Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Ο καρκίνος του μαστού στη Δύση τον 13ο αιώνα

Ο καρκίνος του μαστού στη Δύση τον 13ο αιώνα

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού τον 13ο αιώνα

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού τον 13ο αιώνα

Brunoda Longoburgo(1252), Guglielmoda Salicetto(1201-1277), Teodorico Βorgognoni(1275):

Iσχυρίστηκαν ότι η νόσος του καρκίνου του μαστού θεραπεύεται αποκλειστικά σύμφωνα με τα δεδομένα της θεωρίας του Γαληνού. Η μαύρη χολή ήταν η αιτία και γινόταν προσπάθεια να αφαιρεθεί αυτός ο επιβλαβής όγκος με αυστηρό καθαρισμό και με φλεβοτομία και να περιοριστεί η παραγωγή της όσον το δυνατό περισσότερο με διαιτητικά μέτρα. Κανένας από τους τρεις αυτούς Ιταλούς δεν πίστευε στην εγχείρηση.

Ο Guglielmo da Salicetto μιμούμενος τον Γαληνό έγραψε: «Γίνεται εγχείρηση μόνο όταν είναι εφικτή η αφαίρεση ολόκληρου του όγκου με τις ρίζες του». Το βιβλίο του ήταν το πρώτο που περιείχε κεφάλαια χειρουργικής ανατομίας. Είναι ο πρώτος που αντιτάχθηκε στην Αραβική Ιατρική που κυριαρχούσε μέχρι τότε στον μεσαίωνα.

Ο Bruno da Longoburgo ήταν ο μόνος που αναφέρει κάποιες λεπτομέρειες για την εγχείρηση. Σήκωναν τον μαστό με μια θηλιά και τον αφαιρούσαν μαζί με τα γύρω στοιχεία. Οι προσβεβλημένες φλέβες θα έπρεπε ν’ αδειάσουν για να εκκενωθεί το μελαγχολικό αίμα σύμφωνα με την συμβουλή του Γαληνού και η τραυματισμένη περιοχή να καυτηριαστεί. Σε περίπτωση που η ασθενής δεν ήθελε να χειρουργηθεί ή ήταν πολύ αδύναμη για να το αντέξει πίστευε ότι ενδεικνυόταν η θεραπεία με καυστικά.

Ο Teodorico Βorgognoni βασίστηκε πολύ στην θεωρία του καρκίνου του Γαληνού, αλλά πρόσθεσε πως οι μη θεραπευμένοι ασθενείς πεθαίνουν. Δεν χειρουργεί τον καρκίνο. Η νόσος εξαπλώνεται σε όλο το θώρακα και μπορεί να προκαλέσει μοιραία αιμορραγία ή σηπτική πληγή με πυρετούς, που οδηγούν στο θάνατο.

Εξέταση μαστού από τον Teodorico Βorgognoni  13ος αιώνας μ.Χ.

Εξέταση μαστού από τον Teodorico Βorgognoni  13ος αιώνας μ.Χ.


Henri de Mondeville (1260-1320):

Ο πιο σημαντικός αντιπρόσωπος των Γάλλων χειρουργών. Έκανε πρακτική στο Montpellier και στο Παρίσι και εργάστηκε τόσο στο Στρατό όσο και σαν ιδιώτης χειρουργός του Philippe le Bel και αργότερα του Philippe le Hutin. O Henri de Mondeville, δεν είχε πολλές ευκαιρίες να εκπαιδευτεί στην ανατομία κάνοντας νεκροτομές. Αντιτάχθηκε, όμως, ενίοτε στις θεωρίες του Γαληνού. Επέμεινε ότι πρέπει πάντοτε να απολινώνονται τα μεγάλα αγγεία κατά τους ακρωτηριασμούς.

Προσπάθησε να εναρμονίσει τη θεραπεία με καυτηρίαση:

Ασχολήθηκε στις πραγματείες του με την αιτιολογία, την συμπτωματολογία και τη θεραπεία του καρκίνου. Υποστήριξε ότι η πληγή του καρκίνου είναι στρογγυλή, πεπαχυνσμένη, με εγερμένα και μεταλλαγμένα όρια. Έχει κοιλότητες, η βάση του είναι σκληρή, με εξογκώματα, μαυροκίτρινη ή και μπλε. Βγάζει μια δυσάρεστη χαρακτηριστική μυρωδιά και οι έμπειροι χειρουργοί μπορούσαν να διαγνώσουν τη νόσο μόνο από την οσμή.

Η θεραπεία ήταν με δίαιτα και πιθανόν με χειρουργική επέμβαση. Σ’ αυτές τις προαναισθητικές ημέρες, η αποκοπή του μαστού έπρεπε να γίνεται γρήγορα. Η χειρουργική θεραπεία ήταν χρήσιμη όταν ο όγκος μπορούσε να εξαιρεθεί ολοκληρωτικά. Εάν κάποιος δεν ήθελε να χειρουργηθεί χρησιμοποιούσε καυστικούς παράγοντες, όπως αρσενικό, το οποίο προτιμούσαν και οι πρακτικοί. Προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τη μέθοδο της θερμοπηξίας χρησιμοποιώντας αρσενικό και ψευδάργυρο αντί του πυρωμένου σιδήρου. Ακόμη ο Henri de Mondeville περιέλαβε στο κεφάλαιο για τον καρκίνο του μαστού και μερικά φάρμακα που εφαρμόζονταν γύρω από τον λαιμό της ασθενούς.


Lanfranc

Lanfranc (Guido Lanfranchi) (?-1315):

Ήταν ένας αξιόλογος άντρας για την εποχή του, έφυγε από το Μιλάνο κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων και παίρνοντας μαζί του ότι το καλύτερο από την Ιταλική Ιατρική και Χειρουργική, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και υπήρξε κατά το πλείστον ο δημιουργός της Γαλλικής Σχολής της Χειρουργικής που θα καθοδηγούσε τον κόσμο στους ερχόμενους αιώνες.

Έκανε αφαίρεση του μαστού όπως και ο Λεωνίδης:

Χρησιμοποίησε την ίδια μέθοδο ακρωτηριασμού του μαστού, όπως και ο Λεωνίδης είχε κάνει πριν από χίλια χρόνια και πλέον. Λόγω της μεγάλης του φήμης, η μέθοδος αυτή καθιερώθηκε σαν θεραπεία του καρκίνου του μαστού  στις Αναγνωρισμένες Σχολές της Ιατρικής. Ο Lanfranc προσπάθησε και αυτός όπως και ο Henri de Mondeville να εναρμονίσει την θεραπεία του καρκίνου του μαστού με την καυτηρίαση.

Διαβάστε, επίσης,

Ο μαστός στην Τέχνη 

Ο ακρωτηριασμός των μαστών

Μαστός και μαστεκτομή

Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Αίγυπτο

Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Ελλάδα

Ο καρκίνος του μαστού στην ελληνορωμαϊκή περίοδο

Ο καρκίνος του μαστού στην βυζαντινή περίοδο

Ο καρκίνος του μαστού στην εποχή των Αράβων

Βιβλιογραφία

Διδακτορική Διατριβή Σάββη Μάλλιου Κριαρά

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

 

 

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 03 Ιανουαρίου 2014 11:42
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία