Σάββατο, 03 Μαΐου 2014 05:45

Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ειδική μορφή οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας

Το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας  ενηλίκων (Adult respiratory distress syndrome-ARDS), ICD-10 J80 αποτελεί ειδική μορφή οξείας αναπνευστικής  ανεπάρκειας, με συχνότερη εμφάνιση στις καταστάσεις shock και έχει  μεγάλη θνητότητα.

Στις πιο γνωστές αιτίες του ARDS υπάγονται οι πολλαπλές μεταγγίσεις, η σηψαιμία, σοβαρός τραυματισμός, βαριά πνευμονία, βαριά εγκαύματα, τοξικές ουσίες, σοβαρές εγχειρήσεις, εισρόφηση υγρών κ.ά.

Aποτελεί σημαντικό αντικείμενο των μονάδων εντατικής παρακολουθήσεως στα νοσοκομεία.

Υπολογίζεται ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων αρρώστων με shock, που παρά την ανάταξη αυτοί κατέληξαν, το αίτιο ήταν το ARDS. Η  θνητότητά του υπό θεραπεία είναι 40-50%, ενώ σε πολύ σοβαρές καταστάσεις πλησιάζει το 100%.

Tο χαρακτηριστικό, που διακρίνει το ARDS από άλλες μορφές αναπνευστικής ανεπάρκειας, είναι η διάχυτη βλάβη της κυψελιδοτριχοειδικής μεμβράvης.


Αίτια ARDS

Τα αίτιά του είναι πολλά και συνοδεύει (βαριές παθήσεις) τραυματισμό, καταπληξία, εισρόφηση, οξεία παγκρεατίτιδα, σηψαιμία μέσα στο δεύτερο 24ωρο από την αρχική βλάβη, με πρώτο σύμπτωμα την ταχύπνοια. Υπάρχει υποξαιμία, κυάνωση (αυτή λείπει επί αναιμίας), ανησυχία, διέγερση, ευερεθιστότητα, σύγχυση και κώμα.

Η ταχύπνοια έχει ιδιαίτερη σημασία για την πρώϊμη διάγνωση του ARDS.

Η υποξαιμία είναι σοβαρή και χαρακτηριστικά πολύ αvθεκτική και δεν ανατάσσεται ακόμη και με χορήγηση οξυγόνου με μάσκα ή καθετήρα. Αξιοσημείωτη είναι η μείωση της ενδοτικότητας (compliance) των πνευμόνων και η αύξηση του όγκου του νεκρού χώρου. Ακτινολογικώς παρατηρείται διάχυτη διήθηση των πνευμόνων (διάχυτη θολερότητα).

Προσδιορισμός της πίεσης ενσφηνώσεως (Wedge pressure) των πνευμονικών τριχοειδών δείχνει φυσιολογική τιμή. Αυτό βοηθά πολύ στη
διαφοροδιάγνωση από τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

lστολογικώς διαπιστώνεται καταστροφή των ενδοθηλιακών κυπάρων των τριχοειδών και των επιθηλιακών κυττάρων των κυψελίδων (πνευμονοκύτταρα τύπου Ι) πράγμα που οδηγεί σε έντονο κυψελιδικό οίδημα και σύμπτωση των κυψελίδων οι οποίες δεν περιέχουν πλέον αέρα (συμφορητική ατελεκτασία).

Επειδή η έναρξη του συνδρόμου είναι ήπια, για επιτυχή αντιμετώπιση απαραίτητη είναι η έγκαιρη διάγνωση με την προσεκτική επαγρύπνηση και με συvεχή έλεγχο αερίωv αίματος στα υποψήφια άτομα.


Θεραπεία ARDS

Η θεραπεία αποσκοπεί στην υποστήριξη του αναπνευστικού συστήματος και την αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου. Πολύ συχνά απαιτείται η καταστολή του αρρώστου, η εφαρμογή τραχειοσωλήνα και η μηχανική υποστήριξη της αναπνοής με τη βοήθεια αναπνευστήρα. Η υποξία αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση οξυγόνου ακόμη και σε μεγάλη πυκνότητα (100%). Παράλληλα χορηγούνται αντιβιοτικά για την καταπολέμηση των λοιμώξεων και διουρητικά προκείμενου να απομακρυνθεί το υγρό από τους πνεύμονες.

Η θεραπεία περιλαμβάνει:

-Μηχανικό αερισμό: Μηχανικός αερισμός με ΡΕΕΡ.

Επί ARDS παρατηρείται έκδηλη ανομοιογένεια των κυψελίδων, των οποίων η διατασιμότητα ποικίλλει, λόγω της ευρείας ανομοιογένειά τους, απότοκη των παθοφυσιολογικών εξελίξεων. Οι κυψελίδες υφίστανται δομικές αλλοιώσεις, που αντανακλούν διαφοροποιήσεις στη λειτουργική τους συμπεριφορά, λόγω της ελαττώσεως της παραγωγής της επιφανειοδραστικής ουσίας και εκ του γεγονός ότι είναι πλημμυρισμένες με εξίδρωμα, διαρρέον από τα παρακείμενα τριχοειδή, τα ενδοθήλια των οποίων έχουν υποστεί βλάβη κι έχουν χάσει τη στεγανότητά τους. Η ανομοιογένεια των κυψελίδων επηρεάζεται ακόμη περισσότερο, λόγω επιδράσεων της βαρύτητας, στις οποίες είναι εκτεθειμένες, ανάλογα με το ύψος από την κορυφή προς τις βάσεις των πνευμόνων. Οι επιδράσεις βαρύτητας διαφοροποιούν όχι μόνο τον αερισμό τους, αλλά και την πίεση αιματώσεως, που δέχονται. Έτσι, οι κυψελίδες στις βάσεις, δεχόμενες περισσότερη αιμάτωση, συγκριτικά με τις κυψελίδες στις κορυφές, υπόκεινται σε μεγαλύτερη φόρτιση με εξίδρωμα, διαρρέον από τα παρακείμενα τριχοειδή. 

Παρατεταμένες περιοχικές χρονικές σταθερές, δείχνουν κυψελίδες, οι οποίες διανοίγονται αργότερα, κατά τη φάση της εισπνοής, είτε λόγω αυξημένων πιέσεων γύρο τους ή λόγω διαταραχής στην επιφανειακή τους τάση (στο εσωτερικό τους). Οι κυψελίδες αυτές, πιστεύεται ότι, διατηρούνται ανοικτές -και διαθέσιμες στην ανταλλαγή- με εφαρμογή PEEP (positive end-expiratory pressure) μια λειτουργία των συγχρόνων αναπνευστήρων, η οποία διατηρεί θετική πίεση, καθ΄όλη τη διάρκεια του αναπνευστικού κύκλου. 

Ο μηχανικός αερισμός είναι ουσιώδης για τη θεραπεία του ARDS, καθώς με την επέκταση της βλάβης, ο τελοεκπνευστικός όγκος προοδευτικά μειώνεται, σε επίπεδα ασύμβατα με τη ζωή. Ο μηχανικός αερισμός εφαρμόζεται προκειμένου να μειωθεί το πολύ αυξημένο έργο αναπνοής, ελαττώνοντας το φορτίο από τους αναπνευστικούς μύες, αν και μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου, επειδή αθροίζεται ως μηχανική καταπόνιση, πέραν από τις λοιμώξεις που μπορεί να εισάγει. Έχει επινοηθεί, ο αερισμός μέσω χαμηλότερου αναπνεόμενου όγκου (VT, 6 ml/Kg), με τον οποίο θεωρείται ότι βελτιώνεται η έκβαση των ασθενών υπό PEEP.

Οι δυσμενείς επιδράσεις που μπορεί να εισάγει η εφαρμογή PEEP στον υπό μηχανικό αερισμό πνεύμονα ασθενούς με ARDS, μπορεί να περιοριστούν, αν εφαρμοστεί ένας τρόπος ελέγχου της κυψελιδικής υπερδιατάσεως, ένεκα της οποίας, η εφαρμογή μηχανικού αερισμού μπορεί να επιδεινώνει αντί να βελτιώνει τα προσδοκώμενα οφέλη από την εφαρμογή PEEP.

-Διατήρηση ισοζυγίου υγρών, ηλεκτρολυτών, ρύθμιση οξεοβασικής ισορροπίας κα αιμοδυναμικών διαταραχών.

-Υποστηρικτική αγωγή όπως αντιβίωση, αντιπηκτική αγωγή (όταν εκδηλώνεται διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη).

-Ελάττωση  βάρους και πίεσης ενσφήνωσης με διούρηση ή περιορισμό υγρών και σε μερικές περιπτώσεις πρηνή θέση με το κεφάλι προς τα κάτω (μπρούμυτα) θα μπορούσε να βελτιώσει την οξυγόνωση και την αιμάτωση, ανακουφίζοντας από την ατελεκτασία.

-Κορτικοστεροειδή: Μεθυλπρεδνιζολόνη 2 mg/kg ημερησίως. Μετά από 3-5 ημέρες η απάντηση πρέπει να είναι εμφανής. Σε 1-2 εβδομάδες, η δόση γίνεται 0,5 έως 1,0 mg ημερησίως. Το όφελος των στεροειδών μπορεί να εξηγηθεί από την ικανότητα των στεροειδών για την αναστολή της ινώσεως.

-Το μονοξείδιο του αζώτου: Εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ) ενεργεί ως δυνητικά  πνευμονικό αγγειοδιασταλτικό. Η ταχεία σύνδεση προς την αιμοσφαιρίνη εμποδίζει τις συστηματικές επιδράσεις. Θα πρέπει να αυξηθεί η αιμάτωση των καλύτερα αεριζόμενων περιοχών.

-Η Almitrine bismesylate διεγείρει τους καρωτιδικούς χημειοϋποδοχείς. Έχει χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει το αποτέλεσμα του ΝΟ, πιθανώς με επαγόμενη από υποξία πνευμονική αγγειοσυστολή. 

-Επιφανειοδραστικός παράγοντας: εξωγενής χορήγηση

Διαβάστε, επίσης,

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

Αναπνευστική ανεπάρκεια

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1322 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 04 Μαΐου 2014 02:10
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σημάδια κρίσης άσθματος Τι είναι ο συριγμός »
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd