Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Υποφωσφατασία

Υποφωσφατασία

Είναι γενετική μεταβολική διαταραχή

Η υποφωσφατασία, ICD-10 E83.3 ή παιδική νόσος Paget ή παιδική παραμορφωτική φλοιώδης υπερόστωση ή σύνδρομο Rathbun είναι μια σπάνια και μερικές φορές θανατηφόρα ασθένεια του μεταβολισμού των οστών.

Πρόκειται για γενετική μεταβολική διαταραχή, που προκαλείται από ανεπάρκεια της αλκαλικής φωσφατάσης του ορού και των οστών και οδηγεί σε αιθανολαμική φωσφατουρία και αιθανολαμική φωσφαταιμία.

Τα κλινικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν βαριές σκελετικές ανωμαλίες που μοιάζουν με αυτές της ραχίτιδας, αποτυχία ασβέστωσης του θολού του κρανίου, δύσπνοια, κυάνωση, αναπνευστική ανεπάρκεια και γαστρεντερικά συμπτώματα, νεφρασβέστωση, και καθυστέρηση ανάπτυξης.

Συνήθης πορεία, χρόνια και προϊούσα.

Η γενετική κληρονομικότητα είναι η  αυτοσωματική υπολειπόμενη για τις περιγεννητικές και βρεφικές μορφές, αλλά και η επικρατής σε ηπιότερες μορφές. Ο επιπολασμός της υποφωσφατασίας δεν είναι γνωστός αν και εκτιμάται ότι είναι 1: 100.000. 


Τα κλινικά συμπτώματα της υποφωσφατασίας 

Τα συμπτώματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία κατά την αρχική παρουσίαση και κυμαίνονται από το θάνατο στη μήτρα σε σχετικά απλά προβλήματα με την οδοντοστοιχία στην ενήλικη ζωή.

-Η περιγεννητική υποφωσφαταιμία είναι η πιο σοβαρή μορφή. Στη μήτρα παρατηρούνται παραμορφωμένα άκρα και κατά τη γέννηση και ταχύς θάνατος λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Νεογνά που καταφέρνουν να επιβιώσουν αρκετές ημέρες ή εβδομάδες υποφέρουν από αναπνευστικά προβλήματα λόγω της ραχίτιδας στο θώρακα και την υποπλασία των πνευμόνων, και, τελικά, αναπτύσσουν και αυτά αναπνευστική ανεπάρκεια. Επιληψία μπορεί να συμβεί. Το υπερβολικό οστεοειδές μπορεί να επηρεάσει το χώρο του μυελού και να οδηγήσει σε μυελοφθισική αναιμία. Στην ακτινολογική εξέταση, η περιγεννητική υποφωσφαταιμία διακρίνεται εύκολα, ακόμη και από τις πιο σοβαρές μορφές της ατελούς οστεογένεσης και το συγγενή νανισμό. Μερικοί σκελετοί δείχνουν να μην έχουν καθόλου μεταλλοφορία με πλήρη ή μερική απουσία οστεοποίησης σε έναν ή περισσότερους σπόνδυλους. Στο κρανίο, τα μεμβρανώδη οστά μπορεί έχουν σκλήρυνση μόνο στα κέντρα τους. Ένα άλλο ασυνήθιστο χαρακτηριστικό ακτινογραφικό εύρημα είναι εξογκώματα στα οστά που προεξέχουν πλευρικά.

-Η βρεφική υποφωσφαταιμία παρουσιάζεται κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής. Η μεταγεννητική ανάπτυξη συχνά εμφανίζεται κανονική μέχρι την έναρξη της κακής διατροφής και την ανεπαρκή αύξηση βάρους και τότε οι κλινικές εκδηλώσεις της ραχίτιδας αναγνωρίζονται. Παρά το γεγονός ότι οι κρανιακές ραφές φαίνεται να είναι μεγάλες, το γεγονός αυτό αντανακλά την υπολλειπόμενη ασβεστοποίηση του κρανίου, και υπάρχει συχνά "λειτουργική" κρανιοσυνοστέωση και εάν ο ασθενής επιβιώσει οι ραφές μπορούν να συντηχθούν μόνιμα. Συχνά, συμβαίνουν  κατάγματα πλευρών, ραχιτική παραμόρφωση και αυτό οδηγεί σε αναπνευστική δυσλειτουργία και  πνευμονία. Η υπερασβεστιαιμία και η υπερασβεστιουρία είναι επίσης συχνές και μπορεί να εξηγήσουν τους λίθους νεφρών,  και τα επεισόδια υποτροπιάζοντων εμέτων. Η θνησιμότητα εκτιμάται να είναι 50% κατά το πρώτο έτος της ζωής τους.

-Η υποφωσφατασία στην παιδική ηλικία έχει ποικίλη κλινική έκφραση. Ως αποτέλεσμα της απλασίας, υποπλασίας, ή δυσπλασίας της  οστεϊνης των δοντιών, συμβαίνει πρόωρη απώλεια των νεογιλών δοντιών (δηλαδή πριν από την ηλικία των 5). Οι ασθενείς μπορεί επίσης να έχουν χαρακτηριστικό βάδισμα, διαμαρτύρονται για δυσκαμψία και πόνο, και  έχουν μια μυϊκή αδυναμία (κυρίως στους μηρούς) με μη προϊούσα μυοπάθεια. Συνήθως, οι ακτινογραφίες δείχνουν ραχιτικές παραμορφώσεις και χαρακτηριστικές ανωμαλίες στα  άκρα των μεγάλων μακρών οστών. Καθυστέρηση της ανάπτυξης, συχνά κατάγματα και οστεοπενία είναι συχνά. Λόγω της πρόωρης  οστέινης σύντηξης των κρανιακών ραφών μπορεί να υπάρχει αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση.

-Η υποφωσφατασία ενηλίκων μπορεί να συσχετιστεί με ραχίτιδα,  πρόωρη απώλεια των νεογιλών δοντιών, πρόωρη απώλεια της οδοντοφυΐας ενηλίκων που ακολουθείται από σχετικά καλή υγεία. Υπάρχει οστεομαλακία με επώδυνα πόδια που προκύπτουν από κακή επούλωση των καταγμάτων μεταταρσίου, με στρες και ταλαιπωρία στους μηρούς ή τους γοφούς, λόγω μηριαίων ψευδοκαταγμάτων που, όταν εμφανίζονται σε ακτινογραφική μελέτη, διακρίνονται από τα περισσότερα άλλα είδη οστεομαλακίας από τη θέση τους στους πλευρικούς φλοιούς του εγγύς μηριαίου. Μερικοί ασθενείς υποφέρουν από εναπόθεση κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου με αρθρίτιδα (ψευδοουρική), που φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγής ενδογενούς ανόργανου πυροφωσφορικού. Οι ασθενείς αυτοί μπορεί επίσης να υποφέρουν από εκφυλιστική αρθροπάθεια αρθρικού χόνδρου. Οι ακτινογραφίες μπορεί να αποκαλύψουν ψευδοκατάγματα στους πλευρικούς φλοιούς του εγγύς μηριαίου οστού, κατάγματα κόπωσης, και οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν οστεοπενία, χονδροασβέστωση, πυροφωσφορική αρθροπάθεια, και περιαρθρίτιδα με ασβέστωση. Η οδοντοϋποφωσσφατασία είναι παρούσα όταν η οδοντική νόσος είναι η μόνη κλινική και ακτινολογική ανωμαλία και/ή οι ιστολογικές μελέτες δεν αποκαλύπτουν κανένα στοιχείο ραχίτιδας ή οστεομαλακίας. Αν και υπάρχουν και κληρονομικές ανωμαλίες των λευκοκυττάρων και άλλων διαταραχών που συνήθως ευθύνονται για αυτή την κατάσταση, η οδοντοϋποφωσφατασία μπορεί να εξηγήσει την πρώιμη εμφάνιση περιοδοντίτιδας.


Αιτίες της υποφωσφατασίας
Η μεταβολική βάση της υποφωσφατασίας πηγάζει από ένα μοριακό ελάττωμα στο γονίδιο που κωδικοποιεί τη μη-ειδική αλκαλική φωσφατάση (TNSALP). Η TNSALP αποτελεί εξωένζυμο δεμένο με την εξωτερική επιφάνεια του οστεοβλαστών και χονδροκυττάρων των κυτταρικών μεμβρανών. Η TNSALP υδρολύει, συνήθως, πολλές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των ανόργανων πυροφωσφορικών (PPI) και της 5'-φωσφορικής πυριδοξάλης (PLP) που είναι μια σημαντική μορφή της βιταμίνης Β6.

Όταν η TSNALP είναι χαμηλή, τα ανόργανα πυροφωσφορικά (ΡΡί) συσσωρεύονται εξωκυτταρικά και ισχυρώς αναστέλλουν το σχηματισμό υδροξυαπατίτη (ανοργανοποίηση) που προκαλεί ραχίτιδα στα βρέφη και τα παιδιά και οστεομαλακία (μαλακό οστά) σε ενήλικες. Η PLP είναι η κύρια μορφή της βιταμίνης Β6 και πρέπει να αποφωσφορυλιωθεί από την TNSALP για να περάσει η PLP  πάνω από την κυτταρική μεμβράνη. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β6 στον εγκέφαλο μειώνει τη σύνθεση νευροδιαβιβαστών, η οποία μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, γίνεται εναπόθεση κρυστάλλων διένυδρο πυροφωσφορικού ασβεστίου  (CPPD), η οποία προκαλεί ψευδοουρική αρθρίτιδα.


Διάγνωση υποφωσφατασίας

Συχνά, ένα από τα πρώτα συμπτώματα της υποφωσφατασίας είναι η πρόωρη απώλεια των νεογιλών. 

Το παθογνωμονικό εύρυμα είναι η ανεπάρκεια έκκρισης της αλκαλικής φωσφατάσης (ALP) στον ορό. Σε γενικές γραμμές, η κλινική σοβαρότητα αντικατοπτρίζει το βαθμό της ανεπάρκειας του ενζύμου. Ο πιο ευαίσθητος δείκτης  για την υποφωσφατασία είναι η αυξημένη 5'-φωσφορική (ΡΙΡ) πυριδοξάλη στο πλάσμα, η οποία συχνά σχετίζεται με τη βαρύτητα της νόσου. Επιπλέον, αυξημένα επίπεδα φωσφοαιθανολαμίνης (ΡΕΑ) στα ούρα παρατηρούνται στους περισσότερους ασθενείς. 

Τα ακτινογραφικά ευρήματα είναι διαγνωστικά σε βρεφική υποφωσφαταιμία, και μπορούν να αποκαλύψουν τις χαρακτηριστικές ανωμαλίες και δείχνουν υπολλειπόμενη ασβεστοποίηση, ραχιτικές αλλαγές, ατελή οστεοποίηση, πλευρικά εξογκώματα κ.ά

Στα νεογνά οι ακτίνες Χ δείχνουν σχεδόν καθόλου μεταλλοφορία, σοβαρές αλλαγές  και περιστασιακά πλήρη ή μερική απουσία οστεοποίησης σε έναν ή περισσότερους σπόνδυλους. Στο κρανίο, τα μεμβρανώδη οστά μπορεί να σκληρύνονται μόνο στα κέντρα τους.

Σε βρέφη, τα ακτινολογικά χαρακτηριστικά είναι οι μη ασβεστοποιημένες μεταφύσεις, ραχίτιδα και σταδιακή γενικευμένη απομεταλλοποίηση.

Στους ενήλικες, οι ακτίνες Χ μπορούν να δείχνουν ψευδοκατάγματα στην πλευρική υποτροχαντήρια διάφυση που μπορεί να παραμείνουν για χρόνια ή να επιδεινώνονται και απαιτούν ενδομυελική οστεοσύνθεση. Οι ασθενείς αυτοί μπορεί, επίσης, να παθαίνουν επαναλαμβανόμενα κατάγματα μεταταρσίου.

Οι γενετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί την TNSALP εντοπίζεται στο χρωμόσωμα 1p36.1-34 σε ανθρώπους. Περίπου 204 ξεχωριστές μεταλλάξεις έχουν περιγραφεί στο γονίδιο TNSALP. Ο αριθμός και η ποικιλομορφία των μεταλλάξεων οδηγεί σε εξαιρετικά μεταβλητή φαινοτυπική έκφραση. Φαίνεται να υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ γονοτύπου και φαινοτύπου σε υποφωσφατασία. Η περιγεννητική και βρεφική υποφωσφατασία κληρονομούνται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα με ομοζυγωτία ή ετεροζυγωτία για την ένωση των δύο ελαττωματικών αλληλόμορφων TNSALP. Ο τρόπος κληρονομικότητας για την παιδική ηλικία και τους ενήλικες μπορεί να είναι είτε αυτοσωματική κυρίαρχη ή υπολειπόμενη. Η αυτοσωματική μετάδοση εξηγεί το γεγονός ότι η ασθένεια επηρεάζει άνδρες και γυναίκες με την ίδια συχνότητα. Η γενετική συμβουλευτική περιπλέκεται από το μεταβλητό μοτίβο κληρονομικότητας της νόσου και από την ελλιπή διείσδυση των γνωρισμάτων.

Είναι μια σπάνια ασθένεια που έχει αναφερθεί σε όλο τον κόσμο και φαίνεται να επηρεάζει άτομα όλων των εθνοτήτων.


Θεραπεία υποφωσφατασίας

  • Το Strensiq ™ (asfotase άλφα) έχει εγκριθεί από το FDA για τη θεραπεία, με ύφεση των συμπτωμάτων, διατήρηση της ισορροπίας του ασβεστίου και επιπλέον γίνονται οδοντιατρικές και ορθοπεδικές επεμβάσεις ανάλογα με τις ανάγκες.
  • Η υπερασβεστιαιμία σε βρέφη μπορεί να απαιτεί περιορισμό του διαιτητικού ασβεστίου ή χορήγηση διουρητικών για την απέκκριση ασβεστίου. Αυτό πρέπει να γίνεται προσεκτικά έτσι ώστε να μην αυξηθεί η σκελετική αφαλάτωση που προκύπτει από την ίδια τη νόσο. Οι στερόλες βιταμίνης D και τα μεταλλικά συμπληρώματα που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για τη ραχίτιδα ή οστεομαλάκυνση δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται, εκτός εάν υπάρχει μια ανεπάρκεια, καθώς τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα (Ca2 +), ανόργανων φωσφορικών (Ρί) και των μεταβολιτών της βιταμίνης D συνήθως δεν μειώνονται. 
  • Η κρανιοσυνοστέωση, το πρόωρο κλείσιμο των ραφών του κρανίου, μπορεί να προκαλέσει ενδοκράνια υπέρταση και μπορεί να απαιτήσει νευροχειρουργική επέμβαση για την αποφυγή βλάβης του εγκεφάλου στα βρέφη. 
  • Οι παραμορφώσεις και τα κατάγματα οστών περιπλέκονται από τη μειωμένη σκελετική ανάπτυξη σε αυτούς τους ασθενείς. Γίνονται διορθωτικές οστεοτομίες και σταθεροποίηση με ορθοπεδικά υλικά.
  • Τα παιδιά απαιτούν οδοντιατρική περίθαλψη, γιατί η πρόωρη απώλεια των δοντιών μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό και διαταραχή της ανάπτυξης της ομιλίας. Μπορεί να απαιτηθούν οδοντοστοιχίες. Οδοντίατροι πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά την υγιεινή των δοντιών των ασθενών και να χρησιμοποιούν προφυλακτικά προγράμματα για την αποφυγή της επιδείνωσης της υγείας και της περιοδοντικής νόσου. 
  • Η ραχίτιδα και η αδυναμία των οστών μπορεί να επηρεάσει τη βάδιση, τη λειτουργική αντοχή, και να μειωθεί η ικανότητα να εκτελεστούν οι τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.
  • Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορεί να βελτιώσουν τον πόνο που σχετίζεται με τη φυσική βλάβη.
  • Τα διφωσφονικά έχουν επίδραση επί του σκελετού. Παλαιότερα έδιναν καλσιτονίνη.
  • Η μεταμόσχευση κυττάρων μυελού των οστών έδειξε ακτινογραφική και κλινική βελτίωση.
  • Η ενζυμική θεραπεία αντικατάστασης με ορό με φυσιολογική ή αυξημένη ALP, από ασθενείς με νόσο του Paget των οστών δεν είναι επωφελής.
  • Επίσης, χρησιμοποιούνται το φθοριούχο νάτριο και τα κορτικοστερεοειδή.
  • Η θεραπεία κατά τα άλλα είναι συμπτωματική.

Διαβάστε, επίσης,

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε έλλειψη βιταμινών;

Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

Η βιταμίνη D

Η κύφωση

Ασβέστιο

Καρύδια

Αλκαλική φωσφατάση

Ήλιος και βιταμίνη D

Αξιολόγηση του κινδύνου για οστεονέκρωση γνάθου

Νευροεμβιομηχανική

Καλσιτονίνη

Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

Οι όγκοι των οστών

Το φθόριο

Ινώδης δυσπλασία των οστών

Μήπως το παιδί σας έχει πόνους στα κόκκαλα;

Οστεοσάρκωμα

Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

Νόσος Paget των οστών

Κρανιοσυνοστέωση

www.emedi.gr

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΔευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015 23:25
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία