Πέμπτη, 09 Οκτωβρίου 2014 18:46

Αγωγή με υδροθεραπεία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η θερμαλιστική υγεία πρέπει να είναι πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας

Η θερμαλιστική υγεία πρέπει να καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία

Η θερμαλιστική υγεία σε συνδυασμό με την γαστρονομία είναι μέθοδος θεραπείας πολλών ασθενειών.

Θα μπορούσατε να φανταστείτε έναν ασθενή αντί να είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι του πόνου με πολλά σωληνάκια να διαπερνούν το κορμί του, να θεραπεύεται με spa; Αντί να βομβαρδίζεται με ένα σωρό χημικά φάρμακα να αφήνεται στη θεραπεία του νερού με σκοπό την αυτοθεραπεία;

Ο θερμαλισμός είναι θεραπευτική αγωγή, αποκατάσταση και πρόληψη.

Πολλές ιαματικές πηγές υπάρχουν στην Ελλάδα που σε συνδυασμό με την πλούσια κληρονομιά, την παράδοση και το κλίμα της Ελλάδας θεραπεύουν όλες τις ασθένειες.

Τα ασφαλιστικά ταμεία της Ευρώπης καλύπτουν το θερμαλισμό ως θεραπευτική αγωγή, αποκατάσταση και πρόληψη...


Οι ιαματικές πηγές στην Ελλάδα

Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν τα λουτρά και ασχολήθηκαν με τις πηγές και τα μεταλλικά νερά.

Στα Ασκληπιεία, από τον 13ο π.Χ. αιώνα, χρησιμοποιούσαν τα λουτρά για θεραπευτικούς λόγους.

Στην Ελλάδα οι θεραπευτικές ιδιότητες ορισμένων πηγών ήταν γνωστές από την αρχαιότητα.

Η χώρα μας θεωρείται το μέρος που έχει τις περισσότερες ιαματικές πηγές απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Οι περισσότερες λουτροπόλεις συνδυάζουν ήρεμες διακοπές με καλό κλίμα και μπάνια στις θερμές πηγές με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Οι περισσότερες πηγές συνδυάζουν το βουνό με τη θάλασσα και με θερμό κλίμα, τους περισσότερους μήνες του χρόνου. Για τους λόγους αυτούς αποτελούν και μέσο ξεκούρασης, αναζωογόνησης και ανανέωσης για τον επισκέπτη, εκτός από μέσο θεραπείας, συνδυάζοντας και την ανάγκη για διακοπές και θεραπεία.


Οι κυριότερες ιαματικές πηγές

Ιαματικές πηγές ονομάζονται οι πηγές τα νερά των οποίων έχουν θεραπευτικές ιδιότητες.

Τα ιαματικά νερά πηγάζουν μέσα από πετρώματα και κατά τη διαδρομή τους μέχρι την επιφάνεια της γης, αποκτούν τα μεταλλικά συστατικά τους στα οποία οφείλεται και η θεραπευτική τους δράση.

Οι θεραπευτικές ιδιότητες των νερών αυτών ήταν γνωστές από τα ιστορικά χρόνια.

Ο Ηρόδοτος φέρεται να είναι ο πρώτος που παρατήρησε την θεραπευτική τους επίδραση στον άνθρωπο, ενώ ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε συστηματικά με το αντικείμενο, κατηγοριοποίησε τις πηγές και κατέγραψε τις ασθένειες στις οποίες είχαν ευεργετική επίδραση.

Ανάλογα με τη σύνθεση των μεταλλικών νερών τους, οι ιαματικές πηγές μπορούν να ορισθούν ως αλκαλικές, σιδηρούχες, θειούχες, ραδιενεργές κλπ.

Η θεραπευτική τους δράση είναι τριπλής φύσεως: μηχανική, θερμική και χημική.

Η μηχανική δράση οφείλεται, κυρίως, στην άνωση και στην υδροστατική πίεση.

Η θερμική δράση οφείλεται στη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ νερού και ανθρώπινου σώματος.

Η χημική δράση οφείλεται στην επαφή του δέρματος με τα μεταλλικά στοιχεία του νερού καθώς και στην διείσδυσή τους σε αυτό.

Ανάλογα με το είδος της υδροθεραπείας, έχουμε την εσωτερική υδροθεραπεία, όταν τα ιαματικά

νερά χρησιμοποιούνται για πόση και την εξωτερική υδροθεραπεία, όταν τα ιαματικά νερά χρησιμοποιούνται για λουτρό (λουτροθεραπεία).

Στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από 200 ιαματικές πηγές.

Κατηγορίες ιαματικών πηγών

Οι ιαματικές πηγές χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:

  • Αλιπηγές:

Οι αλιπηγές προέρχονται από το θαλασσινό νερό και για το λόγο αυτό είναι πλουσιότερες σε χλωριούχο νάτριο, από όλες τις άλλες μεταλλικές πηγές. Αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της θαλάσσιας προέλευσής τους τα νερά αυτά είναι ανεξάντλητα σε παροχή όγκου νερού. Κατά την υπόγεια διαδρομή τους προς την

επιφάνεια αποκτούν συστατικά των πετρωμάτων και παίρνουν χαρακτηρισμούς όπως

α) Θειούχες αλιπηγές Μεθάνων,

β) Σιδηρούχες Θέρμης Λέσβου,

γ) Ραδιούχες πηγές Θερμών και Αγίου Κηρύκου Ικαρίας.

  • Υδροθειούχες:

Δεν παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο εμπλουτισμό σε στερεά συστατικά. Οι πηγές αυτές περιέχουν απλώς υδροθειούχο νάτριο και ελεύθερο υδρόθειο, και είναι υπόθερμες.

  • Χλωριονατριουχές πηγές:

Οι περισσότερες χλωριονατριούχες πηγές είναι παραθαλάσσιες και ένα μεγάλο ποσοστό του όγκου νερού που αναβλύζουν προέρχεται από θαλάσσιο νερό. Τέτοιες είναι του Αγίου Νικολάου Μεθάνων, της

Βουλιαγμένης Αττικής, του Καϊάφα, της Κυλλήνης Πελοποννήσου, της Κύθνου, και του Λουτρακίου.

Η περιεκτικότητα σε ιόντα ασβεστίου και υδροανθρακικού οξέος των υδροχλωριονατριούχων θερμομεταλλικών πηγών σε σχέση με το θαλασσινό νερό είναι μεγαλύτερη.

  • Αλκαλικές πηγές:

Η προέλευση των νερών αυτών προέρχεται από τα βρόχινα ύδατα. Εμφανίζονται στο εσωτερικό της χώρας, μακριά από ακτές. Είναι δυνατόν να εμπλουτίζονται με ελεύθερο ανθρακικό οξύ οπότε και ονομάζονται οξυπηγές, καθώς επίσης και με υδρόθειο. Η θερμοκρασία των αλκαλικών πηγών ποικίλλει

από υπόθερμες σε υπέρθερμες. Οι υπέρθερμες μπορούν να φθάσουν έως 55ºC.

  • Ραδιούχες πηγές:

Ραδιούχες ονομάζονται οι πηγές οι οποίες έχουν μετρηθεί και είναι από 3,5 μMach και άνω ανεξαρτήτως της χημικής τους σύστασης και θερμοκρασίας. Υποδιαιρούνται σε μικρής, μεσαίας και υψηλής περιεκτικότητας σε ράδιο. Οι περισσότερες πηγές της Ικαρίας είναι υψηλής και μέτριας περιεκτικότητας σε ράδιο, υπέρθερμες ραδιούχες αλιπηγές. Χαμηλής περιεκτικότητας είναι οι πηγές της Λευκάδος και του Σπηλαίου.

  • Απλές οξυπηγές:

Τα μεταλλικά νερά της τάξεως των οξυπηγών έχουν αισθητά υπόξινη γεύση. Οι πηγές αυτές περιέχουν ελεύθερο διοξείδιο του άνθρακα και διαλυμένα άλατα.

  • Θειοπηγές:

Ονομάζονται έτσι διότι περιέχουν αυξημένες ποσότητες θειικού άλατος στη σύστασή τους. Υποδιαιρούνται ανάλογα με το είδος των επικρατούντων διαλυμένων συστατικών.

Έτσι έχουμε τις θειούχες αλιπηγές, τις υδροθειοχλωριούχες και τις αλκαλικές θειοπηγές.

  • Ακρατοθερμές πηγές:

Η προέλευση των νερών αυτών προέρχεται από τα βρόχινα νερά. Η θερμοκρασία τους δεν είναι υπερβολική, 37οC-39ºC είναι το μέγιστο της πηγής του Λαγκαδά. Τα νερά αυτά δεν προέρχονται από μεγάλα βάθη. Λόγω του μικρού βαθμού θερμοκρασίας τους δεν εμπλουτίζονται με στερεά και διαλυτά στοιχεία από τη γεωλογική σύσταση του υπεδάφους.

  • Λουτρά Αιδηψού
  • Λουτρά Καμένων Βούρλων
  • Λουτρά Λουτρακίου
  • Λουτρά Μεθάνων
  • Λουτρά Απολλωνίας
  • Λουτρά Θερμών
  • Λουτρά Καϊάφα
  • Λουτρά Κυλλήνης
  • Λουτρά Λαγκαδά
  • Λουτρά Νιγρίτας
  • Λουτρά Πόζαρ
  • Λουτρά Πολιχνίτου
  • Λουτρά Σιδηροκάστρου
  • Λουτρά Σμοκόβου
  • Λουτρά Υπάτης
  • Λουτρά Ηραίας, Γορτυνίας στην Αρκαδία
  • Λουτρά της Σαμοθράκης
  • Λουτρά της Τραϊανούπολης
  • Λουτρά της Γενησαίας Ξάνθης
  • Λουτρά των Κρηνίδων Καβάλας
  • Λουτρά των Ελευθερών Καβάλας
  • Λουτρά της Αγ.Παρασκευής Χαλκιδικής
  • Λουτρά της Πικρολίμνης Κιλκίς
  • Λουτρά του Αγκίστρου Σερρών
  • Λουτρά της Αμμουδάρας Καστοριάς
  • Λουτρά του Αμαράντου
  • Λουτρά των Καβασίλω
  • Λουτρά της Πυξαριάς Κόνιτσας
  • Λουτρά της Πρέβεζας
  • Λουτρά του Κόκκινου Νερού Λάρισας
  • Λουτρά του Αγ. Βάρβαρου Αιτ/νιας
  • Λουτρά της Γέρας Λέσβου
  • Λουτρά των Θέρμων Λήμνου
  • Λουτρά της Μήλου
  • Λουτρά της Κιμώλου
  • Λουτρά της Κύθνου
  • Λουτρά της Νισύρου
  • Σήμερα σε αρκετές ιαματικές πηγές έχουν δημιουργηθεί πολλά κέντρα  ιαματικής υδροθεραπείας τα οποία

    διαθέτουν κατάλληλες εγκαταστάσεις και σύγχρονο εξοπλισμό και προσφέρουν στον σημερινό άνθρωπο φυγή από την καθημερινότητα, πρόληψη και θεραπεία της υγείας, εκμάθηση σωστών διαιτητικών συνηθειών, αναζωογόνηση και ευεξία.


  • Παθήσεις στις οποίες χρησιμοποιείται η υδροθεραπεία

    Η υδροθεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση πολλαπλών παθήσεων και διακρίνεται σε δύο είδη:

    -Την εσωτερική, η οποία περιλαμβάνει την ποσιθεραπεία (πόση ιαματικών νερών), εισπνοθεραπεία (εισπνοή των αερίων ή των σταγονιδίων των μεταλλικών νερών) και τις πλύσεις (στοματικές, ρινικές, γυναικολογικές).

    -Την εξωτερική, η οποία περιλαμβάνει τα λουτρά, τις καταιωνίσεις (για ορισμένο χρόνο το σώμα δέχεται το θερμομεταλλικό νερό, που έρχεται με ψηλή ή χαμηλή πίεση) τις υδρομαλάξεις (το σώμα δέχεται την πίεση του νερού), την υδροκινησιοθεραπεία (συνδυασμός λουτροθεραπείας και κινησιοθεραπείας, όσο το σώμα βρίσκεται στο νερό) και την πηλοθεραπεία (εφαρμογή πηλού, που έχει «ωριμάσει», σε σημεία του σώματος με διάφορες παθήσεις).


    Ιαματικά νερά και υγεία

    Η ιαματική λουτροθεραπεία εφαρμόζεται σε ένα μεγάλο αριθμό ασθενειών από τα περισσότερα συστήματα (αναπνευστικό, κυκλοφορικό, πεπτικό, νευρικό, μυοσκελετικό, νεφρούς ,δέρμα κλπ.).

  • -Μερικές από τις παθήσεις στις οποίες εφαρμόζεται η ιαματική λουτροθεραπεία είναι οι ακόλουθες:

    Ρευματικές παθήσεις

    Παθήσεις κυκλοφορικού συστήματος (αρτηριακή υπέρταση, ανεπάρκεια στεφανιαίων αρτηριών, ενδαρτηρίτιδες κάτω άκρων, χρόνιες φλεβίτιδες κιρσοί).

    Παθήσεις δερματικές (έκζεμα, δερματίτιδες κλπ.).

    Παθήσεις γυναικολογικές (χρόνιες μεταφλεγμονώδεις καταστάσεις των σαλπίγγων και της μήτρας, λευκόρροια, ανεπάρκεια των ωοθηκών).

    Παθήσεις περιφερικών νεύρων (νευρίτιδες, ριζίτιδες, νευραλγίες).

  • Μερικές από τις παθήσεις στις οποίες ενδείκνυται η ποσιθεραπεία είναι οι ακόλουθες:

    Παθήσεις της θρέψης και των ουροφόρων οδών (ουρική αρθρίτιδα, λιθίαση των ουροφόρων οδών, παχυσαρκία, χρόνιες κυστίτιδες ).

    Παθήσεις του ήπατος και χοληφόρων οδών (χρόνια χολοκυστίτης, λιθίαση της χοληδόχου κύστης ή των πόρων, ηπατική ανεπάρκεια).

    Παθήσεις πεπτικού συστήματος (διάφορα δυσπεπτικά προβλήματα, κολίτιδες, χρόνια δυσκοιλιότης).

  • Διαβάστε, επίσης,
  • Ιαματικά λουτρά Αιδηψού
  • Το ραδόνιο
  • www.emedi.gr
Διαβάστηκε 2152 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014 11:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd