαλεί συσσώρευση σμήγματος μέσα στον αδένα. Η ορμονική δραστηριότητα, όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια εμμήνου ρύσεως και την εφηβεία, μπορεί να συμβάλλει στο σχηματισμό της ακμής. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, η αύξηση των ορμονών του φύλου που ονομάζονται ανδρογόνα κάνει τους θυλακιώδεις αδένες να μεγαλώνουν και να παράγουν περισσότερο σμήγμα. Πολλές ορμόνες έχουν συνδεθεί με την ακμή, όπως η τεστοστερόνη, η διυδροτεστοστερόνη (DHT), και η θειική δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA-S), όπως επίσης και ο ινσουλινόμορφος αυξητικός παράγοντας 1 (IGF-1) και η αυξητική ορμόνη (GH). Και τα ανδρογόνα και ο IGF -1 φαίνεται να είναι απαραίτητα για να συμβεί ακμή. Η ακμή δεν αναπτύσσεται σε άτομα με σύνδρομο έλλειψης ευαισθησίας στα ανδρογόνα  ή σύνδρομο Laron (αντοχή στην GH, με αποτέλεσμα εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα IGF-1). Ιατρικές καταστάσεις με υψηλά ποσοστά ανδρογόνων, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η συγγενής υπερπλασία των επινεφριδίων, και οι όγκοι που εκκρίνουν ανδρογόνα μπορούν να προκαλέσουν ακμή. Αντίθετα, οι άνθρωποι που στερούνται ανδρογόνες ορμόνες ή είναι αδρανείς στις επιδράσεις των ανδρογόνων σπανίως έχουν ακμή. Μία αύξηση στη σύνθεση ανδρογόνων μπορεί, επίσης, να συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ακμή μπορεί να είναι μια παρενέργεια της θεραπείας με τεστοστερόνη ή για όσους λαμβάνουν αναβολικά στεροειδή για bodybuilding. 

Η παρουσία του προπιονοβακτηριδίου της ακμής ερεθίζει μια φλεγμονώδη αντίδραση στο σμήγμα που οδηγεί στο σχηματισμό βλατίδων και φλυκταινών. Το acnes Propionibacterium (P. acnes) είναι  αναερόβιο βακτήριο. Ακόμη η μόλυνση με το παρασιτικό Demodex  σχετίζεται με την ανάπτυξη της ακμής. 

Η προδιάθεση για ακμή για συγκεκριμένα άτομα μπορεί να είναι γενετική και πολυγονιδιακή. Οι πολυμορφισμοί στο ΤΝΡ-α, IL-1 άλφα, και CYP1A1, 308 G / A μοναδικού νουκλεοτιδίου και του παράγοντα νέκρωσης όγκου ( TNF) σχετίζονται με κίνδυνο για ακμή. 

Οι δίαιτες υψηλού γλυκαιμικού φορτίου έχουν επίδραση στην σοβαρότητα της ακμής. Μια δίαιτα με χαμηλότερο γλυκαιμικό φορτίο είναι αποτελεσματική στη μείωση της ακμής. Ακόμη, η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων συνδέεται με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης και σοβαρότητας της ακμής. Η κατανάλωση σοκολάτας ή αλατιού επιδρούν αρνητικά. Υπάρχει μια σχέση μεταξύ ακμής και του μεταβολισμού της ινσουλίνης και της παχυσαρκίας. Η βιταμίνη Β12 μπορεί να οδηγήσει σε ακμοειδή εξανθήματα, ή να επιδεινώσει την υπάρχουσα ακμή, όταν λαμβάνεται σε δόσεις που υπερβαίνουν τη συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη. 

Το κάπνισμα μπορεί να βελτιώσει την σοβαρότητα της ακμής.

Το άγχος προκαλεί ή επιδεινώνει την ακμή σε συνδυασμό με ορμονικές αλλαγές, όπως αυτές που παρατηρούνται στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο.


Παράγοντες κινδύνου για την κοινή ακμή

  • Εφηβεία
  • Άρρεν φύλο
  • Ανδρογόνα στερεοειδή και κάποια αντισυλληπτικά
  • Λιπαρά καλλυντικά, κρέμες καθαρισμού, υδατικές κρέμες και ελαιώδεις βάσεις
  • Ξύσιμο και απόφραξη της επιφάνειας του δέρματος
  • Φάρμακα, όπως ιωδίδια και βρωμίδια, λίθιο και φαινυντοϊνη, κορτικοστερεοειδή κ.ά
  • Ανδρογενετικές διαταραχές
  • Θερμό και υγρό κλίμα

Παθοφυσιολογία κοινής ακμής

Η κοινή ακμή είναι μια χρόνια ασθένεια του δέρματος και της τριχοσμηγματογόνου μονάδας και αναπτύσσεται λόγω μπλοκαρίσματος στους θύλακες των τριχών του δέρματος.

Αυτά τα μπλοκαρίσματα πιστεύεται ότι εμφανίζονται ως αποτέλεσμα τεσσάρων μη φυσιολογικών διεργασιών: μια υψηλότερη από το φυσιολογικό παραγωγή σμήγματος, που επηρεάζεται από τα ανδρογόνα, υπερβολική εναπόθεση της πρωτεΐνης κερατίνης, αποικισμός του θυλάκου με τα βακτήρια acnes Propionibacterium (Ρ . acnes), και τοπική απελευθέρωση προφλεγμονωδών χημικών ουσιών στο δέρμα.

Το πρώτο βήμα είναι ο σχηματισμός ενός βύσματος, το οποίο καθοδηγείται, κυρίως, από τον υπερβολικό πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων στο θύλακα της τρίχας. Το φυσιολογικό δέρμα και τα κύτταρα του δέρματος που έχουν πεθάνει έρχονται μέχρι την επιφάνεια για να εξέλθουν από τον πόρο του θυλακίου της τρίχας.  Ωστόσο, η αυξημένη παραγωγή ελαιώδους σμήγματος κάνει τα νεκρά κύτταρα του δέρματος να κολλούν μεταξύ τους. Γίνεται συσσώρευση των νεκρών κυττάρων του δέρματος και μπλοκάρισμα από το σμήγμα του πόρου του θυλακίου τρίχας και δημιουργείται βιοφίλμ  από το βακτήριο P. acnes εντός του θύλακα της τρίχας και η χρωστική ουσία μελανίνη εκτείθεται στον αέρα, με αποτέλεσμα οξείδωση και σκούρα εμφάνιση (μαύρα στίγματα) σε αντίθεση με τα άσπρα στίγματα.

Η διυδροτεστοστερόνη (DHT) είναι η βασική κινητήρια δύναμη των ανδρογόνων που προκαλείται από την παραγωγή σμήγματος στο δέρμα. Μία άλλη ανδρογόνος ορμόνη που είναι υπεύθυνη για την αυξημένη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων είναι η DHEA-S. Υψηλότερες ποσότητες DHEA-S εκκρίνονται κατά τη διάρκεια αδρεναρχής (α στάδιο της εφηβείας), και αυτό οδηγεί σε αύξηση της σύνθεσης σμήγματος και το συμβιωτικό βακτήριο στο δέρμα P. acnes προκαλεί  φλεγμονή μέσα και γύρω από το θύλακα λόγω της ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Το προπιονικό βακτήριο πυροδοτεί φλεγμονή του δέρματος στην ακμή αυξάνοντας την παραγωγή πολλών προφλεγμονωδών χημικών σημάτων (όπως IL-1α, IL-8, TNF-α, και LTB4). Η IL-1α είναι γνωστό ότι είναι απαραίτητη για το σχηματισμό φαγεσώρων. 

Ένας κύριος μηχανισμός της ακμής που σχετίζονται με τη φλεγμονή του δέρματος προκαλείται από την ικανότητα P. acnes να δεσμεύεται και να ενεργοποιεί μία κατηγορία υποδοχέων του ανοσοποιητικού συστήματος (TLR2) και  (TLR4). Η ενεργοποίηση των TLR2 και TLR4 από τον P. acnes οδηγεί σε αυξημένη έκκριση IL-8, TNF-α, και IL-1α. Η απελευθέρωση αυτών των φλεγμονωδών σημάτων προσελκύει διάφορα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος προς το θύλακα της τρίχας συμπεριλαμβανομένων των ουδετερόφιλων, μακροφάγων, και των κυττάρων Th1. Η IL-1α διεγείρει τη δραστικότητα των κερατινοκυττάρων και την αναπαραγωγή, και σχηματίζονται φαγέσωρες. Τα κύτταρα των σμηγματογόνων αδένων παράγουν, επίσης, περισσότερα αντιμικροβιακά πεπτίδια, όπως HBD1 και HBD2 , σε απόκριση στη σύνδεση στους υποδοχείς TLR2 και TLR4. 

Το P. acnes είναι, επίσης, ικανό να προκαλεί πρόσθετη φλεγμονή του δέρματος.  Η οξείδωση του σκουαλένιου ενεργοποιεί τον NF-κΒ και συνεπώς αυξάνει τα επίπεδα IL-1α. Επιπλέον,  οδηγεί σε αυξημένη δραστικότητα του ενζύμου 5-λιποξυγενάση που είναι υπεύθυνo για τη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε λευκοτριένια Β4 (LTB4). Τα LTB4 προάγουν την φλεγμονή του δέρματος με ενεργοποίησση από τον πολλαπλασιαστή υπεροξυσώματος του άλφα υποδοχέα (ΡΡΑΚα). Ο ΡΡΑΚα αυξάνει τη δραστηριότητα του ενεργοποιητή της πρωτεϊνης 1 (ΑΡ-1) και NF-κΒ, οδηγώντας έτσι στη στρατολόγηση των φλεγμονωδών κυττάρων Τ. Οι φλεγμονώδεις ιδιότητες του Ρ acnes μπορεί να εξηγηθούν περαιτέρω με την ικανότητα του βακτηριδίου να μετατρέπει τα τριγλυκερίδια του σμήγματος σε προ-φλεγμονώδη ελεύθερα λιπαρά οξέα μέσω της έκκρισης του ενζύμου λιπάσης. Αυτά τα ελεύθερα λιπαρά οξέα τονώνουν την παραγωγή της cathelicidin, HBD1, και HBD2, οδηγώντας έτσι περαιτέρω σε φλεγμονή. 

Αυτός ο φλεγμονώδης καταρράκτης, συνήθως, οδηγεί στο σχηματισμό των φλεγμονωδών βλαβών ακμής (βλατίδες, μολυσμένες φλύκταινες και οζίδια). Αν η φλεγμονώδης αντίδραση είναι σοβαρή, το θυλάκιο μπορεί να σπάσει στα βαθύτερα στρώματα του χορίου και του υποδόριου ιστού και να προκαλέσει βαθιά οζίδια. Η συμμετοχή των ΑΡ-1 στο φλεγμονώδη καταρράκτη οδηγεί, επίσης, στην ενεργοποίηση των μεταλλοπρωτεϊνασών μήτρας, οι οποίες συμβάλλουν στην τοπική καταστροφή των ιστών και στο σχηματισμό ουλών. 


Διαφορική διάγνωση κοινής ακμή

Περιοδική έκθεση σε πίσσα, λάδι και γράσσο

Θυλακίτιδα

Ροδόχρους ακμή

Στερεοειδής ακμή

Περιστασιακή ακμή


Διάγνωση κοινής ακμής

To ιστορικό μπορεί να αποκαλύψει ακμή σχετιζόμενη με ορμονικές αλλαγές.

Τα παθολογοανατομικά ευρήματα περιλαμβάνουν λιπαρότητα και πάχυνση του δέρματος, υπερτροφία σμηγματογόνων αδένων, περιθυλακίτιδα και ουλές.

Η τεστοστερόνη και οι μεταβολίτες της μετριούνται.


Θεραπεία κοινής ακμής

Εξαγωγή φαγέσωρα με τομή της λεπτής στιβάδας του επιθηλίου.

Έγχυση σε μεγάλες κυστικές βλάβες 0,5-1,0 ml  τριαμσινολόνης.

Καθαρισμός με ήπιο σαπούνι για έλεγχο λιπαρότητας της επιδερμίδας.

Η υπεριώδης ακτινοβολία βελτιώνει την ακμή.

Αγωγή κατά του άγχους.

Οποιαδήποτε θεραπεία απαιτεί τέσσερις εβδομάδες για να δράσει.

Η τοπική θεραπεία είναι καλύτερη για φαγέσωρες και μέτρια φλεγμονώδη ακμή.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεραπείες για την ακμή, όπως το άλφα υδροξύ οξύ, τα αντιανδρογόνα φάρμακα, τα αντιβιοτικά, τα αντισμηγματορροϊκά φάρμακα, το αζελαϊκό οξύ, το υπεροξείδιο του βενζολίου, οι ορμονικές θεραπείες, τα κερατολυτικά σαπούνια, η νικοτιναμίδη, τα ρετινοειδή, και το σαλικυλικό οξύ και δρουν με αντιφλεγμονώδη δράση, ορμονικό χειρισμό, καταπολέμηση του  P. acnes, και  εξομάλυνση των κυττάρων του δέρματος που προκαλεί και την παραγωγή σμήγματος στο πόρων για την πρόληψη της απόφραξης.

Συνήθως χρησιμοποιούνται τοπικές θεραπείες, όπως αντιβιοτικά, υπεροξείδιο του βενζολίου, και ρετινοειδή, και συστηματικές θεραπείες, όπως αντιβιοτικά, ορμονικοί παράγοντες, από του στόματος ρετινοειδή, φωτοθεραπεία και θεραπεία με λέιζερ.

Μια δίαιτα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο συνιστάται  για τη βελτίωση της ακμής. 

Φάρμακα για την κοινή ακμή

-Υπεροξείδιο του βενζολίου 

Το υπεροξείδιο του βενζολίου είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για την ήπια και μέτρια ακμή, λόγω της αποτελεσματικότητάς της και τις ήπιες παρενέργειες (κυρίως, ερεθιστική δερματίτιδα). Δρα ενάντια στο προπιονικό βακτήριο, βοηθά στην πρόληψη του σχηματισμού των φαγέσωρων, και έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Το υπεροξείδιο του βενζολίου προκαλεί, συνήθως, ξηρότητα του δέρματος, ελαφρό κοκκίνισμα και περιστασιακά ξεφλούδισμα. Αυτή η τοπική θεραπεία δεν αυξάνει την ευαισθησία στον ήλιο. Το υπεροξείδιο του βενζολίου  είναι σχεδόν τόσο αποτελεσματικό όσο τα αντιβιοτικά. Σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, το υπεροξείδιο του βενζολίου δεν φαίνεται να αναπτύσσει βακτηριακή αντίσταση.  Το υπεροξείδιο του βενζολίου μπορεί να συνδυαστεί με ένα τοπικό αντιβιοτικό ή ρετινοειδές, όπως κλινδαμυκίνη. Ξεκινά η εφαρμογή με 5% εφαρμοζόμενο τοπικά σε στεγνό δέρμα πριν τον ύπνο.

-Ρετινοειδή 

Τα ρετινοειδή είναι φάρμακα τα οποία διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, προκαλούν ομαλοποίηση του κύκλου ζωής των κυττάρων θυλακίου, και μειώνουν την παραγωγή σμήγματος. Τα ρετινοειδή φαίνεται να επηρεάζουν τον κύκλο ζωής των κυττάρων στην επένδυση θύλακα. Αυτό βοηθά στην αποφυγή της υπερκερατινοποίησης αυτών των κυττάρων τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν ένα μπλοκάρισμα. Πρόκειται για μια θεραπεία  πρώτης γραμμής,  ιδίως για τα άτομα με σκούρο χρώμα δέρματος, και είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ταχύτερη βελτίωση της μεταφλεγμονώδους υπέρχρωσης.

Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει το αδαπαλένιο, την ισοτρετινοΐνη, την ρετινόλη, την ταζαροτένη, και την τρετινοΐνη. Όπως η ισοτρετινοΐνη, αυτά τα ρετινοειδή σχετίζονται με τη βιταμίνη Α, αλλά χορηγούνται τοπικά και γενικά έχουν πολύ ηπιότερες παρενέργειες. Μπορούν, ωστόσο, να προκαλέσουν σημαντικό ερεθισμό του δέρματος. Η τρετινοΐνη είναι λιγότερο ακριβή από τα τοπικά ρετινοειδή και είναι πιο ερεθιστική για το δέρμα, ενώ η αδαπαλένη είναι  λιγότερο ερεθιστική για το δέρμα, αλλά κοστίζει πολύ περισσότερο. Η Tazarotene είναι η πιο αποτελεσματική από τα τοπικά ρετινοειδή. Η ρετινόλη είναι μια μορφή βιταμίνης Α που έχει παρόμοια αλλά πιο ήπια αποτελέσματα. Τα τοπικά ρετινοειδή συχνά προκαλούν μια αρχική έξαρση της ακμής και έξαψη. Σε γενικές γραμμές, τα ρετινοειδή αυξάνουν την ευαισθησία του δέρματος στο φως του ήλιου και συνεπώς συνιστώνται για χρήση τη νύχτα. Ξεκινάει κάποιος με κρέμα 0,25% σε στεγνό δέρμα πριν τον ύπνο.

Η ισοτρετινοΐνη είναι ένα από του στόματος ρετινοειδές και είναι πολύ αποτελεσματικό για τη σοβαρή οζώδη ακμή, καθώς και για τη μέτρια ακμή που είναι ανθεκτική σε άλλες θεραπείες.  Η βελτίωση εμφανίζεται, συνήθως, μετά από ένα με δύο μήνες χρήσης. Η ακμή συχνά υποχωρεί πλήρως ή είναι πολύ πιο ήπια μετά από 4 έως 6 μήνες με από του στόματος ισοτρετινοΐνη. Το 80% των ανθρώπων αναφέρουν βελτίωση, και περισσότερο από το 50% αναφέρουν πλήρη ύφεση. Περίπου το 20% των ανθρώπων απαιτούν δεύτερο κύκλο θεραπείας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι ξηρό δέρμα και χείλη, αιμορραγία από τη μύτη, μυϊκοί πόνοι, αυξημένα ηπατικά ένζυμα, και αυξημένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα και ψυχιατρικές παρενέργεις, όπως η κατάθλιψη και οι τάσεις αυτοκτονίας. Είναι καλή σε φλυκταινώδη ακμή. Η δόση είναι 0,5-1 mh/Kg την ημέρα σε 2 δόσεις για 12-16 εβδομάδες. Δεύτερος κύκλος μπορεί να δοθεί μετά το πέρας των 8 εβδομάδων. Οι παρενέργειες είναι ξηρό δέρμα και βλεννογόνοι, χειλίτιδα και διαταραχές των λιπιδίων και της ηπατικής λειτουργίας.. Η ισοτρετινοϊνη προκαλεί σοβαρές εμβρυϊκές δυσπλασίες και απαιτείται αντισύλληψη 1 μήνα πριν και 1 μετά.

-Αντιβιοτικά 

Τα τοπικά αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται συχνά για την ήπια έως μετρίως σοβαρή ακμή. Τα από του στόματος αντιβιοτικά ενδείκνυται για τη μέτρια έως σοβαρή φλεγμονώδη ακμή. Τα από του στόματος αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά ενάντια στη φλεγμονώδη ακμή και παράγουν ταχύτερη επίλυση των φλεγμονωδών βλαβών ακμής από ότι η τοπική εφαρμογή τοπικών αντιβιοτικών. Δρουν μειώνοντας τον αριθμό των βακτηρίων και ως αντιφλεγμονώδη.  Με την αυξανόμενη αντίσταση του Ρ acnes είναι όλο και λιγότερο αποτελεσματικά. Συνήθως χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, είτε  τοπικά ή από το στόμα (κλινδαμυκίνη, ερυθρομυκίνη, μετρονιδαζόλη, σουλφακεταμίδιο, και τετρακυκλίνες, όπως η δοξυκυκλίνη και μινοκυκλίνη). Συνιστάται τα από του στόματος αντιβιοτικά να διακοπούν και τα τοπικά ρετινοειδή να χρησιμοποιηθούν όταν η νόσος έχει βελτιωθεί.  Επιπλέον, η χρήση τοπικών αντιβιοτικών αποθαρρύνεται λόγω των ανησυχιών από την αντίσταση στα αντιβιοτικά, αλλά η χρήση τους συνιστάται σε συνδυασμό με τοπική χρήση υπεροξείδιου του βενζοϋλίου. Η τοπική δαψόνη δεν χρησιμοποιείται ως αντιβιοτικό πρώτης γραμμής λόγω του υψηλότερου κόστους. Η δαψόνη δεν συνιστάται για χρήση με το υπεροξείδιο του βενζολίου, λόγω του κίτρινο-πορτοκαλί χρωματισμού του δέρματος. Χρησιμοποιείται ερυθρομυκίνη τοπικά εφαρμοζόμενη στις κυστικές βλάβες ή κλινδαμυκίνη 2% διάλυμα  ή τετρακυκλινη 250 mg 4 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες ή ερυθρομυκίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες. Προσοχή, υπάρχει ελαττωμένη απορρόφηση τετρακυκλίνης με γαλακτοκομικά προϊόντα και αντιόξινα, λόγω σχηματισμού χηλικών ενώσεων με κατιόντα ασβεστίου και μαγνησίου. Η ερυθρομυκίνη προκαλεί ΗΚΓ ανωμαλίες.

-Ορμονική θεραπεία

Στις γυναίκες, η ακμή μπορεί να βελτιωθεί με τη χρήση οποιουδήποτε συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά μειώνουν την παραγωγή των ανδρογόνων ορμονών, με αποτέλεσμα την μείωση της παραγωγής του  σμήγματος, και, κατά συνέπεια μειώνεται η σοβαρότητα της ακμής. Οι συνδυασμοί που περιέχουν τρίτης ή τέταρτης γενιάς προγεσταγόνα, όπως η δεσογεστρέλη, η δροσπιρενόνη, ή η νοργεστιμάτη μπορεί θεωρητικά να είναι πιο επωφελή. Προκαλούν μείωση του αριθμού των φλεγμονωδών βλαβών ακμής σε τρεις μήνες. Τα αντιανδρογόνα όπως η οξική κυπροτερόνη και η σπιρονολακτόνη έχουν, επίσης, χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη θεραπεία της ακμής, ιδιαίτερα σε γυναίκες με συμπτώματα υπερβολικής παραγωγής ανδρογόνων, όπως αυξημένη τριχοφυΐα, φαλάκρα, ή αυξημένη παραγωγή  λιπαρού σμήγματος. Η αλδοστερόνη που είναι ανταγωνιστής της σπιρονολακτόνης είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή σε ενήλικες γυναίκες. Η σπιρονολακτόνη πιστεύεται ότι είναι μια χρήσιμη θεραπεία ακμής, λόγω της ικανότητας να μπλοκάρει την υποδοχέα ανδρογόνων σε υψηλότερες δόσεις. Οι ορμονοθεραπείες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας, καθώς έχουν συσχετιστεί με ορισμένες γενετικές ανωμαλίες, όπως υποσπαδία και θηλυκοποίηση του αρσενικού εμβρύου ή του βρέφους. Η φιναστερίδη είναι, επίσης, πιθανό να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή. 

-Αζελαϊκό οξύ 

Το αζελαϊκό οξύ έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική για την ήπια έως μέτρια ακμή όταν εφαρμόζεται τοπικά σε μια συγκέντρωση 20%. Εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα για έξι μήνες  και η θεραπεία είναι τόσο αποτελεσματική όσο το τοπικό υπεροξείδιο του βενζολίου 5%, η ισοτρετινοΐνη 0.05 %, και η ερυθρομυκίνη 2%. Το αζελαϊκό οξύ έχει αντιβακτηριακή, αντι-φλεγμονώδη, και αντικερατινοποιητική δράση. Επιπλέον, το αζελαϊκό οξύ έχει λευκαντική δράση λόγω της ικανότητάς της να αναστέλλει τη σύνθεση μελανίνης, και συνεπώς είναι χρήσιμη στη θεραπεία ατόμων με ακμή και μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση. Το αζελαϊκό οξύ μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος, αλλά κατά τα άλλα είναι πολύ ασφαλή. 

-Σαλικυλικό οξύ 

Το σαλικυλικό οξύ είναι ένα τοπικά εφαρμοζόμενο βήτα-υδρόξυ οξύ που έχει βακτηριοστατικές και κερατολυτικές ιδιότητες. Επιπλέον, το σαλικυλικό οξύ ανοίγει τους πόρους του δέρματος και προάγει την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων του δέρματος. Το σαλικυλικό οξύ είναι γνωστό ότι είναι λιγότερο αποτελεσματικό από τη ρετινοειδή θεραπεία. 

-Νικοταμίδιο

Τοπικά παρασκευάσματα και  από του στόματος  (αμιδική μορφή της βιταμίνης Β3) έχουν προταθεί ως εναλλακτικές θεραπείες για την ακμή. Το νικοτιναμίδιο έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, καταστέλλει την παραγωγή σμήγματος, και προάγει την επούλωση του τραύματος.

-Ψευδάργυρος

Ομοίως, τα τοπικά και από του στόματος παρασκευάσματα ψευδαργύρου είναι αποτελεσματική θεραπεία για την ακμή. Έχει ευεργετικά αποτελέσματα  έναντι της φλεγμονής, της παραγωγής σμήγματος, και του P. acnes.

-Αντιισταμινικά

Τα αντιισταμινικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα σε όσους λαμβάνουν ισοτρετινοΐνη. Τα αντιισταμινικά βελτιώνουν την ακμή, λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων τους και  καταστέλλουν την παραγωγή σμήγματος. 

-Συνδυασμένη θεραπεία φαρμάκων

Η χρήση τοπικού υπεροξειδίου του βενζολίου και αντιβιοτικών μαζί έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο αποτελεσματική από ότι τα αντιβιοτικά μόνα. Παρομοίως, χρησιμοποιώντας ένα τοπικό ρετινοειδές με ένα αντιβιοτικό καθαρίζονται οι βλάβες της ακμής γρηγορότερα από ότι με τη χρήση των αντιβιοτικών και μόνο. Συχνά χρησιμοποιούνται: αντιβιοτικό + βενζοϋλο υπεροξείδιο + τοπικό ρετινοειδές ή τοπικό ρετινοειδές + υπεροξείδιο του βενζολίου. 

Η ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν τις ορμόνες είναι γνωστό ότι αυξάνουν την παραγωγή σμήγματος (π.χ., IGF-1 και άλφα-ορμόνη διέγερσης των μελανοκυττάρων). Φάρμακα ελάττωσης του σμήγματος είναι τα αντιανδρογόνα και οι ρυθμιστές PPAR. 

Υπάρχει και ένα εμβόλιο κατά της φλεγμονώδους ακμής...

Φωτοθεραπεία για την κοινή ακμή

Η φωτοθεραπεία (επίσης γνωστή ως φωτοδυναμική θεραπεία) είναι μια μέθοδος που περιλαμβάνει την παροχή έντονων παλμών φωτός στην περιοχή με την ακμή μετά την εφαρμογή μιας ευαισθητοποιητικής ουσίας, όπως αμινολεβουλινικό οξύ ή μεθύλιο αμινολεβουλινικού οξέος.  Η διαδικασία αυτή πιστεύεται ότι σκοτώνει τα βακτήρια και μειώνει το μέγεθος και τη δραστηριότητα των αδένων που παράγουν σμήγμα. Οι τυπικές παρενέργειες της θεραπείας φωτός περιλαμβάνουν την απολέπιση του δέρματος, την προσωρινή ερυθρότητα του δέρματος, το πρήξιμο, και την μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση.

Δερμοαπόξεση για την κοινή ακμή

Η δερμοαπόξεση είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική διαδικασία για τη μείωση της εμφάνισης των επιφανειακών ατροφικών ουλών. Ωστόσο, η διαδικασία είναι επώδυνη και έχει πολλές πιθανές παρενέργειες, όπως ευαισθησία του δέρματος στο ηλιακό φως, ερυθρότητα, και μειωμένη χρώση του δέρματος. 

Λέιζερ για την κοινή ακμή

Το λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα σημάδια που άφησε η ακμή. Η πεπλατυσμένη κλασματική φωτοθερμόλυση με λέιζερ είναι πιο αποτελεσματική για τη μείωση της εμφάνισης ουλών ακμής από τη μη-αφαιρετική κλασματική φωτοθερμόλυση, αλλά σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά μεταφλεγμονώδους υπέρχρωσης διάρκειας ενός μηνός, ερυθρότητα του προσώπου (συνήθως 3-14 ημέρες), και πόνο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. 

Χημικά πήλινγκ

Τα οξέα φρούτων μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν την εμφάνιση των ουλών ακμής (γλυκολικό οξύ, γαλακτικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, διάλυμα Jessner, ή (20%) τριχλωροξικό οξύ). Αυτά τα οξέα επηρεάζουν μόνο την επιδερμική στοιβάδα του δέρματος και μπορεί να είναι χρήσιμα στη θεραπεία των επιφανειακών ουλών ακμής και στη μελάγχρωση του δέρματος από τη φλεγμονώδη ακμή. Υψηλότερες συγκεντρώσεις τριχλωροξικού οξέος (30-40%) θεωρείται ότι είναι για σοβαρότερες περιπτώσεις. Σκευάσματα τριχλωροξικού οξέος 50% είναι για την σοβαρή ακμή.

Κοινή ακμή στην εγκυμοσύνη

Οι τοπικές αλοιφές για την θεραπεία της ακμής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν μικρή συστημική απορρόφηση και συνεπώς είναι απίθανο να βλάψουν το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Εφαρμόζονται τοπικά βενζοϋλοϋπεροξείδιο  και αζελαϊκό οξύ. Το σαλικυλικό οξύ έχει υψηλότερη συστηματική απορρόφηση (9-25%) και μπορεί να προκαλέσει ολιγοϋδράμνιο και πρόωρο κλείσιμο του αρτηριακού πόρου. Η τρετινοΐνη  και αδαπαλένη έχουν τερατογόνο δράση στο πρώτο τρίμηνο. Επίσης, απαγορεύεται η τοπική ταζαροτένη και από το στόμα η ισοτρετινοΐνη  και η ασιτρετίνη, όπως και  η σπειρονολακτόνη, αλλά και η φιναστερίδη. Τα αντιβιοτικά θεωρούνται ασφαλή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όπως η κλινδαμυκίνη, η ερυθρομυκίνη  και η μετρονιδαζόλη, η αζιθρομυκίνη, οι κεφαλοσπορίνες και οι πενικιλίνες. Οι τετρακυκλίνες  αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς είναι γνωστό ότι κάνουν κίτρινο χρωματισμό και αραιωμένο σμάλτο των δοντιών στο έμβρυο και λιπώδες ήπαρ της κύησης. Η ναδιφλοξακίνη και η δαψόνη  είναι άλλα τοπικά αντιβιοτικά που μπορεί να να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της ακμής σε έγκυες γυναίκες. Απαιτείται αντισύλληψη εάν ρετινοειδή χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής.

Εναλλακτική ιατρική για την κοινή ακμή

Πολυάριθμα φυσικά προϊόντα έχουν ερευνηθεί για τη θεραπεία ατόμων με ακμή. Η τοπική εφαρμογή έλαιου τεϊόδεντρου ή δηλητήριου μέλισσας μπορεί να μειώσει τον συνολικό αριθμό των βλαβών του δέρματος σε άτομα με ακμή.  Το έλαιο δέντρων τσαγιού είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το υπεροξείδιο του βενζολίου ή το σαλικυλικό οξύ, αλλά έχει συσχετισθεί με περιπτώσεις αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής. Το έλαιο τεϊόδεντρου έχει αντιβακτηριακή δράση κατά του Ρ acnes και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Επίσης, το έλαιο βασιλικού και οι ολιγοσακχαρίτες από φύκια, ο βελονισμός, η φυτοθεραπεία και οι βεντούζες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως θεραπείες για την ακμή. Τα προβιοτικά έχουν θεραπευτικά αποτελέσματα, μειώνουν τη φλεγμονή του δέρματος και βελτιώνουν την υγρασία του δέρματος με την αύξηση της περιεκτικότητας του κεραμιδίου του δέρματος. 


Πρόγνωση για την κοινή ακμή

Παρατηρείται σταδιακή βελτίωση με την πάροδο του χρόνου. Η ακμή συνήθως βελτιώνεται κατά την ηλικία των 20 ετών, αλλά μπορεί να επιμένει και στην ενήλικη ζωή. Μπορεί να δημιουργηθούν μόνιμες ουλές. Η ακμή έχει αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις,  επιδεινώνει τη διάθεση, μειώνει την αυτοεκτίμηση, και συνδέεται με το άγχος, την κατάθλιψη, και τις σκέψεις αυτοκτονίας. Σε άλλες περιπτώσεις ένα άτομο επίμονα πειράζει τα σπυράκια, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ουλές, αλλαγές στο χρωματισμό του δέρματος  και  επιδείνωση του άγχους.

Πιθανές επιπλοκές κοινής ακμής

Συσσωρευμένη φλεγμονώδης ακμή με συστηματικά συμπτώματα, ουλές προσώπου και ψυχολογικά τραύματα.

Ουλές προσώπου.

Ψυχολογικά τραύματα.

Απαιτούνται μηνιαίες επισκέψεις έως ότου επιτευχθεί ικανοποιητική ανταπόκριση.

Προ της θεραπείας και κάθε μήνα απαιτείται εξέταση αίματος για λιπίδια, ηπατικές δοκιμασίες και test εγκυμοσύνης για όσους λαμβάνουν ισοτρετινοϊνη.

Διαβάστε, επίσης, 

Ο ορός EMEDI για τη θεραπεία της ακμής

Φτιάξτε μόνοι σας εξατομικευμένη μάσκα με άργιλο

Πολύ καλή μάσκα για την ακμή

Αντιμετωπίστε την ακμή με βότανα

Πρόσωπο χωρίς ακμή 

Αντιμετωπίστε την ακμή με βότανα

Μάσκα προσώπου για λιπαρές επιδερμίδες με μαύρα στίγματα

Που κάνει καλό η Αχιλλαία

Να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια κάθε μέρα

Μην πετάτε τις φλούδες από τις μπανάνες

Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

Ακμή ενηλίκων

Μάσκα καθαρισμού προσώπου με άργιλο

Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

Φωτοθεραπεία με χρώματα

Τα καλύτερα κόλπα για τα σπυράκια

Ακμή

Μακιγιάζ και ακμή

Μηνύματα προσώπου που δείχνουν ασθένειες

Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

www.emedi.gr

  BIO

Παραγγείλετε τον αποτελεσματικό ορό κατά της ακμής EMEDI BIO πατώντας εδώ

Τελευταία τροποποίηση στιςΤετάρτη, 09 Νοεμβρίου 2016 11:47
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κοινή πέμφιγα Φωτοδερματίτιδα εξ επαφής »
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία