Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

Οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

Χρήσιμες πληροφορίες για τα οστικά μοσχεύματα

Τα οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

Όταν η υπάρχουσα ποσότητα οστού στις γνάθους είναι ανεπαρκής για την ικανοποιητική στήριξη προσθετικών εργασιών ή οδοντικών εμφυτευμάτων λόγω περιοδοντίτιδας, τραύματος ή χειρουργικής αφαίρεσης όγκων, ο γναθοπροσωπικός χειρουργός μπορεί να μεταμοσχεύσει στις ελλειμματικές περιοχές οστικά μοσχεύματα προερχόμενα από ενδοστοματικές (γένειο, κλάδος κάτω γνάθου) ή εξωστοματικές δότριες θέσεις (λαγόνιος ακρολοφία, κνήμη, κρανιακός θόλος) προκειμένου να βελτιωθεί η ποσότητα και η ποιότητα των σκληρών οστών.

Προηγείται η αναπλαστική επέμβαση δηλαδή η οστική αυτομεταμόσχευση και μετά την ωρίμανση του οστικού μοσχεύματος μετά από 5-6 μήνες ακολουθεί η τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων.


Που μπορεί να χρησιμοποιηθούν τα οστικά μοσχεύματα

Ο κύριος σκοπός των οστικών μοσχευμάτων και της κατευθυνόμενης ιστικής αναγέννησης δεν είναι απλά να υποκαταστήσουν το χαμένο οστό με ένα ξένο μόσχευμα, αλλά να βοηθήσουν το σώμα να επαναδημιουργήσει δικό του οστό για να αντικαταστήσει το χαμένο τμήμα του οστού της γνάθου.

Το οστικό μόσχευμα αποτελεί τον σκελετό πάνω στο οποίο θα δημιουργηθεί το νέο οστό. Τα Oστικά Mοσχεύματα είναι μια επέμβαση κατά την οποία χρησιμοποιείται οστό, είτε από άλλο σημείο του σώματος του ασθενή είτε ζωικής ή τεχνητής προέλευσης, για να αποκαταστήσει την απώλεια οστού. Το σώμα μας σταδιακά αποδομεί το οστικό μόσχευμα και με τα δομικά υλικά του δημιουργεί νέο δικό του οστό. 

Η κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση επιτυγχάνεται με τη χρήση μιας ειδικής μεμβράνης για να απομονώσει το χώρο όπου θα πρέπει να δημιουργηθεί το οστό, ενώ παράλληλα οι ουσίες με τις οποίες είναι εμποτισμένη λειτουργούν σαν ενεργοποιητές της δημιουργίας οστού υποβοηθώντας και επιταχύνοντας τη φυσική διαδικασία.

Οι θεραπείες χρησιμοποιούνται στις κάτωθι περιπτώσεις:

•           Θεραπεία Περιοδοντίτιδας. Για επανασύσταση του οστού που έχει χαθεί γύρω από τα δόντια, ώστε να αποκατασταθεί η στήριξη τους και να αποφευχθεί η απώλεια δοντιών.

•           Τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων. Τα δόντια που έχουν χαθεί απο περιοδοντίτιδα, τερηδόνα, τραυματισμό, ή άλλη αιτία μπορούν να αντικατασταθούν με εμφυτεύματα δοντιών. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει αρκετό οστό για να τα υποστηρίξει. Τα οστικά μοσχεύματα χρησιμεύουν για να δημιουργηθεί το απαιτούμενο πλάτος και ύψος οστού για την ασφαλή τοποθέτηση του εμφυτεύματος.

•           Αισθητική βελτίωση προσώπου. Η απώλεια οστού απο τις γνάθους επηρεάζει αρνητικά την εμφάνιση. Δημιουργούνται βαθουλώματα στα μάγουλα, το δέρμα ζαρώνει, και το πρόσωπο φαίνεται πρόωρα γερασμένο.


Αρχές τοποθέτησης οστικών μοσχευμάτων

Οι αρχές που εμπλέκονται στην επιτυχή τοποθέτηση οστικών μοσχευμάτων περιλαμβάνουν την αναπλαστική επέμβαση (καθοδήγηση της επανορθωτικής ανάπτυξης του φυσικού οστού), την οστεοεπαγωγή (ενθάρρυνση αδιαφοροποίητων κύτταρων να γίνουν ενεργοί οστεοβλάστες), και την οστεογένεση (ζωντανά κύτταρα των οστών στο υλικό μοσχεύματος συμβάλλουν στην ανάπλαση του οστού). Η οστεογένεση προκύπτει μόνο με αυτομοσχεύματα.

Τα οστά έχουν γενικά την ικανότητα να αναγεννούνται πλήρως.

Τα μοσχεύματα οστών μπορεί να είναι αυτόλογα (οστό που συλλέγεται από το ίδιο το σώμα του ασθενούς, συχνά από τη λαγόνιο ακρολοφία), αλλομοσχεύματα (πτωματικό οστό συνήθως λαμβάνεται από μια τράπεζα των οστών), συνθετικά (συχνά είναι κατασκευασμένα από υδροξυαπατίτη ή άλλες φυσικές και βιοσυμβατές ουσίες) με παρόμοιες μηχανικές ιδιότητες με τα οστά ή ξενομοσχεύματα που είναι ζωικής προέλευσης.

Ιδιότητες των διαφόρων τύπων οστικών μοσχευμάτων
 ΟστεοκαθοδηγητικάΟστεοεπαγωγικόΟστεογενή
Αλλοπλαστικό+
Ξενομόσχευμα+
Αλλομόσχευμα++/–
Αυτομόσχευμα+++

Η χρήση οστικών μοσχευμάτων, συνήθως, σε συνδυασμό με κατευθυνόμενη οστική αναγέννηση, είναι μια θεραπεία που είναι απαραίτητη όταν υπάρχει εκτεταμένη απώλεια οστικής μάζας απο τις γνάθους. Τα οστικά μοσχεύματα, συνήθως, τοποθετούνται στα πλαίσια μιας θεραπείας περιοδοντίτιδας για να αποκαταστήσουν το χαμένο οστό γύρω απο τα δόντια και να βελτιώσουν τη στήριξη και βιωσιμότητα τους. Χρησιμοποιούνται, επίσης, για να υποβοηθήσουν τη διαδικασία τοποθέτησης οδοντικών εμφυτευμάτων.

Καταρχήν γίνεται η επιλογή του τύπου του οστικού μοσχεύματος που θα χρησιμοποιηθεί:

•           Αυτογενή μοσχεύματα που προέρχονται απο το σώμα του ίδιου του ασθενή. Είναι η προτιμότερη επιλογή για λόγους βιοσυμβατότητας και ταχύτητας επούλωσης, αλλά έχουν το μειονέκτημα ότι απαιτείται να γίνει μια ακόμη χειρουργική επέμβαση σε άλλο σημείο του σώματος του ασθενή για τη λήψη του μοσχεύματος.

•           Αλλογενή μοσχεύματα που είναι ανθρώπινης προέλευσης, αλλά απο τρίτο δότη.

•           Αλλοπλαστικά μοσχεύματα που είναι συνθετικά υλικά.

•           Ξενογενή μοσχεύματα που είναι ζωικής προέλευσης.

Ο ιστός των οστών, σε αντίθεση με άλλους ιστούς, έχει την ικανότητα να αναγεννάται εντελώς. Το μητρικό οστό μεγαλώνει και θα αντικαταστήσει γενικά το υλικό του μοσχεύματος τελείως. Οι βιολογικοί μηχανισμοί είναι η οστεοανάπλαση, η οστεοεπαγωγή και η οστεογένεση.

  • Οστεοανάπλαση συμβαίνει όταν το υλικό οστικού μοσχεύματος χρησιμεύει ως ένα ικρίωμα για την ανάπτυξη νέου οστού από τον μητρικό ιστό. Οστεοβλάστες από το περιθώριο του ελαττώματος χρησιμοποιούν το υλικό του μοσχεύματος να δημιουργήσουν νέο οστό. Ο μηχανισμός είναι οστεοκαθοδηγητικός.
  • Οστεοεπαγωγή είναι η διέγερση των οστεοπρογονικών κυττάρων για να διαφοροποιούνται σε οστεοβλάστες που στη συνέχεια θα αρχίσουν τον σχηματισμό νέου οστού. Αυτό γίνεται με μορφογενετικές πρωτεϊνες των οστών. Ένα υλικό μοσχεύματος οστού που είναι οστεοκαθοδηγητικό και οστεοεπαγωγικό θα χρησιμεύσει όχι μόνο ως ένα ικρίωμα για τους υπάρχοντες οστεοβλάστες, αλλά θα προκαλέσει, επίσης, το σχηματισμό νέων οστεοβλαστών, για την προώθηση της ταχύτερης ενσωμάτωσης του μοσχεύματος. Η οστεοπαραγωγή μπορεί να γίνει και χωρίς οστεοδιεγερτικές ιδιότητες. Για παράδειγμα, το παράγωγο μήτρας του σμάλτου έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει την οστεοεπαγωγική δράση του απομεταλλωμένου λυόφιλου οστικού αλλομοσχεύματος (DFDBA), αλλά δεν διεγείρει de ηονο την ανάπτυξη των οστών.
  • Οστεογένεση συμβαίνει όταν ζωτικοί οστεοβλάστες που προέρχονται από το υλικό οστικού μοσχεύματος συμβάλλουν στην ανάπτυξη νέου οστού μαζί με την ανάπτυξη των οστών που δημιουργούνται μέσω των δύο άλλων μηχανισμών.

Αυτομόσχευμα

Τα αυτόλογα (ή αυτογενή) μοσχεύματα οστών περιλαμβάνουν την χρησιμοποίηση των οστών που λαμβάνονται από το ίδιο άτομο που λαμβάνει το μόσχευμα. Τα οστά μπορούν να συλλέγονται από μη ουσιώδη οστά, όπως από τη λαγόνιο ακρολοφία, ή από την κάτω γνάθο. Ένα τέτοιο μόσχευμα θα είναι οστεοεπαγωγικό και οστεογονικό, καθώς και οστεοκαθοδηγητικό. Μια αρνητική πτυχή των αυτόλογων μοσχευμάτων είναι ότι απαιτείται μια πρόσθετη χειρουργική επέμβαση. Ανάλογα μπορεί να απαιτείται πρόσθετη παροχή αίματος.


Αλλομόσχευμα

Το αλλομόσχευμα οστού προέρχεται από ανθρώπους, αλλά από ένα άτομο διαφορετικό από εκείνο που λαμβάνει το μόσχευμα. Το αλλομόσχευμα οστού μπορεί να ληφθεί από πτώματα που έχουν δωρίσει τα οστά τους, από μια τράπεζα των οστών, συνήθως από τη μηριαία κεφαλή.

Υπάρχουν τρεις τύποι:

  • Φρέσκο ή κατεψυγμένο
  • Λυοφιλιμένο μόσχευμα οστού (FDBA)
  • Απιονισμένο λυοφιλιωμένο αλλομόσχευμα (DFDBA)

Συνθετικές παραλλαγές

Εύκαμπτο σύνθετο υδρογέλης ΗΑ που προσεγγίζει εκείνη των ανθρώπινων οστών.

Τεχνητό οστό μπορεί να δημιουργηθεί από φωσφορικό ασβέστιο (π.χ. υδροξυαπατίτης και φωσφορικό ασβέστιο) σε συνδυασμό με αλλομοσχεύματα.  Χρησιμοποιούνται και αυξητικοί παράγοντες. Μερικοί πιστεύουν ότι η μέθοδος αυτή είναι κατώτερη από τα αυτογενή μοσχεύματα. Ωστόσο υπάρχει μικρότερος κίνδυνος για μόλυνση και απόρριψη. Η παρουσία στοιχείων, όπως το στρόντιο μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερη οστική πυκνότητα και αυξημένο πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών ίη νίνο.


Ξενομοσχεύματα

Τα ξενομοσχεύματα προέρχονται από ζώα, όπως βόεια οστά (ή πρόσφατα χοίρου) τα οποία μπορεί να ξηραίνονται με ψύξη ή απιονισμό και αποπρωτεϊνωση. Είδος κοραλλιού από ανθρακικό ασβέστιο και ένα σημαντικό ποσοστό φθοριούχων ενώσεων, φαίνεται πως είναι χρήσιμα στο μόσχευμα για την προώθηση της ανάπτυξης των οστών. Πολλοί χρησιμοποιούν και άλλα υλικά.


Αλλοπλαστικά μοσχεύματα

Αλλοπλαστικά μοσχεύματα μπορεί να κατασκευάζονται από υδροξυαπατίτη, ένα φυσικό υλικό, που είναι επίσης το κύριο συστατικό του οστού. Το φωσφορικό ασβέστιο χρησιμοποιείται σήμερα σε συνδυασμό με υδροξυαπατίτη. Πολυμερή και διάφορα άλλα ακρυλικά επικαλυμμένα με υδροξείδιο του ασβεστίου για την προσκόλληση, χρησιμοποιούνται, επίσης, ως αλλοπλαστικά μοσχεύματα, όπως και η Corallina officinalis.


Παράγοντες ανάπτυξης

Οι Παράγοντες Ανάπτυξης ενισχύουν τα μοσχεύματα χρησιμοποιώντας την τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA. Αποτελούνται είτε από ανθρώπινους αυξητικούς παράγοντες ή μορφογενετικές πρωτεΐνες οστών σε συνδυασμό με ένα μέσο, όπως το κολλαγόνο.


Διαδικασία τοποθέτησης οστικών μοσχευμάτων

Μερικές φορές μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας συνδυασμός διαφορετικών τύπων μοσχευμάτων, όπως πχ. οργανικό βόειο οστικό υλικό (ξενομόσχευμα) και συνθετικός υδροξυαπατίτης (αλλοπλαστικό). Νεότερες ουσίες αποτελούνται από παράγωγα πρωτεΐνης από αδαμαντίνη αναπτυσσόμενων δοντιών χοίρων (ξενομόσχευμα), πλούσιο σε αιμοπετάλια πλάσμα από τον ίδιο τον ασθενή (αυτομόσχευμα), οστικές μορφογενετικές πρωτεΐνες (αλλοπλαστικό) και διάφορους αυξητικούς παράγοντες.

Αφού έχει γίνει ένεση τοπικού αναισθητικού, γίνεται τομή των ούλων, τα ούλα απομακρύνονται από το κόκκαλο και τα δόντια, και γίνεται καθαρισμός της περιοχής και αφαίρεση τυχόν υπολειμμάτων τραυματισμένου οστού. Κατόπιν τοποθετείται το μόσχευμα στο χώρο της οστικής βλάβης.

Στη συνέχεια γίνεται κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση. Στα όρια του οστικού μοσχεύματος και των ούλων τοποθετείται μια μεμβράνη από βιοσυμβατό αυτοαπορροφούμενο υλικό που καλύπτει, σταθεροποιεί και προστατεύει το μόσχευμα. Παράλληλα εμποδίζει την επέκταση των ούλων προς το χώρο του μοσχεύματος, οριοθετώντας την περιοχή όπου θα δημιουργηθεί σταδιακά το νέο οστό.

Αφού τοποθετηθεί η μεμβράνη, τα ούλα τοποθετούνται στη θέση τους πάνω απο το μόσχευμα και ράβονται γύρω από το δόντι.

Το οστικό μόσχευμα είναι η βάση πάνω και γύρω απο την οποία θα δημιουργηθεί το νέο οστό. Μετά απο 6-12 μήνες το μόσχευμα ή θα έχει ενσωματωθεί πλήρως ή θα έχει αντικατασταθεί από νέα οστικά κύτταρα που θα έχει παράγει το σώμα του ίδιου του ασθενή.

Φροντίδα μετά την τοποθέτηση οστικού μοσχεύματος

Μετά την επέμβαση ο οδοντίατρος θα συνταγογραφήσει αντιβιοτικά, παυσίπονα, και ένα αντιμικροβιακό στοματόπλυμα.

•           Λίγος πόνος είναι αναμενόμενος για περίπου μια βδομάδα μετά την επέμβαση.

•           Θα πρέπει να αποφεύγεται η άσκηση πίεσης στο σημείο της επέμβασης μέχρι να αρχίσει η επούλωση.

•           Θα πρέπει, επίσης, να αποφεύγονται οι πολύ ζεστές ή σκληρές τροφές.

•           Η καλή στοματική υγιεινή είναι απαραίτητη για την αποφυγή μόλυνσης.


Κίνδυνοι από τα οστικά μοσχεύματα

Αντιδράσεις στα φάρμακα, αναπνευστικά προβλήματα, αιμορραγία, και μόλυνση. Η μόλυνση παρατηρείται σε λιγότερο από 1 % των περιπτώσεων και είναι ιάσιμη με αντιβιοτικά. Συνολικά, οι ασθενείς με προϋπάρχουσα νόσο διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να έχουν μια μόλυνση, σε αντίθεση με εκείνους που είναι υγιείς. Όταν λαμβάνονται μοσχεύματα από τη λαγόνιο ακρολοφία, μπορεί να συμβεί κήλη του εντέρου σε λήψη μεγάλων μοσχευμάτων, βλάβη στο πλευρικό μηριαίο δερματικό νεύρο, πυελική αστάθεια, κάταγμα, οπίσθιος πυελικός πόνος που επιδεινώνεται με το κάθισμα, βλάβη στο λαγονοβουβωνικό νεύρο, λοίμωξη, αιμάτωμα, τραυματισμός του ουρητήρα, ψευδοανεύρυσμα της λαγόνιας αρτηρίας, χρόνιος πόνος κ.α.

Διαβάστε, επίσης,

Εμφυτεύματα δοντιών

Ουλοπλαστική

Οδοντιατρικές επεμβάσεις και ενδοκαρδίτιδα

Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

Τα δόντια μπορούν να αναγεννηθούν

Αδαμαντίνη δοντιού

Κοραλλένιο εμφύτευμα διορθώνει προβλήματα των γονάτων

Μαγνητικά βλαστοκύτταρα για αναγέννηση οστών

www.emedi.gr

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 14 Μαρτίου 2014 07:48
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία