Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2015 14:34

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Καρκίνος ήπατος και χοληφόρων

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Οι πρωτοπαθείς ηπατοκυτταρικοί καρκίνοι είναι οι πιο συχνοί καρκίνοι συμπαγών οργάνων και περιλαμβάνουν τους καρκίνους του ήπατος, τα χολαγγειοκαρκινώματα και τους καρκίνους της χοληδόχου κύστεως.

Αν και δεν είναι συχνοί καρκίνοι στις δυτικές κοινωνίες αυτοί οι καρκίνοι και κυρίως οι καρκίνοι ήπατος αποτελούν τους συχνότερους καρκίνους συμπαγών οργάνων και είναι υπεύθυνοι για ένα εκατομμύριο θανάτους ετησίως.

  • Οι παράγοντες κινδύνου για ηπατοκυτταρικό καρκίνο
  • Ηπατίτιδα D & C
  • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
  • Αυτοάνοση ηπατίτιδα
  • Πρωτοπαθής κίρρωση των χοληφόρων
  • Στερεοειδή ανδρογόνα
  • Αφλατοξίνες
  • Καπνός
  • Nιτροσυλιωμένοι παράγοντες
  • Θοροτράστ
  • Αιμοχρωμάτωση
  • Ανεπάρκεια α1 αντιθρυψίνης
  • Νόσος Wilson
  • Πορφυρία
  • Νόσος αποθήκευσης γλυκογόνου

Σε γενικές γραμμές η μόλυνση με ηπατίτιδα είναι περισσότερο υπεύθυνη για τη νόσο


Ηπατοκυτταρικός καρκίνος

Ο καρκίνος του ήπατος ταξινομείται σαν καλά, μέτρια και φτωχά διαφοροποιημένος. Η διάκριση ανάμεσα στον ινοελασματοειδή τύπο και στον παραδοσιακό ηπατοκυτταρικό καρκίνο είναι απαραίτητη.

Ο ινοελασματοειδής τύπος εμφανίζεται σε μικρότερη ηλικία, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι εξαιρέσιμος και λιγότερο συχνά συνδέεται με λοίμωξη ή κίρρωση.

Ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος, σε αντίθεση, παρατηρείται πιο συχνά, σε άντρες πάνω από 65 ετών και λιγότεροι από 25% των όγκων είναι εξαιρέσιμοι λόγω υποκείμενης νόσου του ήπατος και ανεπαρκές υγιές ηπατικό παρέγχυμα. Ο κύριος λόγος της αδυναμίας χειρουργικής εξαίρεσης είναι η πολυεστιακή νόσος στο συκώτι και η διάγνωση σε προχωρημένο στάδιο.

Οι ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για τη νόσο, όπως όσοι έχουν χρόνια ηπατίτιδα, πρέπει να παρακολουθούνται με απεικονιστικές εξετάσεις, οι οποίες να τονιστεί ότι δύσκολα κάνουν διαφοροδιάγνωση ανάμεσα στον καρκίνο και την κίρρωση. Γι' αυτό οι καρκινικοί δείκτες, όπως η α-φετοπρωτεϊνη, χρησιμοποιούνται για τη διαφοροδιάγνωση της νόσου.

Η θεραπεία επιλογής σε καρκίνο του ήπατος είναι η χειρουργική εξαίρεση. Παρόλα αυτά δεν είναι δυνατή σε κάποιες περιπτώσεις. Οι προσπάθειες με συστηματική χημειοθεραπεία πριν το χειρουργείο είναι ανεπιτυχείς και χωρίς όφελος στην επιβίωση.

Οι ενδοηπατικές εγχύσεις χημειοθεραπευτικών φαρμάκων και ο εμβολισμός είναι πιο χρήσιμοι (έγχυση αλκοόλ, χημειοθεραπεία με τοπική έγχυση στο συκώτι και εμβολισμός). Το όφελος στην επιβίωση είναι πολύ καλύτερο από ότι της συστηματικής χημειοθεραπείας.

Η μεταμόσχευση ήπατος αποτελεί την εσχάτη τοπική θεραπεία για μη χειρουργήσιμο καρκίνο του ήπατος. Για ασθενείς με κίρρωση η μεταμόσχευση είναι η ιδανική επιλογή για πρώιμους όγκους του ήπατος με θεραπευτικό σκοπό τόσο για τον καρκίνο όσο και για την κίρρωση. Αν οι ασθενείς ξεπεράσουν την υψηλού ρίσκου περίοδο μεταμόσχευσης η πρόγνωση είναι ίδια με τους ασθενείς που έκαναν χειρουργική εξαίρεση. Οι ασθενείς με γνωστή εξωηπατική νόσο δεν είναι υποψήφιοι για μεταμόσχευση ήπατος.


Χολαγγειοκαρκίνωμα

Οι καρκίνοι των χολαγγείων και της χοληδόχου κύστεως είναι σπάνιοι. Επειδή είναι τοπικοί και είναι δύσκολο να εξαιρεθούν χειρουργικά και απαιτούν μεγάλη εξειδίκευση, δεν έχουν καλή πρόγνωση.

Το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι συχνό σε ασθενείς άνω των 50 ετών και η επιβίωση εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της χειρουργικής θεραπείας.

Παράγοντες που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο είναι η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα, οι κύστεις χοληδόχων πόρων και οι ηπατικές μολύνσεις. Οι πέτρες, επίσης, αυξάνουν τον κίνδυνο.

Κλινικά τα χολαγγειοκαρκινώματα εμφανίζονται με ίκτερο με μια μάζα στην αξονική ή τον υπέρηχο ή στην ενδοσκόπηση.

Σε πρώιμη νόσο η 5ετής επιβίωση είναι 60-70%, αλλά οι ασθενείς με πιο προχωρημένη νόσο έχουν 5ετή επιβίωση 10-25%. Μερικοί προτείνουν την προεγχειρητική και μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία ή χημειοακτινοθεραπεία, χωρίς, όμως όφελος στην επιβίωση. Συμπληρωματική θεραπεία γίνεται σε ασθενείς με θετικά όρια και με θετικούς λεμφαδένες. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται μόνη ή με συνδυασμούς φαρμάκων, βασίζεται στις φλουοπυριμιδίνες και έχει απογοητευτικά ποσοστά ανταπόκρισης.

Η τοποθέτηση στεντ από έμπειρο χειρουργό, σε οποιοδήποτε στάδιο παρατείνει την επιβίωση.

Διαβάστε, επίσης,

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

Ο καφές εχθρός του καρκίνου

Οι νέες θεραπείες για την ηπατίτιδα

Καρκίνος ήπατος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Μοριακός έλεγχος ιογενών ηπατίτιδων

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Νέα θεραπεία για την ηπατίτιδα C

Ο ακτινοεμβολισμός

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

Φάρμακο για την ηπατίτιδα Β

Ηπατίτιδα

Υπέρηχος με χρήση σκιαγραφικού

Σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου του ήπατος

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι

Δίαιτα ηπατοπαθούς

Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

Χολερυθρίνη αίματος

Νεώτερες τεχνικές της χειρουργικής των όγκων ήπατος

Χολαγγειοκαρκίνωμα

Ο καρκινικός δείκτης άλφα-φετοπρωτεϊνη

Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία θεραπεύουν τον καρκίνο ήπατος

Κινέζικη ιατρική και καρκίνος ήπατος

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

 

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 698 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2015 20:37
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Καρκίνος παχέος εντέρου Καρκίνος πρωκτού »
Our website is protected by DMC Firewall!