Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013 14:20

Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί μια από τις κυριώτερες αιτίες τύφλωσης

Η Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια παρουσιάζεται σε διαβητικούς ασθενείς και προκαλείται από αλλοιώσεις των αγγείων του αμφιβληστροειδούς. Τα αγγεία αυτά στους διαβητικούς ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν διαρροή (μικρή αιμορραγία), μικροαποφράξεις με συνέπεια την ισχαιμία, και σε προχωρημένο στάδιο μπορεί να αναπτυχθούν παθολογικά νεοαγγεία στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς. Τα νεοαγγεία αυτά μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία στο εσωτερικό του οφθαλμού, ενώ σε πιο προχωρημένη μορφή της νόσου μπορεί να οδηγήσουν σε αποκόλληση αμφιβληστροειδούς και μη αναστρέψιμη απώλεια όρασης. Τέλος, η ανάπτυξη νεοαγγείων στο πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού μπορεί να προκαλέσει σοβαρής μορφής γλαύκωμα (αύξηση της πιέσεως του οφθαλμού).


Ποια είναι τα συμπτώματα της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας;

Συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα στην αμφιβληστροειδοπάθεια του υποστρώματος, παρόλο που μπορεί να παρατηρηθεί σταδιακή θολερότητα της όρασης, εάν συνυπάρχει οίδημα της ωχράς κηλίδος. Μπορεί να μην παρατηρήσετε ποτέ αλλαγές στην όρασή σας. Η ιατρική εξέταση είναι ο μόνος τρόπος για να ανευρεθούν αλλαγές στο εσωτερικό του οφθαλμού σας.

Όταν εμφανισθεί αιμορραγία, η όρασή σας μπορεί να γίνει θολερή, να γεμίσει με θολά σημεία ή ακόμα και να χαθεί εντελώς. Παρα το γεγονός ότι δεν υπάρχει πόνος, η υπερπλαστική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί σοβαρή μορφή της νόσου και απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα. Η εγκυμοσύνη και η υπέρταση μπορεί να χειροτερέψουν τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.


Που οφείλεται

Όταν τα αγγεία στον αμφιβληστροειδή υποστούν βλάβη, μπορεί να εμφανίσουν διαρροή υγρού ή αίματος και να αναπτύξουν εύθρυπτους κλάδους με «μορφή βούρτσας» και ουλώδη ιστό. Αυτό μπορεί να προκαλέσει θολερότητα ή παραμόρφωση των εικόνων που στέλνονται από τον αμφιβληστροειδή στον εγκέφαλο.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αφορά όλους τους διαβητικούς ασθενείς

(Τύπος 1) νεαροί σε ηλικία είτε είναι μη ινσουλίνο-εξαρτώμενοι

(Τύπος 2) που εμφανίζουν την πάθηση σε μεγαλύτερες ηλικίες

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί πρωταρχικό αίτιο πρωτοπαθούς τύφλωσης μεταξύ ενηλίκων σε όλο το δυτικό κόσμο και στην Ελλάδα. Πιστεύεται ότι οι ασθενείς με αθεράπευτο διαβήτη βρίσκονται 25 φορές σε μεγαλύτερο κίνδυνο για τύφλωση απ' ότι ο γενικός πληθυσμός.

Όσο μακρύτερο είναι το διάστημα που πάσχει από διαβήτη ο ασθενής, τόσο μεγαλύτερος και ο κίνδυνος αναπτύξεως διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Ο διαβήτης καταστρέφει τα αγγεία στον αμφιβληστροειδή και μπορεί να προκαλέσει διαρροή ή ανώμαλη υπερπλασία.

Περίπου 80% των ασθενών που είχαν διαβήτη επί 15 χρόνια τουλάχιστον πάσχουν σήμερα από κάποιου βαθμού αγγειακή βλάβη στον αμφιβληστροειδή. Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου Ι (νεανικός διαβήτης) είναι πιο πιθανοί υποψήφιοι για διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια σε μικρότερη ηλικία. Και σε αυτούς, όμως, αυτό συμβαίνει συνήθως μετά την εφηβεία.


Διάγνωση

Η πλήρης οφθαλμολογική εξέταση που περιλαμβάνει τη βυθοσκόπηση αποτελεί το καλύτερο διαγνωστικό μέσο στη διάθεση του οφθαλμιάτρου σας.  Αυτή συμπληρώνεται από μια εξέταση φλουοραγγειογραφίας, ένα ειδικό test που χαρτογραφεί τη κατάσταση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς μετά από ενδοφλέβια έγχυση μιας σκιαγραφικής ουσίας.  Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT), μια εξειδικευμένη μέθοδος απεικόνισης της περιοχής της ωχράς κηλίδας που δίνει σημαντικές πληροφορίες στον ιατρό σας για την πορεία της νόσου.


Θεραπεία

Ο διαβητικός ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει ότι το πιο σημαντικό που μπορεί να κάνει για την ασθενειά του είναι να ρυθμίζει σωστά το σάκχαρό του. Το απορρυθμισμένο σάκχαρο προωθεί με γρηγορότερους ρυθμούς την Δ.Α. Επίσης, θα πρέπει να ρυθμίζει την υπέρταση του, την υπερλιπιδαιμία (χοληστερίνη και τριγλικερίδια) αν υπάρχει και να περιορίζει το κάπνισμα και το αλκοόλ.

-Η απώλεια οράσεως μπορεί να προληφθεί με την θεραπεία με ακτίνες λέιζερ, αν η τελευταία γίνει στο σωστό χρόνο. Αυτή γίνεται όταν δημιουργηθούν ισχαιμικές περιοχές στον αμφ/δή ή κυρίως όταν αρχίζουν να δημιουργούνται νεοαγγεία. Το λέιζερ βοηθά στο να εξαφανιστούν τα παθολογικά αγγεία και έτσι να αποφύγουμε πιθανές αιμορραγίες και απώλεια όρασης. Έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία ακόμη και της παραγωγικής αμφιβληστροειδοπάθειας ή οιδήματος ωχράς μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο τύφλωσης κατά 90%. Πρέπει να τονίσουμε ότι το λέιζερ αποσκοπεί, κυρίως, να σώσει την όραση που έχει απομείνει και όχι να την βελτιώσει, παρόλο που υπάρχουν περιπτώσεις που η βελτίωση είναι εφικτή. Η θεραπεία είναι ανώδυνη και γίνεται με μερικές συνεδρίες. Οι παρενέργειες είναι πολύ μικρές, αφορούν κυρίως την μείωση του οπτικού πεδίου αλλά είναι τίποτα μπροστά στον κίνδυνο να χάσει κανείς την όρασή του χωρίς την θεραπεία.

-Ενδουαλοειδικές ενέσεις

Η ενδουαλοειδική έγχυση κορτιζόνης είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας με πολύ καλά αποτελέσματα. Η διάρκεια της δράσης του φαρμάκου είναι στις 6 εβδομάδες και σε περίπτωση υποτροπής του οιδήματος απαιτείται επανάληψη της ένεσης. Η χρήση κορτιζόνης συνδέεται με την δημιουργία καταρράκτη σε μάτια που δεν έχουν χειρουργηθεί για καταρράκτη καθώς και με την αύξηση της ενδοφθάμιας πίεσης και το γλαύκωμα.

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του οιδήματος νεότερα φάρμακα, όπως οι αντιαγγειογενετικοί παράγοντες (AVASTIN, LUCENTIS) που δεν έχουν τις παρενέργειες τις κορτιζόνης με πολύ καλά αποτελέσματα. Η δράση των φαρμάκων αυτών είναι 4-8 εβδομάδες και απαιτείται επανάληψη στην υποτροπή. Ο ειδικός οφθαλμίατρος επιλέγει τον συνδιασμό ενέσεων και εστιακού laser ανάλογα με την περίπτωση.

-Επέμβαση Υαλοειδεκτομής

Σε ορισμένες περίπτωσεις απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση. Η επέμβαση που χρησιμοποιείται είναι η υαλοειδεκτομή, δηλ. η αφαίρεση του υαλοειδούς (ζελέ) του ματιού που γεμίζει τον οφθαλμικό βολβό και που στην προχωρημένη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια προκαλείται συχνά αιμορραγία υαλοειδούς, ελκτική ή/και ρηγματογενής αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, προαμφιβληστροειδικές και υποαμφιβληστροειδικές αιμορραγίες, διάχυτο οίδημα ωχράς με ισχυρή υαλοειδο-ωχρική πρόσφυση +/- υποκλινική αποκόλληση ωχράς.

Διαβάστε γιατί οι διαβητικοί δεν πρέπει να καπνίζουν

 

Διαβάστηκε 1516 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016 10:04
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Διπλωπία Επιπεφυκίτιδα στα παιδιά »
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd